null Beeld

Maartje en de meisjes – deel 41: “Mama, waarom kijk jij zo raar naar deze mevrouw?”

Maartje gaat met haar kinderen naar het strand en loopt daar Judith tegen het lekkere lijf. Wat een verrassing! Ze drinken samen een thee en Maartje vraagt haar mee naar een vrouwencafé. En dan komt Nine aangerend en vraagt: “Mama, waarom kijk jij zo raar naar deze mevrouw?”

Mijn hoofd is zo rood als het badpakje van Pamela Anderson in Baywatch. Niet dat ik op haar viel, trouwens. Of op David Hasselhoff. Ik had vooral oog voor Erika Eleniak, die Shauni speelde. Blijkbaar is blond toch wel mijn type. En zonder dat ze het weet, ziet die lieve Nine dat dus ook.

“Hee schatje!” roep ik snel. “Dit is Judith. Ik wist niet dat ze hier ook was, dus ik ben helemaal verrast.”

“Hoi,” zegt Nine. “Ik zag net een kwal. Wil jij ‘m ook zien?” en ze steekt haar handje al uit naar Judith.

“Is het een mooie kwal?” vraagt Judith.

“Ja. Met paars. Kom,” houdt Nine vol. En Judith lacht, staat op en loopt mee aan Nine’s kleine knuist. Mijn hart maakt een sprongetje.

Ondertussen app ik gauw naar Lies: zit ik ineens met Judith op het strand!!

Tijd voor meer uitleg is er niet, want Judith en Nine komen alweer teruglopen.

“Nou, dat was echt een mooie kwal hoor Maartje, die heeft je dochter wel heel goed gespot.”

“Wat is gespot?” vraagt Nine.

“Gezien bedoel ik natuurlijk,” lacht Judith.

“Ga nu maar weer even bij Mats kijken,” hoor ik mezelf zeggen. Ik heb duidelijk behoefte aan nog wat een-op-een-tijd met Judith. Nine luistert gelukkig.

“Wat een schatje,” zucht Judith. “Je boft toch maar met zo’n mooi gezin.” Ik knik en voel een mengelmoes van trots, dankbaarheid en ongemak in mijn buik.

“Hoe lang ken je Esther?” vraag ik.

“Ongeveer net zo lang als wij elkaar kennen denk ik,” glimlacht ze. “Ze komt uit dezelfde Tinderbatch. En na een tijdje los en vrij daten, liet ze me weten dat ze zou vertrekken als ik niet voor haar zou gaan. Eerst dacht ik ‘joe joe, mijn vrijheid is mijn alles,’ maar al gauw merkte ik dat ik dat helemaal niet zo leuk vond. Dus toen heb ik haar veroverd met een luxe diner. Kort daarna begon die hele coronatoestand en was het officieel aan. En ik moet zeggen, tot nu toe bevalt het me bijzonder goed, verkering.”

“Misschien wil ze ook wel mee dan, naar een gay café?” opper ik stoer.

“Vast!” lacht Judith. “Maar ga jij eerst maar eens wat veldwerk doen, zij aan zij volgen en de gaykrant lezen, dan bel ik je binnenkort als ik een leuk vrouwenfeest heb gevonden. En ja, daar kunnen je heterovriendinnen echt wel mee naartoe hoor. Leuk juist!”

Ze rekent af en neemt afscheid met een knuffel. Sorry Covid.

Een uur of twee later vind ik het ook wel mooi geweest en met veel moeite en dreigementen krijg ik het grut eindelijk mee naar huis. Op de terugweg hoor ik Nine net iets te hard fluisteren tegen Mats: “Mama deed bij die nieuwe vriendin echt heel anders dan bij Suus altijd. Gek he?”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden