null Beeld

Maartje en de meisjes – deel 43: “Twijfel je dan?”

Maartje gaat met Jochem en de kinderen een weekje op vakantie naar Vlieland. De voorpret zit er al goed in, wanneer Jochem na zijn trouwe inpakritueel bij Maartje onder de douche stapt voor een kleine schuimparty.

We zijn een half uur te vroeg in Harlingen en dat is maar goed ook. De parkeerplaats ligt een flinke tippel bij de haven vandaan en aangezien de auto niet mee het eiland op mag, moeten we Jochems zorgvuldige bagagetetris met de hand meenemen op de boot. Nine en Mats sjouwen met frisse tegenzin mee, maar uiteindelijk lukt het allemaal prima. Aan boord en in het restaurant moeten Jochem en ik een mondkapje op. Alleen als je eet mag ‘ie af. Drie keer raden wat wij bijna de hele reis doen. Op het water is het heerlijk. Zodra je op de boot staat, voelt het als vakantie vertelde Suus, en dat is precies hoe het is. Loeren naar de horizon met hier en daar een meeuw die je om de oren vliegt. De kinderen kijken hun ogen uit en ook ik voel me als een kind zo blij. Jochem laat ondertussen al het natuurschoon aan zich voorbij gaan en tuurt alleen maar naar zijn telefoon.

Twee uur rijden en twee uur varen later stappen we onze tent binnen. Op dit moment dank ik God op mijn blote knieën dat ik een ingerichte tent heb gehuurd die helemaal schoon voor ons klaar staat. Al het opzetleed blijft ons zo bespaard en we kunnen meteen aan de wijn met Suus en Dirk, die er al zijn. “Mogen we zwemmen mama?” roept Nine.

“Waar is mijn zwembroek?” vraagt Mats.

“Hebben wij ook nootjes meegenomen?” wil Jochem weten.

“Ja op alles,” lach ik, terwijl ik de gewenste goederen bij elkaar sprokkel. Tien minuten later zijn alle kinderen uitgevlogen naar de zee en nippen wij met Suus en Dirk lauwe wijn uit plastic glazen.

Uiteindelijk duurt het nog wel een dag of twee voordat ik me echt kan overgeven aan het eilandleven. Liesbeth mailt af en toe iets van kantoor en daar kijk ik dan toch naar. Op dinsdagavond is er levend stratego in het bos voor de kinderen en Suus regelt slim dat Jochem en Dirk meegaan als begeleiders. “Gaan wij lekker biertjes drinken op het terras!” High five voor Suus.

“Hoe gaat het nu eigenlijk, tussen jou en Jochem,” vraagt ze wanneer we net zitten. We hebben ons eerste biertje nog niet eens besteld.

“Hoezo?”

“Nou,” zegt Suus, “ik hoor je eigenlijk nooit meer over de bruiloft. En Dirk vertelde dat Jochem er ook niet echt mee bezig was. Gaat alles wel goed?”

“Oh ja hoor. We gaan vast nog wel een keer trouwen. Jochem is gewoon mijn man. Maar weet je, op dit moment ben ik vooral met mezelf bezig. Ik heb mezelf wel op laten slokken in het gezin en nu Nine en Mats groter worden, kom ik eindelijk weer aan mezelf toe. Ik…”

“Ja, maar ja, dat hoort er ook een beetje bij natuurlijk,” vindt Suus. “Je kiest voor kinderen en dat betekent ook offers brengen op jezelf.”

“Ja, dat snap ik wel,” antwoord ik. “Maar weet je, ik wil ook goed ontdekken en doorvoelen wie ik zelf ben, voordat ik volmondig ‘ja’ zeg tegen Jochem.”

“Twijfel je dan?” dringt Suus aan.

“En wat mag ik voor jullie doen?” klinkt het op links. Ik draai me om en kijk in de mooiste blauwe ogen die ik ooit heb gezien. Ze is blond, zongebruind, slank en gespierd en draagt een kettinkje van Vlieland om haar nek, dat net haar bescheiden decolleté aantikt.

“Wat heb je als witbier op de tap?” wil Suus weten. De surfdudette noemt een rijtje op en Suus bestelt.

“Wat wil jij Maartje?” vraagt ze.

“Ook die,” zeg ik, want ik heb totaal niet geluisterd.

“Joh, wat gebeurde dáár nou?”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden