null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Maartje en de meisjes – deel 45: “Ik heb geen zin in gedoe nu”

Suus legde Maartje het vuur aan de schenen op Vlieland. Want hoe belangrijk zijn die vrouwen nu eigenlijk in haar leven? En wat zegt dat over haar liefde voor Jochem? Soms is alleen de vraag al spannend genoeg.

Getty Images/iStockphoto

We huren een tandem op op de laatste dag en Mats wil dolgraag bij mij. Fijn wel, want het is soms zo zoeken met hem. Nine en ik zijn twee handen op één buik, maar met Mats moet ik altijd wat moeite doen om iets te vinden wat we samen leuk vinden. Tandem blijkt er gelukkig één. We fietsen naar de vuurtoren en doen wedstrijdje met Jochem en Nine.

“Trappen schat,” roep ik naar achteren, “We gaan papa inhalen.”

En glunderend van trots zoeven we Jochem voorbij.

Mats rent meteen naar boven en ik doe enthousiast mee. Nou ja, dat had ik gedacht want tien treden later moet ik al even op adem komen. Ik ben duidelijk geen 28 meer.

Het kost me een kwartier om boven te komen en Mats lacht me keihard uit.

“Moet je maar niet zoveel bieren mam!”

Hij heeft wel een punt.

Die avond heb ik echt geen zin om te koken en gaan we nog één keer uit eten met Suus en de hele bups. Ik probeer om naar een pizzeria in het dorp mee te krijgen, maar iedereen wil liever naar De Bolder. Dat is het restaurant op de camping waar, inderdaad, die mooie surfette bedient. Blijkbaar vind ik dat toch wel ongemakkelijk met het hele grut bij elkaar.

Ik bestel een salade (blijkbaar heeft Mats’ lachbui zijn sporen nagelaten) en ga expres naast Suus zitten. Ze straalt.

“Heb je een leuke week gehad?” vraag ik. “Je ziet er zo goed uit. Zongebruind en ontspannen.”

“Oh schat, ik heb zo genoten,” lacht ze. “Eindelijk weer gezellig met elkaar. En ook met jullie. Ik kan je soms zo missen, in die drukke weken.”

Suus is lief.

“En jij?” kaatst ze de vraag terug. “Heb je haar al opgezocht?”

“Wie?” probeer ik, maar daar kom ik natuurlijk niet mee weg.

“Laat je telefoonnummer maar achter op een bierviltje,” lacht Suus. “Net als vroeger. Bij Jochem werkte dat destijds ook.”

“Wat werkte bij mij?” vraagt Jochem vanaf de kop van de tafel. Die Suus ook met haar volume.

“Deze vakantie plannen zonder overleg,” roep ik snel. Ik heb geen zin in gedoe nu.

“Zeker,” grijnst Jochem. “Volgend jaar weer?”

“Of in de herfstvakantie?” roept Suus.

“Dan gaan wij wel samen,” plaag ik.

“Neeeee!” roepen de kinderen in koor.

Op dat moment zwaait de keuken open en zie ik haar weer. Zelfde korte broekje als een paar dagen geleden, hetzelfde zwarte shirt, haren in een rommelige staart. Ze loopt langs onze tafel en kijkt me lachend aan.

“Gezellig hier he?” zegt ze.

“Altijd!” roep ik. Wat een stom antwoord.

Als ze bijna voorbij is, zie ik ineens dat Suus haar iets toesteekt. Ze zal toch niet...

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden