null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Maartje en de meisjes deel 5: “Het duurt slechts een half glas wijn voordat we zoenen”

Maartje is stiekem op date geweest met knappe Judith. Bij het afscheid was er een vluchtige lip-touch en dat smaakt duidelijk naar meer.

“Zo! Jij hebt er zin in vandaag!”, lacht Liesbeth als ik binnenstap op kantoor. “Goede jurk Maartje. Je straalt helemaal door dat rood!” Ik lach mijn gulste lach en verstop mijn hoofd achter mijn beeldscherm. Ze moest eens weten. Ik gloei nog na van de indrukken van gisteren. Als ik terugdenk aan gisteravond zie ik steeds haar mooie lach en haar decolleté voor me. Nooit gedacht dat ik een tietenstaarder zou zijn!

De uren vliegen voorbij en mijn telefoon brandt in mijn tas. “Ik haal buiten even een broodje!”, roep ik naar mijn collega’s en ik vlieg de deur uit. Grabbelend door mijn tas zoek ik mijn telefoon en als ik opkijk staat Liesbeth ineens naast me. “Er is iets met je Maartje. Ik voel het gewoon. Ik loop wel met je mee naar de Broodpit, dus vooruit, vertel.” Mijn hoofd is inmiddels net zo rood als mijn jurk.

“Niks joh,” klets ik eroverheen. “Ik heb gewoon zin om even buiten te lopen. Het is zo’n mooie dag! Wil jij ook een broodje? Ik neem kipfilet en avocado. Wat wil jij?” Liesbeth is een schatje, maar ik baal er wel van dat ze nu met me meeloopt. Ik zag net drie appjes van Judith en die kan ik nu niet lezen natuurlijk. Na een half uur koetjes en kalfjes kan ik eindelijk de de toilet induiken op kantoor en appen met Judith.

Mooierd… Je loopt door m’n hoofd! Zin om je weer te zien, typ ik stoer. Meteen twee blauwe vinkjes.

Biertje bij mij vanavond?

Oef! Ben ik ook zó stoer? Ik krijg het er warm van. Ja! Nu kan het. Jochem en de kids komen morgen pas terug.

De rest van de middag ben ik geen knip voor de neus meer waard. Hoe later het wordt, hoe meer de zenuwen dansen door mijn buik.

Om 20.00 uur bel ik aan. Ze heeft een leuke bovenwoning aan de rand van het centrum. Niks geen doorzonwoningen en bakfietsen, maar een leven in de stad. Het beleefdheidswijntje dat ik heb meegenomen voelt loodzwaar en onhandig. De deur vliegt open en ik vind haar nog knapper dan gisteren. Een fladderige lichtblauwe jurk draagt ze, waardoor haar ogen nog feller lijken. “Hey you.” “Hiii!” zeg ik terug, lomper dan gehoopt.

We lachen en vertellen en ondertussen knettert de energie tussen ons. Het duurt slechts een half glas wijn voordat we zoenen. Zacht, sensueel, lief. Wat is dit bijzonder! Bijzonder lekker bedoel ik dan. Zo zacht, geen stoppels of baardhaar, volle lippen en een lieve tong. We zoenen nat en gulzig en op het moment dat ik even in mijn hoofd dreig te verdwalen, streelt ze zachtjes mijn wang met haar vingertoppen. Mijn hele gezicht tintelt. Even laat ik los en kijk ik naar haar. Ze lacht. “Wijntje nog?” Ik knik. Als ze naar de keuken loopt kijk ik ongegeneerd naar haar billen. Klein maar rond. Haar armen licht gespierd.

Twee glazen later lig ik tegen haar aan en zoenen we tussen het kletsen door. Mijn klamme string plakt aan mijn billen. Ik moet nu echt gaan, denk ik. Het is al bijna 23.00 uur. Nog één zoen. Nog één. En dan sta ik op.

“Gá je?”, vraagt Judith verwonderd. “Eh ja, het is al..” en hup, een volle zoen stopt mijn gehakkel. Met haar arm om mijn middel drukt ze me stevig tegen zich aan. “Jammer”, fluistert ze.

Zal ik…?"

Lees hier al Maartjes avonturen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden