Couple cheering with glasses of red wine. Beeld Getty Images
Couple cheering with glasses of red wine.Beeld Getty Images

Maartje en de Meisjes #91

Maartje: “Energie borrelt op, ik voel vrijheid en avontuur, maar ook druk en beren op de weg”

Maartje heeft haar kinderen uitgezwaaid die met Jochem op vakantie gaan en wordt spontaan uitgenodigd door Judith. Natuurlijk zegt ze ja. Maar dan vraagt Liesbeth ineens of Maartje alsjeblieft wil komen. Wat nu?

Ik ken Lies, al minstens een jaar of tien, en meestal is ze van de grappen, de grollen en alles is goed. Lies is een stoere lachebek. Dit verzoek, bijna dwingend, is dus niks voor haar. Wat zou er kunnen zijn? En waarom belt ze niet? Mijn hoofd draait op volle toeren. Ik heb zo’n zin om naar Judith te gaan, maar ik voel aan alles dat Lies me nodig heeft.

Kom iets later, vriendin heeft me nu nodig. Tot straks knapperd xxx stuur ik naar Judith.

Ik krijg een duimpje terug.

Tuurlijk! On my way! xx typ ik naar Lies.

Vrolijk zwaaiend

Een kleine moodswing maakt zich van mij meester. Ik maak me zorgen om Lies en ik kan maar slecht tegen zo’n timesqueeze.

Helemaal bezweet kom ik aan. Ik heb flink doorgetrapt, en daar is het duidelijk te warm voor. Lies woont hartje centrum, dus zo ver is het niet eens. Maar een stevig tempo en plus twintig graden, gaat me niet in de koude kleren zitten. Ze begroet me vrolijk zwaaiend vanaf haar balkon. Niet direct rampspoed, zo te zien. “Wat fijn dat je er bent lieverd,” glimlacht ze als we haar trap oplopen. Ze heeft haar benen niet geschoren.

Nieuwe plannen

“Vertel,” zeg ik als ik met een verse muntthee in mijn handen op haar balkon zit. “Hoe is het met je?”

“Goed, goed, ja, nou, ik eh,” hakkelt Lies.

“Goed ja?”

“Ja, ja. Ik eh, ik ben van plan om voor mezelf te beginnen. En ik wil graag weten wat jij ervan vindt.”

“Jezus Lies, ik dacht dat er iets heel ergs was of zo. Ik heb speciaal m’n plannen voor je verschoven.”

“Oh nee! Sorry!” roept ze, hard genoeg dat zelfs de slager aan de overkant omhoog kijkt.

“Geeft niet lieverd, ik ben blij dat het goed is met. En ik ben wel benieuwd naar je plannen,” antwoord ik. Over Judith zeg ik maar even niks, maar ik betrap mezelf wel op een lichte opluchting. Over een uur kan ik met goed fatsoen alsnog naar mijn lovebird fietsen.

Bureau

“Ik wil een bureau beginnen,” glundert Lies. “Creatief, communicatie en detachering van toffe mensen. En ik wil het samen met jou doen.”

“Met mij?” ik verslik me haast in mijn muntthee.

“Ja. Jij bent goed in het zakelijke, jij hebt een dijk van een netwerk en eerlijk is eerlijk: volgens mij ben jij wel klaar met die toko in de stad. Je levert nu de helft van je omzet aan het hoofdkantoor, maar die kan net zo goed voor jou zijn. En die vrijheid van ondernemen past je ook.”

Ik zwijg.

Topteam

“Nou, en ik maak de creatieve campagnes, samen met goede freelancers. Wij kunnen dit Maartje, we zijn een topteam, dat zeg je zelf ook altijd. Ik ben zó enthousiast van het idee, daarom kon ik ook niet meer wachten tot onze date volgende week.”

Energie borrelt op, ik voel vrijheid en avontuur, maar ook druk en beren op de weg. Ik kijk Lies aan. Haar ogen fonkelen. Lies is m’n allerbeste werkmaat. Ooit.

“Ik voel het wel,” zeg ik uiteindelijk, en Lies begint al in haar handjes te klappen. “Maar,” zeg ik, “maar, ik moet er echt even goed over nadenken. Mijn leven staat al genoeg op zijn kop met dat hele scheidingsgedoe. Ik heb zwaardere verantwoordelijkheden nu, dus ik moet het echt even doorvoelen. Maar ik word wel blij van het idee.”

“Kom, een wijntje,” dringt Lies aan, “om te proosten op het mooie idee.”

En dat doen we. Uiteindelijk worden het er drie en is het al half 8 als ik eindelijk naar Judith fiets.

Ik kan niet wachten om haar weer te zien.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden