Vrouw plant tuincentrum Beeld Getty Images
Vrouw plant tuincentrumBeeld Getty Images

Maartje en de Meisjes #90

Maartje: “Mijn hele lijf schreeuwt JA als Judith appt of ik kom”

Nine en Mats hebben gehoord dat Maartje homo is en vragen tekst en uitleg. Maartje doet navraag bij Suus, maar komt uiteindelijk niet verder dan een lofzang over Judith.

“Doei mam!”

“Dag lieverds! Tot op het eiland!”, zwaai ik terug.

“Eiland?”, vraagt Nine.

“Ja, eiland, dommerd”, moppert Mats. “We gaan toch niet voor niks met de boot naar Vlieland.”

“Niet schelden, Mats”, zeg ik, terwijl Jochem met een dempende handbeweging probeert mij de mond te snoeren.

Badkamerdeur op slot

Mats is al dagen chagrijnig. Hij zoekt ruzie met Nine, met mij en heeft geen zin om met zijn vriend Melle te spelen. Toen ik hem gisteren vroeg wat er scheelde, zei hij dat hij rust wilde. Gewoon alleen zijn en pyjamadag houden. De armerd. Het is ook nogal wat als je ouders ineens uit elkaar zijn, en je ook nog voorzichtig begint te puberen. Van de week merkte ik opeens dat hij de badkamerdeur op slot deed. Ben benieuwd hoe lang het nog duurt voordat ik knisperende zakdoeken onder zijn bed vind.

Vechtscheiding

Daar gaan ze. Eerst een week met Jochem naar Vlieland, daarna een week met mij. Het maakt me melancholisch, maar ook trots dat we het op deze manier kunnen doen. Lies vertelde laatst een verhaal over de vechtscheiding van haar zus, en hoe die kinderen altijd op een parkeerterrein langs de snelweg van de ene in de andere auto geheveld worden, puur en alleen omdat die ouders het vertikken om maar één voet bij elkaar over de drempel te zetten.

Ook voor jou veel plezier op Vlieland, app ik Jochem. Fijn dat we het zo goed kunnen doen.

Urban jungle

En ja hoor, daar is het weer. Het lege nest-gevoel. Dat is toch wel een van de moeilijkste dingen van gescheiden zijn, en iets waarvan je je echt geen voorstelling kunt maken totdat het er is. Gelukkig kan ik er inmiddels steeds beter mee dealen. Ik heb voor vanmiddag een tripje naar het tuincentrum gepland en mag van mezelf voor € 150 aan nieuwe planten kopen. Joekels wil ik, en lieve kleintjes. Ik zag laatst op Pinterest zo’n plaatje van een urban jungle en dat wil ik ook. Verandering geeft energie. En daarbij: wat extra groen in huis is altijd goed voor je gemoed.

Hard to get

Tudududuut! Judith! Toegegeven: ze heeft inmiddels haar eigen geluidje op mijn telefoon. Een psychologische trucje voor mezelf, om rustig te blijven. Dat werkt wel, want eerst hoopte ik bij elke app dat zij het was. Nu hoor ik het meteen en ben ik terecht verheugd.

Heb je al uitgezwaaid? Lief wel, dat ze dat vraagt.

Met extra kusjes, antwoord ik.

Die wil ik ook wel. Kom je zo gezellig borrelen?

JA schreeuwt mijn hele lijf.

Ik ben nog even bezig, typen mijn vingers. Potver, ik krijg dat hard to get steeds beter onder de knie.

Judith blijft stil.

Dan denk ik weer aan de wijze woorden van Suus. Zeggen. Wat. Ik. Voel.

Zin om je te zien!, typ ik daarom. Vijf uur goed?

Alles is goed pop. X.

Potten

Op wolkjes veer ik even later door het tuincentrum. Er staan al zeven planten in mijn karretje als ik me realiseer dat ik de potten vergeet. Ik gniffel om de woordgrap in mijn hoofd. Voor Judith neem ik een orchidee mee.

“Dat is dan € 157,45”, knauwt de caissière. Ik doe het ervoor.

Mijn hele achterbak kleurt groen en wanneer ik net de laatste pot in een hoekje moffel, voel ik mijn telefoon trillen.

Hey M., lees ik. Het is Lies.

Kun je komen? Alsjeblieft?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden