Wine Beeld Getty Images
WineBeeld Getty Images

Maartje: “Ze blijkt kleiner dan ik had verwacht. En grijzer”

Na een bijzonder gezellige telefoondate met Miranda en een toch nog productieve werkdag, bluft Maartje zichzelf spontaan naar een date. Met Miranda dus.

Uit de mode

Mijn jurkje ruil ik om voor een mooie jeans en een getailleerd bloesje. Ik las laatst dat volgens modekoningin Cécile Narinx de skinny na 15 jaar eindelijk uit de mode is, maar ik trek me daar niets van aan. Ik mag dan met mijn bijna veertig in maat en in leeftijd prima in mijn vel zitten, zo’n wijde jeans doet gewoon niks voor je. Op vakantie zag ik ook van die pubers lopen met zo’n hoogopgetrokken exemplaar en dan van die rafeltjes onderaan de broekspijpen. En dan plompe witte sneakers eronder. En zo’n groot t-shirt. Ik snap die look echt niet. Zelfs als ik ga klussen zie ik er nog meer gekleed uit.

Stoere sexy look

Maar goed. Nu heb ik dus een date met Miranda. En waar ik in de tijd met Jochem juist met hakken en blote benen naar een datenight ging, kies ik bij vrouwen dus liever voor een stoere en sexy look. Bloesje net ver genoeg opengeknoopt, dan voel ik me veel vrouwelijker dan met een jurkje tot de knie. Grappig hoe dat werkt.

Datenight

Het grote nadeel van een date initiëren, naast dat het super spannend is, vind ik dat je dan ook de invulling van de date moet bepalen. Nu is het gewoon een drankje, dus dat lijkt simpel. Maar waar? Wat voor setting? Wat voor muziek? Niet de kroeg waar ik vaak met Suus ook zit, of waar ik met Judith weleens kwam. Een beetje anonimiteit is wel fijn. Ik kies uiteindelijk voor een knusse wijnbar in een uithoek van het centrum. Om tien voor 8 stap ik op de fiets, dus dat betekent doortrappen.

Ze blijkt kleiner dan ik had verwacht. En grijzer. Ze draagt een zwarte broek die van leer lijkt, en een zachtgeel wollig vest erop. En stoere zwarte boots.

Zenuwachtig

“Hee hoi!” zegt ze vrolijk en ze vliegt me meteen om de hals voor een knuffel. Toch fijn dat we dat vaccinatiegesprek gisteren al hebben gevoerd.

“Hoi Miranda,” lach ik.

“Mir, alsjeblieft. Iedereen noemt me Mir. Als je m’n hele naam roept, voelt het alsof ik straf krijg.”

Aan haar drukke manier van kletsen merk ik dat zij net als ik wat zenuwachtiger is dan gisteren.

“Ik ben blij dat je er bent,” zeg ik daarom. “Wil jij ook een verdejo?” Zonder haar antwoord af te wachten wenk ik de ober.

“Heb jij altijd de broek aan in de relatie?” grapt ze. “Maar goed joh, doe mij ook maar een.”

“Sure? Iets anders is ook goed he? Heb je een favoriet?” Nu voel ik me ongemakkelijk.

“Verdejo. Hup.”

De nacht is nog jong

Of het nu door de wijn komt of door het gezelschap weet ik niet, maar we komen los. Haar bovenlip krult op als ze lacht, zoals bij Tara Elders (je weet wel, die bloedmooie vrouw van Michiel Huisman, de al evenzo bloedmooie acteur).

Wanneer de ober de laatste ronde komt vragen, kijk ik haar verschrikt aan. “Tot hoe laat had jij oppas eigenlijk? Ik heb helemaal niet op de tijd gelet.”

“Ze logeren bij mijn moeder vanavond, dus no stress.”

Even vallen we allebei stil.

“Wel jammer als het nu al voorbij is,” gaat ze verder. “Ik heb het net zo naar mijn zin.”

“Nou, in dat geval wil ik je vragen of je mijn verdejo misschien wil zien. Ik heb een hele mooie thuis staan.”

We schateren en ze slaat een arm om mijn nek, gevolgd door een spontane zoen op mijn mond.

De nacht is nog jong, zelfs op maandag.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden