null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Margot: “Geen enkele man zal me ooit nog zó bevredigen als Juan”

“Toen hij me die eerste nacht alle hoeken van het bed liet zien, gilde ik lachend: ‘Ik ben geen konijn, hè.’ Sindsdien ben ik zijn ‘conejita’, klein konijntje.” In 2014 ontmoet de Belgische Margot* (23) in Spanje de oudere Juan* (45). De sexy receptionist blaast haar van haar sokken, in de slaapkamer én daarbuiten.

Stéphanie VerzelenGetty Images/iStockphoto

De liefde tussen hen is echt, en groot. Bovendien zal geen enkele man Margot ooit nog zo bevredigen. Het enige probleem: Juan heeft een vrouw en dochter die hij niet kan verlaten. Al zeven jaar hebben de twee nu een langeafstandsrelatie. Maar Margot droomt van kinderen, en een toekomst met iemand. Vindt ze de kracht om Juan los te laten? “Elke nieuwe man die ik ontmoet, vergelijk ik met hem.”

“Zeven jaar geleden trok ik naar Málaga, voor mijn eerste baan als hostess”, vertelt Margot. Het is de eerste keer dat ze haar verhaal durft te doen, in al zijn facetten. “Ik had er zó veel zin in. Mijn relatie was net stukgelopen, dus ik zou in Spanje op mezelf focussen. Fijne mensen wilde ik er wel ontmoeten, maar geen man.”

En dan leert Margot Juan kennen. “Hij was de receptionist van een hotel waar ik vaak langs moest. Een goed gespierde, oudere man. Een zuiders type, met grijs haar en een baard. En zó charmant. Hoe hij lachte naar de hotelgasten. Hij was zo innemend. We hadden telkens oogcontact als ik het hotel bezocht. Op een dag had ik zijn hulp nodig en na ons gesprek viel hij meteen met de deur in huis. ‘Want to go for a drink tonight?’”

Margot stemt in. “Ik was helemaal van mijn apropos toen hij me oppikte. Hij droeg een strak, zwart hemd, zó sexy. Die avond vertelde hij me eerlijk over zijn huwelijk. Hij was getrouwd, al twintig jaar. Zijn vrouw was snel zwanger geraakt en hij, een echte levensgenieter, voelde zich gevangen. Maar nu hadden ze een open relatie. Hij mocht doen wat hij wilde. Ja, ik vond dat vreemd. Maar ik voelde ook vlinders, en zoveel chemie in de lucht.”

‘Mi conejita’

Op de derde date, op Margots terras, is er de eerste kus. “Het voelde alsof ik naar Juan toe gezogen werd. Zoals je wíl dat verliefdheid voelt.” Maar daarna houdt Margot de boot af. Sex is voor haar iets intiems, dat ze niet met om het even wie doet. Juan had niet zelden ’s morgens, ’s middags en ’s avonds een ander. “Maar voor mij wachtte hij. Elke avond was hij bij me en toch pushte hij niet. Toen ik er uiteindelijk klaar voor was, ging hij er helemaal voor. Geen man zal me ooit nog zo bevredigen, denk ik. De eerste keer liet hij me alle hoeken van het bed zien. ‘Ik ben geen konijn, hè’, gilde ik lachend. Sindsdien noemt hij me ‘conejita’, zijn kleine konijntje.”

“We zijn echt verliefd geworden”, vertelt Margot. “Er was veel passie en hij kende elk stukje van mijn lijf. Maar onze connectie was ook echt, en diep. Die maanden in Spanje gingen we samen op dagtrips, kookte hij voor me, kwam hij me verzorgen als ik ziek was. Ik sprak nog niet goed Spaans, maar met handen en voeten vertelden we elkaar alles over onszelf. Waarom onze band zo sterk was, snapten we zelf ook niet goed. Ik was de ambitieuze jongeling die de wereld wilde zien. Hij de nuchtere receptionist. ‘Je hebt iets in mijn drankje gedaan’, zei hij.”

“De ironie was natuurlijk dat de man met wie ik me zo verbonden voelde, daarna weer naar zijn gezin ging. Hij kón ze niet verlaten. Ze waren financieel afhankelijk van hem en als kind van gescheiden ouders wilde hij zijn kind niet hetzelfde aandoen. Over zijn leven thuis wist ik niets. Ik was jaloers op zijn vrouw en dochter: zij kregen hem volledig, ik kreeg de ‘opvultijd’.”

Liefde alleen is niet voldoende

Na tien maanden moet Margot terug naar België. “Blijven had geen zin. Voor een man die toch niet voluit voor mij kon kiezen? En ik wilde mijn carrière en vrienden thuis niet opgeven. We beloofden wel om elkaar te blijven zien. Op de luchthaven waren er tranen. Ik heb nog nooit een man zo zien huilen. (slikt) Het voelde alsof je twee dingen uit elkaar trok die je niet uit elkaar mág halen.”

Ze hielden zich aan hun belofte en bleven elkaar zien. Nu al zeven jaar lang. “We sturen elkaar elke dag berichtjes. Met hartjes-emoji’s. We bellen elkaar, al wordt hij daar soms emotioneel van. Soms komt hij naar België of ben ik opnieuw in Spanje en dan zijn we elk vrij moment samen. Alsof het nooit anders was. Door corona heb ik hem nu al een jaar niet meer gezien.” Ze is even stil. “De laatste keer was hier, in België. We hadden ruzie, omdat ik op zijn telefoon een gezellige selfie had gezien die hij met zijn vrouw had genomen. We legden het wel bij, met vurige goedmaaksex. Achteraf deed die foto me beseffen: misschien probeert hij, net als ik, gewoon zijn leven voort te zetten.”

“We hebben al geprobeerd om elkaar los te laten. Maar elke nieuwe man die ik date, vergelijk ik met hem”, zegt Margot. “Niemand kan aan hem tippen. En toch: ik wil kinderen, een toekomst met iemand. Ik ben dat aan mezelf verplicht. Liefde is mooi, maar liefde alleen is niet voldoende. Juan zou me niks kwalijk nemen. Maar ik kan me niet voorstellen dat hij níét in mijn leven zou zijn. En het zou hem zó verdrietig maken. Ik weet niet of ik hem dat kan aandoen.”

*Margot en Juan zijn verzonnen namen. De vrouw die we spraken, wilde anoniem haar verhaal vertellen. Leuk om te weten: ‘Juan’ was haar eigen suggestie, want die naam gebruiken zij en ‘Juan’ wanneer ze rollenspelletjes doen.

Lees meer over Verboden Liefde in het dossier op HLN.

Zó gebruik je ijsklontjes bij de sex: voor extra spanning...

Bron: Nina.be.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden