null Beeld

Marie (50) werd betast op een feest: “Ik dacht: laat dit alsjeblieft ophouden”

Marie (50) werd betast op een feest. Ze was verbijsterd: in plaats van dat ze hem woest van zich afduwde, deed ze juist niets. “Waarom heb ik iemand aan mijn borsten en billen laten zitten zonder iets te doen?”

Online redactie Libelle

In Libelle's rubriek De Dag Nadat vertelt ze haar verhaal.

Marie: “Als ik wakker word, is er direct de schaamte. Over wat er gisteravond gebeurd is. Mijn man Rogier is vanochtend al vroeg met de kinderen vertrokken naar een pretpark vol achtbanen. Dat is niet mijn ding en daarom ben ik alleen thuis. Normaliter zou ik een gat in de lucht springen, maar nu niet. Ik voel me akelig en verward. Als ik naar de keuken loop om thee te zetten, hoop ik dat er op het aanrecht misschien een lief briefje ligt, dat schrijven we altijd voor elkaar, maar er ligt niets. Als ik naar de tuin kijk, zie ik niet het gras en de bomen, ik zie alleen beelden van gisteravond."

Dol op dansen

"We waren uitgenodigd door Diederick, die ik al ken sinds de lagere school. Hij en zijn vrouw gaven een groot feest op het strand omdat Diederick, net als ik onlangs, 50 was geworden. Rogier had niet zo veel zin om te gaan, maar ik stond te popelen. Niet alleen omdat ik veel bekenden zou zien, maar vooral omdat er gedanst zou worden. Ik ben dol op dansen. Het feest was al in volle gang toen we aankwamen, de zon ging net onder en er was wijn, muziek en lekker eten. Zodra Rogier in gesprek raakte met iemand, stortte ik me in het dansgewoel."

Aan de grond genageld

"Ik was net lekker aan het dansen toen Diederick ineens naast me opdook en met me mee begon te dansen. Niet leuk en losjes, nee, hij pakte me veel te stevig vast. 1 splitseconde was ik opgetogen: leuk dat ik, ondanks mijn 50 jaar, nog steeds aantrekkelijk werd gevonden. Meteen daarna dacht ik: getver, wat is hij opdringerig! Voor ik wist wat er gebeurde, had hij me in een soort houdgreep en waren zijn handen werkelijk óveral: op mijn borsten, mijn billen. Daarbij maakte hij ook nog suggestieve bewegingen. Maar wat me het nog meest verbijstert, is wat er daarna gebeurde. Want in plaats dat ik hem woest van me af duwde, onderging ik het als een mak schaap. Ik dacht alleen: laat dit ophouden, laat dit snel ophouden."

Woest

"Ineens was ik ‘los’. Rogier was me blijkbaar gaan zoeken en toen Diederick hem zag, liet hij mij gaan. Ik was zo blij! Maar Rogiers gezicht stond op onweer. Hij beet me toe dat ik het blijkbaar enorm naar mijn zin had, maar hij ging nú naar huis. Als ik niet met hem meeging, dan zocht ik het maar uit. Ik besloot te blijven. Afgezien van het belachelijke gedrag van de gastheer was het een leuk feest en ik wilde gewoon dansen en bijkletsen met bekenden. Rogier vertrok. Maar echt leuk werd het niet meer."

Verbijsterd

"Mijn ontbijtje smaakt me niet, ik weet dat ik hier met iemand over moet praten. Rogier heb ik nog niet gesproken, hij sliep al toen ik thuiskwam en ik ken hem goed genoeg om te weten dat hij boos is om gisteravond. Ik bel mijn zus maar krijg haar voicemail. Gelukkig neemt een van mijn beste vriendinnen wel op en ze komt naar me toe. Zodra ze er is, barst ik los over gisteravond, maar vooral over mijn verwarde gevoelens. Dat ik me zo opgelaten voel dat iedereen, maar vooral Rogier, me heeft zien ‘dansen’ met Diederick. Dat ik verbijsterd ben omdat ik níets heb gedaan om hem te stoppen. En dat ik ook boos ben op Rogier, die me bij het verlaten van het feest nog toebeet dat ik het blijkbaar wel lekker vond dat ik werd betast omdat ik er niets tegen had gedaan. Hoe kan hij dat geloven? Hij kent me toch? Maar vooral: waarom heb ik in ‘s hemelsnaam iemand zo aan mijn borsten en billen laten zitten zonder iets te doen? Ik voel me zo’n rund. Hoe is het mogelijk dat je zoiets laat gebeuren op je 50ste?! Als je 14 bent, soit, maar 50!?"

Fight, flight of freeze

"Mijn vriendin luistert naar mijn uitbarsting en zegt kalmpjes dat mensen op 3 manieren kunnen reageren in een noodsituatie: fight, flight of freeze. Met die 3e optie wordt vaak geen rekening gehouden. Terwijl ze het zegt, denk ik: dat is het, ik bevroor. Mijn vriendin, die Diederick ook kent van vroeger, is vooral boos op hém. En dan, eindelijk, voel ik ook dáár boosheid om. Dat Diederick me heeft betast - hij heeft me gewoon aangerand. Bizar dat ík me daardoor schuldig voel. Mijn vriendin vraagt of Diederick al heeft gebeld om zijn excuses aan te bieden. Niet dus. Zou hij dat überhaupt gaan doen? Wat ik wel weet, is dat we elkaar continu tegenkomen in het dorp, bij de sportclub, in de supermarkt..."

Actie

"Als mijn man en kinderen ’s avonds thuiskomen, hebben zij gelukkig een geweldige dag gehad. Mijn man doet beleefd en afgemeten. Ik doe beleefd terug, maar weet dat het laatste woord hierover nog niet is gezegd. Ik kan niet accepteren dat Rogier doet alsof ik schuldig ben. Ook naar Diederick toe zal ik actie ondernemen. Ik wil niet doen alsof er niets is gebeurd, hij is te ver gegaan. Ik hoef me niet te schamen, híj moet zich schamen. En diep ook."

Lezen hoe dit verhaal verdergaat? Klik dan hier.

Interview: Christien Jansen. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden