Marije’s dochter (3) werd misbruikt door opa: “Had ik maar naar mijn intuïtie geluisterd”  Beeld Getty Images
Marije’s dochter (3) werd misbruikt door opa: “Had ik maar naar mijn intuïtie geluisterd”Beeld Getty Images

PREMIUM

Marije’s dochter (3) werd misbruikt door opa: “Had ik maar naar mijn intuïtie geluisterd”

De dochter van Marije (41) was drie toen ze uit logeren ging bij opa en oma en volkomen overstuur weer thuiskwam. Wat ze nooit durfde vermoeden, bleek toch de waarheid: haar dochter was seksueel misbruikt door opa. “Hij komt er gewoon mee weg.”

Laura van der MeerGetty Images

“Onze dochter Iris vond het altijd een feestje om naar haar opa en oma toe te gaan. Elke keer kwam ze met enthousiaste verhalen thuis. Zelf vond ik mijn schoonvader een gladjakker. Hij was zo bezig met andere vrouwen. Wat ik wel weer vertederend vond, was dat hij idolaat was van zijn kleindochter. Maar het stoorde me dat hij weleens ongepaste opmerkingen naar haar maakte. Zo zat Iris een keer met haar luier aan bij opa op schoot. ‘Eindelijk heb ik weer eens een natte vrouw vast’, zei hij. Mijn man sprak zijn vader daarop aan en zei dat we zulke uitspraken niet vonden kunnen. Ik zocht er verder niks achter, maar besef nu wel dat mijn onderbuikgevoel klopte. ‘Iris hoeft niet meer in bad hoor, dat heb ik al gedaan’, zei ik toen ik haar naar opa en oma bracht voor een logeerpartij. Het voelde niet fijn om haar daar een heel weekend achter te laten. En juist doordat ik dat onderbuikgevoel negeerde, ben ik kapotgegaan aan schuldgevoelens. Had ik maar naar mijn intuïtie geluisterd.

Misbruikt door opa

Nadat mijn man en ik samen een weekend weg waren geweest, haalden we Iris weer op. Ons meisje gedroeg zich anders dan anders, ze was geïrriteerd en huilde dat ze naar huis wilde. Wij dachten dat ze moe was na een weekend lang verwend te zijn. Maar ze bleef boos, huilde en begon zelfs weer met bedplassen. Toen ik twee dagen later boodschappen ging doen en onze dochter even bij de hulp liet, belde ze mij in paniek op. Iris kroop over de bank van de pijn in haar buik en niets hielp om haar te kalmeren. Ik ben naar huis gegaan en zag haar hysterisch heen en weer lopen, gillen en huilen. Ik werk zelf in de zorg en mijn moedergevoel zei dat er niets lichamelijks aan de hand was. Gelukkig lukte het mij om Iris te kalmeren. ’s Avonds toen ik haar pyjama aantrok vertelde ze dat opa dingen had gedaan die pijn deden en dat ze niet meer bij opa wilde logeren. Ik schrok, toch dacht ik niet gelijk aan het ergste en smeerde wat crème op de zere plek. Iris droeg nog een luier, dus ik ging er vanuit dat het gebeurd was tijdens het verschonen. Die avond had ik nachtdienst in het verzorgingstehuis. Omdat ik er toch mee in mijn maag zat, deelde ik het verhaal met een collega. ‘Mijn alarmbellen gaan hierbij af, neem je dochter alsjeblieft serieus’, zei ze. Zelf kon ik er met mijn hoofd nog niet bij dat haar opa zijn kleindochter had misbruikt. Hoe kan je nou opgewonden worden van een lief, onschuldig klein meisje?

Bevestigd door de psychotherapeut

Toen Iris weer buikpijn kreeg en pijn in haar bovenbenen, namen mijn man en ik haar mee naar de huisarts. Daar begon ze uit zichzelf aan de dokter te vertellen wat opa met haar had gedaan en hoeveel pijn dat deed, terwijl oma buiten aan het wandelen was met de hond. Op dat moment brak mijn hart in twee. Er sterft van binnen wat als je zoiets hoort. Wat we Iris hoorden zeggen, deed mij later bijna overgeven van ellende. Op dat moment probeerde ik een neutrale houding aan te nemen om de paniek die ik voelde opborrelen niet aan haar te laten merken. Ons gezinsleven, dat zo liefdevol, intens en puur was, veranderde in een nachtmerrie. Dankzij begeleiding van het centrum voor seksueel geweld belandden we bij een goede psychotherapeut die gespecialiseerd is in seksueel misbruik. Zij bevestigde ons dat Iris echt is misbruikt. Een driejarige die nog niks van seks weet kán zulke verhalen niet verzinnen en zo consistent herhalen. Ik at niet meer, sliep niet meer en viel kilo’s af, gewoonweg omdat ik werd verteerd door schuldgevoelens naar mijn dochter. Ik nam het mijzelf kwalijk dat ik haar niet heb kunnen beschermen tegen dit leed.

Opa ontkent in alle toonaarden

Mijn man en ik confronteerden onze schoonouders met de verhalen van onze dochter. Mijn schoonvader ontkende in alle toonaarden. Hij begon te schreeuwen, verdraaide de uitspraken van Iris. ‘Kom, we gaan’, zei ik voordat het zou escaleren omdat we mijn schoonvader allebei wel iets konden aandoen. We boden mijn schoonmoeder later nog aan om een vakantiehuisje voor haar te kopen bij ons in de buurt, zodat ze weg kon bij haar man. Dat aanbod heeft ze niet geaccepteerd. ‘Ik weet niet hoe ik dat moet doen, een leven alleen’, zei ze. In mijn ogen kiest ze daarmee partij voor hem en accepteert ze zijn gedrag. Daarom hebben we het contact met hen beiden verbroken en zijn ze niet meer in ons leven. De band tussen mijn man en zijn ouders was voorheen prima, maar hij heeft het er heel moeilijk mee wat nota bene zijn eigen vader onze dochter heeft aangedaan, en wat zijn moeder niet veroordeelt door bij hem weg te gaan. Het is een zegen dat ze honderd kilometer verderop wonen en ik ze niet per ongeluk tegen het lijf kan lopen. Want voor het eerst heb ik begrip voor iemand die in staat is om een mens te doden.

Haar verhaal tegen het zijne

Het heeft mij een jaar van mijn leven gekost. Mijn werk heb ik tijdelijk neergelegd omdat het niet meer ging. Intense therapie heeft geholpen om met mijn schuldgevoelens om te gaan. ‘Marije, je kon op voorhand niet met je schoonfamilie breken aan de hand van een onderbuikgevoel’, zei mijn therapeut. Het ergste van alles vind ik dat mijn schoonvader hier ongestraft mee wegkomt. De zedenpolitie gaf aan dat we alleen een kans maakten als hij zou bekennen, anders is het een verhaal van een 3-jarige tegen een man van 70. Als we aangifte zouden doen, zou ons meisje zeven keer verhoord worden door een kinderrechercheur om te kijken of haar verhaal consistent is, en dan nóg bleef het haar verhaal tegen het zijne. Zelfs al zouden de huisarts en de kinderpsycholoog optreden als getuigen, waartoe ze allebei bereid waren. Ik wilde het mijn dochter niet aandoen om zo vaak en intensief verhoord te worden. Ik wil maar één ding en dat is dat zij hier zo min mogelijk trauma aan ondervindt.

Hij komt ermee weg

Onze dochter is nu zes en het gaat inmiddels beter met haar. Toch zien we de sporen van het misbruik nog vaak terug. Ze durft bijvoorbeeld zelden bij andere kinderen thuis te spelen. Ook doktersbezoeken zijn een drama en met jongetjes en mannen wil ze, met uitzondering van haar vader en broer, niets te maken hebben. We hebben leren leven met het misbruik, maar als ik er diep over nadenk, huilt mijn hart nog steeds. Onze levens zijn 180 graden op de kop gezet, iedereen binnen ons gezin heeft pijn, verdriet en woede over iets wat mijn schoonvader ons meisje heeft aangedaan. En hij, hij komt er gewoon mee weg. Zijn leven gaat door, samen met zijn vrouw. Dat is een bittere pil die voor ons nauwelijks te verteren is. Het enige wat ik kan doen, is andere moeders op het hart drukken om altijd naar hun intuïtie te luisteren. Een moeder kent haar kind het best.”

De namen in dit verhaal zijn om privacyredenen gefingeerd.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden