null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Marion besluit te verhuizen: “In dit huis vocht mijn man voor zijn leven”

Marion dacht dat ze voor altijd in haar huis zou blijven wonen. Met haar man. Alles liep anders en met pijn in haar hart verlaat ze nu alleen haar huis. 

Marion (63): "Het heeft lang geduurd voor ik aan verhuizen durfde te denken. Het voelde aan als verraad. Als ontrouw aan het huis dat zo veel jaren koesterend en warm voor ons was geweest. 23 jaar in hetzelfde huis wonen, is niet niks.

Toen we het kochten waren we een volledig gezin. Vader, moeder en 2 zonen op de middelbare school. De jongens zijn volwassen geworden in dit huis. We hebben hun liefdes meegemaakt en hun huwelijken. De kinderwagens van onze kleinkinderen hebben hier in de gang gestaan. Onze zoon heeft hier aan de eettafel zitten huilen toen hij kwam vertellen over de scheiding die zijn vrouw wilde. En in dit huis hebben we gehoopt en gevreesd toen mijn man ziek werd en voor zijn leven moest vechten. Ik heb hier met een stok rondgestrompeld toen ik mijn nieuwe heup kreeg. En nooit heb ik gedacht dat ik dit huis ooit zou verlaten. ‘Ze moeten ons eruit drágen,’ zei mijn man wel eens, ‘want vrijwillig gaan we hier nooit weg!’ Helaas werd dat eruit gedragen voor hem uiteindelijk bewaarheid. Nadat zijn ziekte terugkwam, heeft hij nog een tijd in de zijkamer, zijn ziekenkamer, gelegen. Hij vond het daar heerlijk. Kon vanuit zijn bed de tuin in kijken en melden dat er weer mussen aan de heg aan het nestelen waren. We hebben gelukkig de tijd gehad om afscheid van elkaar te nemen. Tijd genoeg om ons leven en onze liefde door te nemen. De kinderen kwamen zo vaak mogelijk. We zijn in die tijd zo hecht geworden, zo 1 in ons verdriet. En we zijn bij hem geweest toen hij stierf. Ook toen is de gedachte om hier weg te gaan niet in mij opgekomen. Maar nu, 5 jaar later, ben ik op een punt gekomen dat ik voel dat ik van alles hier weg moet, omdat alles in dit huis me verbindt met het verleden, terwijl ik verder moet. Samen met mijn zonen heb ik een flat gevonden, hier in dezelfde kleine stad, dicht bij mijn oude buurt. Ik heb genoeg herinneringen in mijn hart voor de rest van mijn leven, maar mijn nieuwe omgeving zal me de moed en de energie geven die ik zo nodig heb om zonder hém verder te kunnen.”

Interview: Tineke Beishuizen. Beeld: iStock.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden