null Beeld

PREMIUM

Maud: “Voordat ik kan uithalen, trekt Koen aan mijn arm”

Maud en Koen zijn weer samen, en dat is soms nogal wennen. Koen lijkt wel een ander persoon geworden…

We gaan naar mijn zus, die 2 dagen geleden besloot om haar verjaardag weer eens met familie te vieren. Dit is typisch mijn zus. Jaren viert ze haar verjaardag met vrienden in een restaurant, waar kennelijk geen familie welkom is, maar dit jaar horen we 2 dagen van tevoren dat we moeten komen opdraven.

Ze stuurt me berichtjes als: “Ik mis je, zusje!” Dat haar relatie met mij behoorlijk bekoeld is het afgelopen jaar, is ze kennelijk even vergeten. Koen heeft ook geen zin om te gaan, maar probeert dat te verbergen met gespeeld optimisme. Voor hem is het helemaal lastig omdat dit de 1e keer is na onze scheiding dat hij weer aanwezig is op een familiefeestje. Tussen hem en de man van mijn zus, Marcel, heeft het nooit echt geklikt. Die voelde zich altijd al veel te ‘cool’ voor ons.

We hebben mama meegenomen, die het allemaal heel spannend vindt. Ze blijft maar vragen waarom ze mee moet, en of we wel zeker weten dat Juliet jarig is. Als we aanbellen wordt de deur opgedaan door Rosa. Volgens mij kijken we alle 3 heel verbaasd, want mijn dochter schiet in de lach. “Welkom in mijn nieuwe huis!” Koen en ik snappen dat ze een grap maakt, maar mijn moeder begrijpt er niets meer van. “Zie je wel!”, roept ze hard. “Dit is niet Juliet.”

“Heel goed, oma, ik ben Rosa. Juliet is in de kamer, kom maar kijken.” Terwijl mijn dochter haar oma meeneemt naar de woonkamer, kijken Koen en ik elkaar aan. “Als je weg wilt, geef dan een teken”, fluister ik. "Dan trek je aan je oorlel.”

Binnen zit ook de hele schoonfamilie: de kakkineuze vader van Marcel die altijd moet laten merken dat hij weet hoe het ‘heurt’, zijn 2 arrogante broers met dito vrouwen en hun kinderen in de leeftijd van 3 tot 13. Het is een chaos van speelgoed en gillende kinderen. Ik zie dat Rosa mijn moeder op een stoel heeft gezet en haar jas heeft uitgedaan. Als ik zie hoe liefdevol ze met haar omgaat, ben ik trots op haar. Juliet groet ons haastig en pakt zonder te kijken het cadeau aan. Marcel neemt de moeite om naar ons toe te lopen en slaat Koen amicaal op zijn rug: “En kerel, nog geen spijt dat je weer terug bent in de familie?” De vette lach die op zijn woorden volgt is aanmatigend. Elfie, de oudste dochter van mijn zus, negeert onze begroeting en gaat jengelend aan de rok van Juliet hangen. “Mama, verstoppertje!” “O ja Rosa, jij zou met de kids verstoppertje spelen”, zegt Juliet. Tot mijn verbazing springt Rosa op. “Ja tuurlijk!” “Leuk hè?”, zegt mijn zus, “dat ze au-pair is geworden bij ons.”

Ik kijk Rosa met grote ogen aan. “Au-pair?” “Ja, ik was het werk in horeca zat, dus toen Juliet het vroeg dacht ik: waarom niet?” Mijn blik schiet naar Koen, die net zo verbouwereerd kijkt. Onze dochter die werkt voor mijn zus… “Wij kunnen thuis ook wel een au-pair gebruiken voor mama”, flap ik eruit. “Luiers verschonen voor haar nichtje is wel wat anders dan voor haar oma”, grapt Juliet. Haar opmerking schiet me totaal in het verkeerde keelgat. Maar voor ik kan uithalen, trekt Koen aan mijn arm. Met zijn andere hand trekt hij aan zijn oorlel.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden