null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

Memoires van een Maîtresse – Deel 18: “Verliefd op een ander? Hoe heet ‘ie?”

Het schuldgevoel is groot, maar de opluchting nog groter, nu Sabine aan Thijs heeft opgebiecht dat ze verliefd is op een ander. Blijkbaar had Remco toch iets anders ontboezemd, want Thijs staart haar aan als een hert in de koplampen.

Getty Images

“Verliefd? Hoezo?” Ik zie hoe Thijs’ verbazing plaats maakt voor boosheid. “Hoe heet ‘ie?”

Zwijgend kijk ik naar zijn shirt. Aankijken lukt me niet.

“Ik had dit ook niet zien aankomen, Thijs.” “Nee, ik mag toch hopen van niet zeg. En doe je het ook met hem? Ja dus. Nou, wie is het? Ken ik hem? Is het die Michael van je werk?”

“Nee, je kent hem niet. En het maakt niet uit hoe hij heet. Ik weet ook niet wat ik ermee wil, of hoe het nu moet. Ik vond gewoon dat je het moest weten, Thijs.” Het valt me op hoeveel rust ik voel, terwijl ik het tegelijkertijd verschrikkelijk spannend vind. Typisch Thijs om boos te worden in plaats van verdrietig. “Ik ga nu naar bed en het lijkt me logisch dat jij vanavond hier beneden slaapt. We hebben het er morgen wel over.”

3 uur later lig ik nog naar het plafond te staren. Ik heb mezelf stiekem net zo erg verrast met mijn onthulling als Thijs. En wat nu dan? Wil ik weg bij Thijs? En wat wil hij? Het duizelt me. Die verliefdheid op de Kapitein is zinloos natuurlijk. En toch… toch… betrap ik mezelf steeds vaker op een dagdroom met hém.

Ophouden, Bien. Je houdt jezelf voor de gek. Hij is gewoon gelukkig met zijn vrouw, en jij moet zorgen dat je alles thuis weer in het gareel krijgt. Alleen met mijn gedachten probeer ik mijn draai te vinden op de bank. Mijn gezelschap vannacht bestaat uit de spinner en een paar stukjes taaie chips die door mijn gewoel tussen de kussens omhoog zijn gekomen.

Ik mis hem. De Kapitein. Over 2 weken is hij weer in Nederland. Ohh, wat zou ik nu graag even zijn stem horen. Even een vrolijke ‘lieve meis’ in mijn oor. Ik heb al 3 keer geappt en gevraagd of hij me wil bellen, maar het blijft stil. De Kapitein is onbereikbaar.

De volgende ochtend aan het ontbijt kijkt Thijs me nauwelijks aan. We spelen goed weer en die broodtrommels zijn sneller gevuld dan ooit. “Kom meiden, ik breng jullie naar school,” roept Thijs al om vijf voor acht. “Mama moet vandaag de klus van haar leven oplossen, dus laat haar maar gauw beginnen. Anders is ze straks te laat.”

Beeld: iStock.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden