null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Memoires van een Maîtresse – Deel 19: “Zwetend rol ik op mijn linkerzij. Waar kwam dit opeens vandaan?”

Thijs speelt het hard en Sabine probeert te redden wat er te redden valt. Ondertussen blijft de Kapitein ook rondjes varen in haar hoofd. Morgen komt hij weer thuis.

Getty Images/iStockphoto

Zwetend rol ik op mijn linkerzij. Waar komt dit opeens vandaan? Thijs en ik waren altijd van de vanillesex, een goede basis en een tikkeltje zoet, maar nu nam hij me op schoot als een cowboy. Blijkbaar maakt die vijandigheid tussen ons een wilde kant in hem los. “En nu moet ik rennen, anders kom ik te laat. Vanavond ben ik ook wat later denk ik, Bien.”

Ik blijf nog even uitdampen in bed. Het voelt toch gek. Thijs en ik zoenen niet echt meer, we kussen. Met de Kapitein is het wel echt zoenen. Met tong, en nattigheid en kramp in de kaken. Pure heftigheid in alles. Nu Thijs ineens in de kapiteinsrol kroop, was ik even verrast als verscheurd.

Hij heeft me niet meer gebeld vanaf zee. Wel kwam er een berichtje dat het niet lukte, met 2 kusjes erbij. 2 maar. Ik voel een afstand en dat voelt rot. Ik begrijp het ook niet zo goed, want we waren juist zo close voor zijn vertrek. Ach, misschien haal ik me ook wel van alles in het hoofd. Zelfvertrouwen is niet mijn sterkste kant.

Wanneer ik even later beneden kom, ligt Thijs’ mobiel nog op het aanrecht. Ik bel ‘m wel e... koekoek. Weet je wat? Ik breng hem wel even langs. Een beetje extra moeite doen kan geen kwaad. Terwijl ik zijn telefoon oppak om in mijn tas te doen, zie ik dat het scherm oplicht. Een appje van Remco: Over wat we vorige week bespraken. Vrijdag is go. Wat is er vrijdag dan? Wat communiceren mannen ook raar soms.

Thijs is stomverbaasd als ik even later zijn kantoor binnenstap. “Hier, had je vergeten lieverd,” zeg ik, terwijl ik een beetje ongemakkelijk naast zijn bureau sta. Zijn collega Bas roept meteen “Wat een moordwijf hebbie ook, Thijs” en ik zie ineens weer die mooie glimlach van vroeger op zijn gezicht verschijnen. Missie geslaagd.

In de auto zing ik luidkeels mee met Ed over de fiddle en de English man. Het wordt een mooie dag. De rest van de ochtend raas ik door het huis. Wasje aan, stofzuigen, dweilen en zelfs de glasbak breng ik een bezoekje. Half 12 alweer, tijd voor koffie. Ik plof neer met een bakkie en een boekje en kijk nog even gauw op mijn telefoon.

Post van de Kapitein! Hoe is het met mijn lieve meisje? Ben weer in de buurt en heb eindelijk weer even goede WiFi. Ben je heus niet vergeten hoor! Ik kom vanavond IJmuiden binnen. Even een dagje bijslapen en daarna wil ik je graag zien hoor. En proeven en voelen en en en en alles. Oh wat heerlijk! Ik app meteen allerlei opgespaarde zoetsappigheden terug. Tuttebel ben ik ook. Gaat me prima af, dat hard-to-get.

Wat zullen we eens gaan doen dan? Zal ik hem nog bijpraten over thuis? Misschien beter van niet. Ping! Het blijft een verrassing meis. Ik neem je mee. Vrijdag. Zorg jij maar dat je iets moois aan hebt. Yes!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden