null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Memoires van een Maîtresse – deel 28: “Die Kapitein blijft buiten”

Niets is zo moodkilling als praten over geld. Maar als Sabine en de Kapitein willen dat hun sexfilmpje gewist wordt, moeten ze toch echt met 1500 euro over de brug komen.

Getty Images/iStockphoto

“Regel ik.” Verbaasd kijk ik naar de Kapitein. Ik vind het heerlijk als een man een beetje directief is, maar hadden we dit niet even moeten overleggen? Deze week zonder werk neemt een hap uit mijn salaris en ik vind dat we dit akkefietje op zijn minst samen moeten delen. Twee tellen later trekt hij de flappen zo uit zijn broek. Pats. “Laat nu zien dat je de beelden wist!” En vlassige baardmans pakt meteen zijn telefoon. “Ook uit je verwijderde items.” Klik. En weg is-ie.

Als we teruglopen naar de auto, weet ik niet wat ik moet zeggen. Er spookt van alles door mijn hoofd. Wie draagt er nu zoveel cash bij zich? En hoe komt hij aan dat geld? “Ehm… Ik, ehm...” Hij slaat zijn arm om me heen. “Dank je wel. Ik maak het goed met je.” “Het is goed zo meisje”, zegt hij en geeft me een kusje op mijn favoriete plekje, op mijn slaap en net boven mijn wenkbrauw.

Eenmaal thuis kan het contrast niet groter zijn. Het huis is een bende, Thijs is nog helemaal uit zijn doen en de meiden ruziën om de iPad. En ik moet eerst bijkomen van dit bizarre avontuur voordat ik een zinnig gesprek met Thijs kan voeren. Op de automatische piloot flans ik een lasagne in elkaar. Die blijkt al gauw net zo droog als mijn energie.

Misschien kan ik wel even naar Eef vanavond. 'Tijd voor T?' typ ik en ze stuurt me een plaatje terug van een glas wijn. Goede vriendinnen zijn goud waard.

Ze schrikt wel, merk ik, van de situatie met Thijs. En dat begrijp ik ook wel. “Weet je het echt zeker Bien? Wil je weg bij Thijs voor de Kapitein of voor jezelf?” “Liefde zoals ik met de Kapitein voel, heb ik nog nooit gevoeld, Eef. En dat is alles wat ik weet.” “Ja maar, wat weet je nou eigenlijk van hem?” “Te weinig”, mompel ik, terwijl ik terugdenk aan zijn zak vol geld.

“Weet je wat Bien? Als je wil, mag je deze week wel in mijn strandhuisje logeren. Wil je dat? De komende dagen heb ik toch geen tijd en blijkbaar heb jij die ruimte wel even nodig.” Met een stevige omhelzing stem ik toe. “Op één voorwaarde,” zegt ze. “Die Kapitein blijft buiten.”

Als ik thuiskom, zit Thijs op de bank. Naast hem staat zijn sporttas. Hij kijkt naar de grond. “Wat ben je nou toch allemaal aan het doen Bien? Ik wil weg hier, nadenken. Dus ik ga een paar dagen in het huis van Joost logeren.” “Oké,” zeg ik. Fijn, denk ik. “Oh, en er kwam een man voor je aan de deur. Met een pakketje. Hij zei dat je dit nog tegoed had van vanmorgen.”

Wanneer ik de deur in het slot hoor vallen, maak ik het doosje open. Er zit alleen een sticker in, rood met zwarte letters. www.wildindenatuur.nl staat erop. Het zál toch niet…

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden