null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Memoires van een Maîtresse – Deel 3: “Je bent toch niet verliefd hoop ik?”

Terwijl Sabine in Breukelen een heerlijk entre-noustje onder een boom had met de Kapitein, belde Thijs verontrust waar ze bleef.

Getty Images/iStockphoto

“Jeetje Bien, wat zie je er goed uit. Je stráált!” Eva zit met grote ogen tegenover me in Bar Speck. “Lijntje ook hoor. Wat heb je allemaal gedaan joh?”

Ik neem een grote slok wijn en vraag vlug hoe het toch afgelopen is met die presentatie op haar werk.

Vier glazen, twee salades en vele ontwijkende vragen later prikt Eva dwars door me heen. “Er speelt iets Bien. Ik zie het gewoon.”“Ik, ehm, ik heb een minnaar.” Alsof ik kijk naar een hert dat in de koplampen staart. “Een minnaar?? Hoe dan??” Ik vrees dat zelfs de mensen aan tafel 6 Eef’s verbazing niet ontgaan is.

Terwijl ik mezelf hoor vertellen dat het een leuk avontuur is voor nu en dat ik er heus wel elk moment mee kan stoppen, denk ik aan gisteren. Aan hoe ik vergat dat ik Thijs op zou halen bij de garage omdat zijn auto een beurt kreeg en die kniepert te gierig is om een leenauto te huren. Aan dat ik op mijn werk regelmatig zit te dromen achter mijn computer en aan hoe ik nu het liefst even naar de wc zou lopen om gauw te kijken of-ie nog geappt heeft. Mijn concentratie vliegt de hele dag naar mijn telefoon en wanneer de Kapitein en ik afspreken, ben ik eventjes van de wereld. Misschien zit ik er dieper in dan ik dacht.

Drie dagen later wandel ik met de Kapitein door de duinen. “Tot over een week of zes meisje,” zegt hij ineens. “Morgen vaar ik weer uit.” Ik schrik ervan. Hij ziet het. “Wat is er nou? Je bent toch niet verliefd hoop ik? We weten allebei hoe het zit het hé. En aan boord kunnen we gewoon appen hoor.” Hij slaat zijn arm om me heen en met zijn hand op mijn borst lopen we verder.

Ergens is die rust ook wel lekker. Nu ik weet dat de Kapitein me toch niet kan bellen, komt mijn oude leventje weer wat meer tevoorschijn. Even wat tijd om te relativeren. Vanavond hadden Thijs en ik voor het eerst sinds tijdens weer echt een gezellig etentje samen. Hij was zo blij voor me dat het zo goed ging met mijn nieuwe klus, en liet blijken dat hij trots op me was. De lieverd.

Thuis check ik nog even mijn Facebook terwijl Thijs naar bed gaat. Hé, een rood bolletje op Kik. En nog een. En nog een. Een foto van de Kapitein. Daar staat-ie hoor, zonder shirt in zijn trainingsbroek in de gym aan boord. Plop: ‘Heeee meissie’. Hij is online! ‘Mooie foto’ type ik terug. ‘Mag ik er van jou ook zo een?’ vraagt-ie, en hij voegt de zonnebril-emoji toe. Snel leg ik mijn telefoon weg en met kloppend hart stap ik naast Thijs in bed. Zal ik?

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden