null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

Memoires van een maîtresse – Deel 30: “Hoezo heb jij zoveel geld op zak?”

Terwijl de Kapitein zich verstopt op de logeerkamer, horen Sabine en Thijs een harde knal. Thijs bedenkt zich geen seconde en rent naar boven.

Getty Images

“Wat is dít?!” roept Thijs en ik weet niet of ik nu naar boven moet rennen of juist beneden moet blijven. “Het kastje in de badkamer is van de muur gekomen. Hoe kan dat nou?” “Geen idee,” zeg ik opgelucht en ik trek onderweg naar de badkamer, nog gauw de deur van de logeerkamer helemaal dicht. “Ik bel Yanuk morgen wel, om het te fixen.”

10 minuten later bevrijd ik de Kapitein uit zijn benarde positie. Hij lijkt harder geschrokken dan ik.

“Wat sta je nou te lachen? Vond je dit grappig?” En gelijk heeft hij. Als ik iets heel spannend vind, dan moet ik soms lachen van de zenuwen. En dit is zo’n moment. Alhoewel een – inmiddels weer - aangeklede mooie man onder mijn zonnebank ook wel een hilarisch beeld oplevert.

Even later staat ‘ie, met mijn schort voor, heerlijk te roeren in mijn pannen. Wat is dit gezellig, zo samen. Dat wil ik graag zo houden, dus ik besluit om nog even niets te zeggen over het pakketje. “Wanneer ga je eigenlijk weer weg?” vraag ik, kroelend tegen zijn rug. “Nooit meer!” lacht hij. Ik glunder ervan. “Zondagavond vlieg ik naar Noorwegen, voor 5 weken.”

“Nog even over van de week…” begin ik, maar de Kapitein kapt me af. “Dat was toen liefje, en het is goed zo. Vind je het lekker? Die garnalen zijn goed he!” “Heerlijk ja. Maar toch, wat ik me afvraag, hoezo draag jij zoveel geld op zak? En ik wil echt graag de helft betalen, we zijn samen zo stom geweest.” “Eet nou maar lekker meis, anders wordt het koud.”

Hm, het zit me niet lekker. “Er kwam nog iemand aan de deur ook. Met een pakketje.” “Oh ja? Heb je weer van die geile schoenen besteld?” “Het was een doosje met alleen een sticker erin,” en ik kijk hem strak aan. “Van een website, over buitenseks.” De Kapitein verslikt zich spontaan in zijn curry. “Heb je gekeken?” “Natuurlijk, maar we staan er niet op. En dat kan ook niet toch, want we hebben zelf gezien dat hij het filmpje heeft weggegooid.” “Ja, ja, ehm… Ja. Dat is ook zo.”

Nog geen kwartier later staat de Kapitein op en pakt zijn jas. “Ik moet er vandoor meis. We appen nog wel he. Dag mooie vrouw.” Ik zwaai hem uit door het raam en dat voelt verrassend knus. Hij ziet het en belt me meteen. “Stond je zo lekker te zwaaien meisje? Lief joh. Zeg, ik zie je toch nog wel he, voordat ik weer vertrek? Kun je zondagochtend nog?” “Ehm, graag, maar ik moet wel even kijken wat ik kan regelen.” “Ja, doe maar gewoon meis. En trek dan lekker een panty aan zonder string. Ik verheug me nu al!”

Ik doe mijn laptop open en surf opnieuw naar wildindenatuur.nl. Er staan nu alweer tientallen nieuwe video’s op, maar wij gelukkig niet. Van wie is die site eigenlijk? Ik zoek naar het colofon en na heel lang scrollen zie ik powered by Landford staan. Huh? Landford? Dat is toch dat bedrijf van Remco?

Beeld: iStock.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden