null Beeld

PREMIUM

Memoires van een Maîtresse – Deel 33: “Ineens denk ik aan de foto’s in het bos. Het zal toch niet?”

Na aandringen van Eva appt Sabine het uit met de Kapitein en tot overmaat van ramp verslaapt ze zich gigantisch op haar eerste werkdag. Haar baas is woedend. Wat. Een. Puinhoop.

Ik heb mijn jas nog niet uit of ik word al bij een vergadering getrokken. Ik zie mijn collega’s kijken, en ontwijk hun blikken op alle mogelijke manieren. “Blijf jij nog maar even zitten, Sabine,” bitst Claire na afloop. “Hoe is het toch met je? Wil je hier nog wel werken?” “Zeker,” antwoord ik. “Thuis loopt het niet zo lekker, maar ik wil graag weer aan de slag.” “Wat is er dan thuis? Gaat het wel lukken dan? Ik moet wel op je kunnen bouwen, Sabine.” Alsof ik aan Claire zou vertellen dat ik in scheiding lig met Thijs,

en het net óók uitgemaakt heb met mijn minnaar. “Ach, dingen met Thijs,” mompel ik. “Wat heb je voor me dan?” “Ik wil je graag alsnog op die Landfordklus zetten,” zegt Claire, terwijl ze me een stapel printjes toeschuift. Welja, dat kan er ook nog wel bij.

Als ik weer op mijn plek zit, loopt Jorrit langs. Hij schuift een gevulde koek en een kop thee op mijn bureau. “Die kun je wel even gebruiken lijkt me,” fluistert hij, terwijl hij zijn hand even op mijn schouder laat rusten. Wat een schatje. Best een knapperd ook, voor een copywriter.

’s Avonds op de bank probeer ik met mijn laptop op schoot de achterstand van de dag in te halen. Muziek aan en gaan. Ping! Een nieuw bericht van M. Van het Schip, lees ik in mijn rechterbovenhoek. Ik krijg spontaan een opvlieger. Zou het? En jawel. Lieve meis, schrijft ‘ie, Dit is geen wanhopig bericht om opnieuw te kunnen afspreken, maar een lieve laatste groet. Wat hadden we het mooi. En ik snap je hoor. Ik ga het thuisfront nooit verlaten en jij moet door, op zoek naar de liefde die je echt verdient. Het ga je goed lieverd.

Met tuiten rollen ze over mijn wangen. Toch een lief bericht. Maar ook een teleurstelling. Blijkbaar laat de Kapitein ons makkelijker los dan ik. Voor altijd in mijn corazonnetje, mail ik terug. Dit was het dus.

Thijs komt thuis en zwaait met klap de deur open. “Is het alweer uit met die schipper van je? Kon je nou echt niet wachten, Sabine?” Met verbaasde pandaogen kijk ik op van de bank. “Waar heb je het over Thijs?” “Verdomme Sabine. Ik moet nota bene van een collega horen dat jij met je kop op een datingsite staat. En ik heb op kantoor nog niet eens verteld dat we uit elkaar gaan. Je hebt me echt voor schut gezet.” “Sorry Thijs, ik zie dat je echt boos bent, maar ik heb geen idee wat je bedoelt.” “Ach, lieg toch niet,” moppert hij. “Ik haal nog wat kleren en dan ga ik weer naar Joost. Ik kan daar nog een week blijven. Daarna moet jij maar even ergens heen, totdat we besloten hebben hoe we het op gaan lossen.”

“Is goed,” stamel ik. “Maar Thijs? Welke datingsite dan? Want ik heb echt geen idee.” Ineens denk ik aan de foto’s uit het bos. En die website. Hij zal toch niet…

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden