null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Memoires van een Maîtresse – Deel 37: “Zo, had je het gezellig daar?”

De vruchtbare goedmaaksex op de achterbank wordt wreed verstoord door prangende telefoontjes voor de Kapitein. En als Sabine dan ook nog naar kantoor moet komen voor een spoedoverleg over Landford, verandert de roze wolk al gauw in een grijze.

“Iedereen die contact heeft gehad met Landford, moet alle correspondentie bij mij inleveren.” Claire schreeuwt door de vergaderzaal. “De aanklachten zijn niet mals en wij willen er als bureau niks meer mee te maken hebben. We stoppen de samenwerking per direct. Op last van het Openbaar Ministerie worden nu alle banden met Landford gecheckt, en dus ook die van ons.”

“Dus vanaf maandag hebben we vrij!” grapt Jorrit. Claire kan er niet om lachen. Jammer hoor. “Waar zit jij toch met je hoofd?” Jorrit is naast me komen staan en ik heb het niet eens gemerkt. “Oh, eh, liefdesgeneuzel,” antwoord ik. Zijn glimlach verandert direct in standje neutraal. “Joh, ik dacht dat je single was. Ben je alweer aan het daten dan?” Ik heb hier geen zin in, merk ik en met een mompelend antwoord trek ik me terug met mijn telefoon.

'Ik mis je nu al' appt de Kapitein. Poeh! Gelukkig. Sinds we weer samen zijn, wemelt het van de vragen in mijn hoofd en ben ik onzekerder dan ooit. Alsof ik de jackpot heb gewonnen en niemand weet wanneer die uitgekeerd wordt. Elke ochtend word ik wakker in de hoop dat hij niet zegt: sorry, ik heb me toch vergist.

'En ik jou' stuur ik terug. 'Zullen we nu ook gewoon WhatsApp gaan gebruiken? Kik hoort bij de vorige fase.' Hij leest wel, maar reageert niet. Na een kwartier nog niet. Ik zit nog net niet op de kast. Trrrr. Trrrr. “Hee meis, we kunnen beter Telegram gebruiken dan. WhatsApp is toch lastig weet je, dan kan iedereen zien dat ik zo vaak online ben.” Hmm ja, dat is natuurlijk zo. “En weet je wat heel fijn is van Telegram? Dan kun je lekker spannende video’s van jezelf maken en die naar mij opsturen. Dat doen we meis!”

Een halfuur later zie ik mezelf in het damestoilet een beetje voorover buigen, met mijn telefoon in mijn hand. Wat is mijn decolleté nog mooi, zo via de camera bezien. Wooshh! Mijn eerste filmpje is verstuurd. Een regen van kusjes is het antwoord van de Kapitein. Glunderend stap ik de wc uit. “Zo, had je het zo gezellig daar?” Oei, ik heb Claire helemaal niet binnen horen komen. “Ik ga naar huis,” zeg ik, “maak jij het ook niet te laat?”

Onderweg naar huis bel ik Eva. Ze reageert niet zo enthousiast als ik hoopte, op mijn grote nieuws. “Het is echt anders nu, Eef. Hij houdt van mij en ik hou van hem. We gaan samen verder. Hoe, dat weten we nog niet precies, maar wel samen. Ik ben dolgelukkig.” “Dat zou echt heel fijn voor je zijn Bien, maar ook wel een beetje snel, vind je niet? Misschien moet jij eerst even lekker alleen zijn.” Ze bedoelt het goed, dat weet ik wel. “Ik hoop het echt voor je, lieverd. En ik hoop dat je niet zo’n zure vrouw wordt als Elise, die al 20 jaar wacht tot hij bij zijn eerste vrouw weggaat. Als hij echt je grote liefde is, dan wil ik hem graag ontmoeten. En ja, zeg dat ook maar tegen hem.”

Als we dit echt gaan doen, dan moet het zuiver. Geen geheimen meer. En dus wil ik weten hoe het precies zit tussen Remco en hem, en dan vooral met Landford. Het is al bijna middernacht, maar ik app mijn vragen toch. Hij is online zie ik en reageert meteen. 'Je mag alles van me weten meisje, maar nu nog niet. Je komt er vanzelf wel achter. XX.'

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden