null Beeld

PREMIUM

Memoires van een Maîtresse – Deel 4: “‘Aye aye, Kapitein’, fluister ik…”

De Kapitein voer al vijf weken op de IJszee, maar dankzij de verhitte appjes die hij naar Sabine stuurde, was het alles behalve koud.

“Dan hoeven we zeker niet op u te rekenen met het ontbijt?” De receptioniste rolt even met haar ogen terwijl ze de pasjes voor onze hotelkamer geeft. “Een prettig verblijf gaat zeker lukken,” knipoogt de Kapitein. Ik sta erbij en kijk ernaar.

Hij reserveerde een dagkamer via een speciale website en betaalde contant. Ha! Ik lijk wel een puber die het laatste uur Economie skipt voor een biertje in de kroeg. De Kapitein is lang en mannelijk, aan zijn hand voel ik me meisje en vrouw tegelijk. We bestellen bier, wijn en een bittergarnituur aan de bar. “Lekker voor boven,” zegt-ie. Voordat we bij de lift zijn, hebben we allebei ons glas al leeg.

Om twee uur ’s middags op vijf hoog een sfeertje neerzetten van een verleidelijke vrijdagavond: deze man kan het. In het licht van enkel een schemerlampje en The Bee Gees schallend uit het boxje dat hij meebracht, zoenen we. Teder. Intens. Sexy. Hij smaakt naar vlammetjes.

Ik heb speciaal mijn nieuwe setje aangetrokken. Oké, het staat op mijn lijf niet helemaal zoals bij Doutzen, maar ik voel me mooi. Mooi genoeg in ieder geval. En blijkbaar denkt de man in kwestie er net zo over, want met een ferme armzwaai dirigeert hij me naar het bed. “Aye aye, Kapitein,” fluister ik.

Dat gefrunnik in het park was heerlijk en spannend, maar een aperitief vergeleken met dit moment. Lustige vlinders fladderen door kamer 503.

Ik heb een pakje condooms gekocht. Zo nonchalant mogelijk, met deodorant, wattenstaafjes en shampoo als bliksemafleiders. Ze zitten nog in mijn tas, naast de stoel. Shit. Hoe ga ik dit doen? Kom op Bien, gewoon zeggen. Kom o… Mmmm, wat kan die man zoenen zeg. Oké, nu. Met alle discipline die ik kan vinden, trek ik mijn lippen los. “Wacht e..” Hop, weer een volle zoen. En dan, ineens, tovert de Kapitein een condoom tevoorschijn. Ik lach mijn grootste glimlach en we vrijen zoals ik nog nooit gevreeën heb.

“Wat een feest,” lacht de Kapitein, terwijl we uitblazen op bed. Een beetje onwennig liggen we tegen elkaar aan, zoekend naar elkaars warmte. Douchen wil ik. Ik spring op en duik de badkamer in. Ik zet de kraan extra heet en laat de straal op volle kracht in mijn gezicht sproeien. Wat ben ik toch aan het doen? Zo ken ik mezelf helemaal niet. Ik vind het overweldigend en onwennig tegelijk.

’s Avonds thuis kijk ik met een half oog naar Expeditie Robinson. Ik ben er niet echt bij en mijmer nog wat over de middag. Stiekem hoop ik dat hij zo nog appt. Ineens komt Thijs naast me zitten. Hij zet de tv uit en begint mijn schouders te masseren. “Dit vind je toch zo fijn, lieverd?” Ik knik. Na dertien jaar weet ik precies wat zo’n massage betekent...

Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden