null Beeld

PREMIUM

Memoires van een maîtresse – Deel 41: “Heb je weer geflirt Sabine?”

Sabine vertelt haar vriendinnen alles over de Kapitein en twijfelt nog hoe – en of - ze moet reageren op het rare appje van Erik van IT.

“En hoe vaak hebben jullie dan seks?” Janine windt er geen doekjes om. “Nou, als hij in het land is, zien we elkaar wel 2 tot 3 keer per week. En dan doen we het dus wel een paar keer per date, dus…” “Zóveel?!” roepen Janine en Alice in koor. “Ik moet er niet aan denken,” lacht Alice. “Ik ben al blij als ik Paul zie gapen, dan weet ik dat ik tenminste ook rustig mag gaan slapen die avond. Zo’n wild leven had ik niet eens als student.”

“Maar missen jullie dat dan niet?” vraag ik, ietwat verbaasd. “Het is toch heerlijk om intens van iemand te genieten, uren achtereen te zoenen en op z’n tijd eens goed tegen de muur gezet te worden?” Janine begint keihard te lachen. “Volgens mij kijk je te veel tv Sabine. Zoiets gebeurt alleen in Hollywood, maar echt niet in een relatie hoor. Dat weet je toch zelf ook? Alsof je met Thijs iedere week in de kroonluchters hing.” Alice geeft haar een por. “Misschien is dat ook juist het probleem,” antwoord ik. “Als we het levendig hadden gehouden in bed, waren we wellicht ook niet zo van elkaar weggedreven.” Alice en Janine zijn het zichtbaar niet met me eens. Ach, we zijn hier op dit feest ook om te dansen en niet om diepzinnige gesprekken te voeren. We swingen tot diep in de nacht en flirten er lustig op los.

Alleen en onzeker

Het was een heerlijke avond, maar toch kon ik niet helemaal genieten. De Kapitein heeft namelijk de hele avond niet geappt en dat zit me dwars. Zou hij boos op me zijn? Is er iets gebeurd? Of stel ik me gewoon aan? Mijn berichtjes heeft hij ook niet gelezen. Heb je weer geflirt? schrijft hij de volgende ochtend, nadat ik op allerlei manieren hebben proberen uit vissen waarom hij zo afwezig was. Wij hebben gewoon een Netflix & chill avondje gehad. Ik dacht dat je vast geen tijd voor mij had, met al dat geflirt. En toen had ik ook geen zin om jou te appen, nee. Hm. Het zit me niet lekker. Ik voel me aangevallen en onzeker tegelijk.

Mijn hele ochtend is naar de gallemiezen. De gesprekken van gisteravond zingen nog rond in mijn hoofd, en dit gedoe met de Kapitein nu maakt me alleen maar onzeker. Wat hebben we nu eigenlijk? Waar staan we? Tegen Alice en Janine had ik het trots over mijn nieuwe liefde, maar is hij ook al mijn vriend? Of is hij nog steeds mijn minnaar zolang hij nog bij Monica is?

Na de lunch belt hij eindelijk. Binnen 5 minuten hebben we het hele zakie weer uitgepraat, gelukkig. We zijn allebei behept met een zweem jaloezie en dat maakt het er niet makkelijker op. “Ik snak soms zo naar duidelijkheid,” beken ik. “Tuurlijk meis, dat snap ik ook,” zegt de Kapitein. “Maar wat maakt het uit hoe we het noemen? Welk label we er ook aan hangen, jij blijft gewoon mijn meisje. Maarre… laten we het nog wel even geheim houden hé.” Oeps…

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden