null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Memoires van een Maîtresse – Deel 6: “Wat ben je mooi, meisje. Sexy bril ook”

Met een vuurrood hoofd, en een boete van 250 euro wegens onzedelijk gedrag, maken Sabine en de Kapitein dat ze wegkomen uit Scheveningen.

Getty Images/iStockphoto

“Wat ben jij toch een tof wijf.” Ik glimlach tevreden, terwijl ik me nog even uitrek. Het is woensdagochtend en omdat Thijs de meiden naar school bracht, kon ik lekker in bed blijven liggen. En nu is het half 10 en lig ik al twintig minuten te bellen met de Kapitein.

“Ik zou wel eens naast je wakker willen worden, meisje. Met dampende ochtendseks en ontbijt op bed.” Wanneer hij zulke dingen zegt, voel ik me jong, avontuurlijk en tien kilo lichter. Een mix tussen Carrie en Samantha, speels en sensueel. Maar goed, in het ware leven ben ik meer een Charlotte en weet ik dat zo’n stomende nacht met een ‘Do not disturb’ bordje aan de deur er nooit van komt.

Hij heeft nog zo’n lekkere rauwe ochtendstem, mijn Kapitein. “Slaap jij eigenlijk naakt?, vraag ik.” “Natuurlijk. Jij toch ook hoop ik?” “Ook,” lieg ik, terwijl ik frunnik aan het middelste knoopje van mijn onesie. “Ik wil je zien mooie vrouw. Nu.” Mijn dagplanning schiet door mijn hoofd, als een knikker in de flipperkast. Kan ik iets omgooien? Misschien kan ik ook wel morgen naar de superma.. oh nee, brood. En Annette komt straks. “Sorry knapperd, ik krijg straks visite. Zullen we…”

“Nee, nu bedoel ik. Nu. Zoals je nu in bed ligt. Met je haar door de war en zonder make up.” De lieverd. “Heb je FaceTime? Dan bel ik even in.” Ja! Leuk! Oef.. shit.. Zit ik hier met mijn bril op, dik ingepakt en – inderdaad – zonder make-up. Het moet maar. “Kom maar.”

Vliegensvlug knoop ik mijn onesie los en stroop hem naar beneden. Ik gebruik de camera van mijn telefoon als spiegel voor een snelle check. Bril af? Nee. Ik wil hem wel kunnen zien. Mijn krullen schud ik een beetje los. Nou Bien, je mag er best zijn eigenlijk.

Pibibibibibibieb! Het scherm van mijn telefoon vult zich met een randje borsthaar en een gulle lach. Zijn lichte baard heeft een vleugje grijs. De blik in zijn pretogen schiet recht mijn hart in. “Wat ben je mooi, meisje. Sexy bril ook.”

Ik heb alleen mijn broekje nog aan, maar heb het bloedheet onder de deken. Quasinonchalant laat ik de deken een stukje zakken, in de hoop dat de Kapitein naar mijn decolleté loert. Bingo. “Kom eens wat dichterbij. Ik wil je mooie borsten zien.”

“Jaja, dat zal wel,” zeg ik. “Neem me maar gauw weer mee uiteten, dan zie je me helemaal weer van dichtbij.”

“Tuurlijk liefje. Zeker. Dit ziet er zo goed uit joh. Nu wil ik helemaal een keer naast je wakker worden.”

“Kom op, één seconde de deken weg. Durf je dat? Een tel, dat is genoeg.”

Ik kijk hem recht in de ogen en net op het moment dat ik mijn rechterarm uitstrek, met daarin de punt van mijn dekbed, hoor ik op de achtergrond: “Wat ben jij nou aan het doen?”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden