null Beeld

Mirjam’s dochter is dierenactivist: “Haar gevoel voor rechtvaardigheid vind ik prachtig”

Amber (20), de dochter van Mirjam Fani (51) is dierenactivist. Ambers levensstijl leidde tot een tijdelijke breuk tussen hen.

Mirjam: “Natuurlijk schrok ik toen Amber werd opgepakt door de politie. Verrast was ik niet. Dat ze boeren en supermarkten zou opzoeken in haar strijd om dieren te bevrijden, zie ik als een gegeven. Ze moet zelf de consequenties van haar acties dragen. Verdrietig was ik wel. Wij hadden op dat moment geen contact met elkaar. Ik voelde me machteloos, kon haar niet steunen.

Amber heeft al van kinds af aan een diepe band met dieren. Zo wist ze als twaalfjarige een paard met gedragsproblemen op de manege vaak tot rust te brengen omdat ze zag wat hij nodig had. Toen ze haar eigen paard kreeg, Scooby, wilde ze hem op een gegeven moment niet meer berijden zoals gebruikelijk is. Het hoofdstel met bit en het zadel gingen de deur uit. Ook hoefijzers kreeg hij niet, ze liet hem zo natuurlijk mogelijk leven. Dat ze geen vlees meer wilde eten en later helemaal geen dierlijke producten meer vond ik prima. We aten als gezin al vrij weinig vlees. Ik ben milieubewust en mij stond de massaproductie tegen. Bovendien eet de gemiddelde mens meer vlees dan gezond is. Amber had vooral moeite met het dierenleed. Ze liet me documentaires zien en een paar keer ging ik met haar mee naar een zogeheten vigil, waarbij dierenactivisten proberen om de dieren nog wat liefde te geven voor ze het slachthuis ingaan. En water, want de laatste 24 tot 48 uur van hun leven krijgen ze geen eten en drinken meer. Het greep me aan hoe Amber samen met anderen probeerde het stressniveau van de dieren omlaag te brengen. Toen de poort van het slachthuis openging en de wagen naar binnen reed, stond ik mee te huilen.

Barbecue

Toch escaleerde het tussen ons tijdens een barbecue bij mijn broer. Amber rende er weg zonder dat ik begreep wat er aan de hand was. Want er waren voor haar dan wel veganistische hapjes, wíj – de rest van het gezin – aten bij dergelijke gelegenheden gewoon vlees en vis. Inmiddels weet ik dat zij vond – en vindt - dat wij niet goed bezig waren en haar in de steek hadden gelaten. Terwijl ik haar vaak vrij dwingend vond. Zo zei ze tijdens etentjes confronterende dingen als: ‘Weet je wel wat je eet?’ Ik begreep dat zij anderen de ogen wilde openen, maar níet op dat moment en niet op zo’n manier. Het gaf een nare sfeer en discussies waar we niet uitkwamen.

Bijna anderhalf jaar hebben wij elkaar niet gezien. Pas nu begrijp ik van haar hoe ellendig zij zich heeft gevoeld tijdens etentjes. Zij ziet niet zoals wij een lapje vlees liggen, maar het lijk van een dier. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat ik haar steun, maar wel binnen mijn kunnen én mijn eigen idealen. Ik wil mezelf blijven. Amber ziet in dat ze vroeger door haar frustratie te fel was. En ze weet: de dieren redden kun je niet alleen. Ze beseft dat het meer impact heeft als ze op een positieve manier in gesprek blijft met mensen. Als ik zie hoe gepassioneerd ze bezig is met haar acties, maakt me dat zó trots. Haar doorzettingsvermogen, gevoel voor rechtvaardigheid en de liefde voor wat ze doet, vind ik prachtig.”

Amber: “Als anderen dierlijke producten eten in mijn bijzijn, voel ik me verdrietig, teleurgesteld en boos. Eet iemand bijvoorbeeld een eitje, dan zie ik al die zieke en dode kippetjes weer voor me die ik tijdens acties vind in trucks die onderweg zijn naar de slacht. Dat is niet de enige reden waarom ik etentjes zoals barbecues tegenwoordig mijd. Ik werd ook vaak belachelijk gemaakt door familie en vrienden. Er werd bijvoorbeeld heel nadrukkelijk 'hmm, lekker stukje varken’ gezegd of ik kreeg expres maïs met boter – een dierlijk product dus. Dan werd mijn reactie gefilmd en werd ik uitgelachen als ik een hap nam en schrok. Vroeger wilde ik met mijn acties mensen het dierenleed laten zien, om ze ertoe te bewegen meer plantaardig voedsel te eten. Maar die verandering gaat niet snel genoeg. Nu heb ik een langetermijnplan dat hopelijk effectiever is: ik wil een bedrijf starten om nieuwe diervriendelijke opties aan te bieden, en ook andere bedrijven daarin adviseren. Zo verandert het aanbod en zal de consument ook andere keuzes moeten gaan maken op den duur.”

Interview: Marlies Jansen. Fotografie: Petronellanitta

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden