null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Myrna (57): “Zij wilden het uitpraten, maar daar hebben we voor bedankt”

Myrna (57): “We konden altijd goed opschieten met onze buren. Elke zomer stemden we onze vakanties op elkaar af, zodat wij voor hun tuin konden zorgen als zij weg waren en omgekeerd.

Onze cyperse kater Jimmy brachten wij altijd naar een goed opvangadres als we weggingen, dus alles liep op rolletjes. Maar dit jaar ging het anders. Jimmy werd ziek en moest drie keer per dag een tabletje slikken. Het was heel belangrijk dat dat op een bepaalde tijd gebeurde, zodat er niet te veel of te weinig tijd zat tussen het ene tabletje en het andere. Een week voordat we zouden vertrekken, kregen we bericht van de oppas dat door een overlijden in de familie Jimmy er dit jaar niet terechtkon.

We hadden geen andere keuze dan de vakantie afzeggen, maar toen ik die dag de buurvrouw sprak en het vertelde, zei ze dat zij natuurlijk best voor Jimmy kon zorgen. Ik heb nog benadrukt dat het erg belangrijk was dat ze de medicijnen op bepaalde tijden zou geven, en dat ik dat wel erg belastend voor haar vond. Maar dat was geen probleem, ze was er toch de hele dag en ze zou de wekker wel zetten. Dus zijn we vertrokken, ik wel met het vervelende gevoel dat ik onze Jimmy achterliet. Toen we terugkwamen van vakantie en de auto voor de deur parkeerden, kwam de buurvrouw naar buiten.

We moesten niet schrikken, maar er was iets heel ergs gebeurd, Jimmy was vijf dagen eerder overleden. Ze begreep er niets van, maar ze had hem ’s ochtends dood gevonden. Ze hadden hem op een mooi plekje in de tuin begraven. Natuurlijk waren wij er kapot van, en we begrepen het ook niet. Tot we in de keuken het doosje medicijnen vonden, en zagen aan de tabletjes die er nog in zaten dat Jimmy maar heel kort zijn medicijnen had gekregen. Mijn man en ik zijn naar de buurvrouw gegaan, en daar kwam het hoge woord eruit: ze hadden opeens een uitnodiging gekregen voor een dag of vijf logeren bij familie aan zee, en ze had gedacht dat als ze maar voldoende eten zou neerzetten en het bakje met de tabletjes ernaast, alles goed zou gaan. We waren te verslagen om te reageren. Sindsdien groeten we hen, maar dat is ook alles. Toen ze het wilden uitpraten hebben wij ervoor bedankt. Maar het schuldgevoel is het ergst: we hadden Jimmy nooit aan een ander moeten overlaten.”

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden