null Beeld

Natasja Froger schrijft een brief aan haar zoons: “Dit wil ik jullie nog even zeggen”

De nieuwe levensfase van haar zoons Maxim en Didier stemt presentatrice Natasja Froger af en toe weemoedig. Ze schrijft een ontroerende brief. 

"Lieve schatten,

Sinds dit jaar zijn jullie allebei uit huis. Maxim, jij ging als eerste, namelijk anderhalf jaar geleden al. Je was twintig en vond het de hoogste tijd. Ik was zelf 21 toen ik uit huis ging en had stiekem de hoop dat jullie wat langer thuis zouden blijven. Je hoort weleens dat jongens zich wat trager ontwikkelen. Maar nee, jij niet. Jij wilde graag het huis uit. En Didier, nadat jij een half jaar in je eentje in Barcelona had gewoond en aan je zelfstandigheid had geproefd, ben je eigenlijk ook nooit meer echt thuis geweest. Toen je terugkwam, wilde je meteen op jezelf gaan wonen, maar ik wist je ervan te overtuigen dat het misschien een beetje veel was als je tegelijkertijd aan een nieuwe opleiding begon. Pfff, gelukkig kon ik dat nog even uitstellen.

Gedurende het jaar dat volgde, kreeg je vrienden in Amsterdam die wel al op zichzelf woonden en bij wie je gemakkelijk op de bank kon blijven hangen. En dat snap ik ook wel: voor jouw gevoel was je al uit huis en dan is het lastig om weer bij je ouders aan de keukentafel te zitten. Hoe gezellig dat ook altijd is, op je twintigste is het natuurlijk aantrekkelijker om je avonden met vrienden door te brengen in de stad. Sinds een paar maanden woon je door de week in Amsterdam en ben je in de weekenden thuis in Blaricum, vooral voor je baantje en de goedgevulde koelkast, denk ik. Haha!

Het is mooi om te zien hoe jullie je net als je zus en broer ontwikkelen tot lieve, positieve en open mensen. Ik hoop dat jullie blijven genieten van de dingen die je hebt, zonder je te concentreren op wat je eventueel mist, want daar word je niet wijzer van. Ook hoop ik dat jullie oog blijven houden voor mensen die het minder hebben. Ik heb jullie bewust altijd betrokken bij de goede doelen waarvoor ik werk, want ik wil dat jullie weten hoe goed we het hebben in Nederland en hoe dankbaar we moeten zijn voor onze veelkleurige samenleving. Ik ben ontzettend trots op hoe jullie het doen.

Het is dus allemaal helemaal goed, maar ik moet bekennen dat jullie nieuwe levensfase me ook soms wat weemoedig stemt. Onze tijd samen als gezin in één huis is voorbij en komt nooit meer terug. En zo hoort het natuurlijk ook, want dat betekent dat het jullie goed gaat en dat is wat ik het liefste wil. Het is dus een dubbel gevoel. Ik ben blij dat jullie het zo naar je zin hebben in je nieuwe bestaan, maar jullie mogen best weten dat ik regelmatig volschiet als ik langs jullie slaapkamers loop die nu vaak leeg blijven.

Het is stil in huis zonder jullie en alle reuring die jullie met je meebrachten. De gezellige avonden aan de keukentafel, jullie vrienden die spontaan langskwamen, op zondagavond met het bord op schoot Studio Sport kijken… Ik ben er nog steeds niet aan gewend dat ik nu voor twee moet koken. Daar hebben jullie overigens geen klachten over, want iedere keer als ik jullie zie stop ik jullie restjes macaroni, stamppot en soep toe. Al mijn voorraadbakjes staan tegenwoordig in Amsterdam.

Ik ben dankbaar voor alle geweldige jaren die we al als gezin hebben gehad en verheug me op de mooie tijd die nog gaat komen. Ik voel me gezegend dat jullie nog zo graag en zo vaak hier komen, en met de lol die we dan hebben. Van het empty nest syndrome, zoals dat wordt genoemd, heb ik dan ook echt geen last. Papa en ik hebben het leuk samen en ik ben druk met mijn werk. En dat jullie niet meer bij ons wonen, heeft ook heus voordelen. Zo zie ik eindelijk de bodem van de wasmand weer. En het geeft ons meer vrijheid. Ik wil jullie zeggen dat ik jullie de wereld gun, ook al houdt dat in dat jullie hier voortaan alleen maar op visite komen. Maar natuurlijk vieren we kerst gezellig samen! Zullen we afspreken dat we dat altijd blijven doen?

Ik hou van jullie tot de maan en de sterren,

Mama"

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Opgetekend door: Liddie Austin. Productie: Liselotte Admiraal. Fotografie: Rossi & Blake

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden