null Beeld

Patricia Paay (71) over haar scheiding: “Ik had nog nooit meegemaakt dat iemand mij niet meer wilde”

De scheiding van Adam Curry in 2009 was een klap voor Patricia Paay (71). Toch bleef ze overeind: neus in de lucht, borst vooruit. “Mijn trots was mijn redding.”

“Het kwam als donderslag bij heldere hemel. Adam en ik waren al 21 jaar gelukkig getrouwd, we respecteerden elkaar, ik had nog nooit naar een andere man gekeken. We beleefden samen geweldige avonturen en leidden een heerlijk leven met onze dochter Christina. Maar van de ene dag op de andere was het allemaal over. Hij vertrok. Ik zakte door mijn knieën op de grond en belde mijn moeder. ‘Ach kindje toch’, zei ze sussend. Het was een enorme klap. Ik had nog nooit meegemaakt dat iemand zei dat hij me niet meer wilde. Ik hoorde weleens zulke verhalen, maar had geen idee hoe dat moest voelen. Nu wist ik het. Ik voelde me minderwaardig en begreep er niks van: we waren toch gelukkig? Ik was in shock. Later ontdekte ik dat híj niet goed in zijn vel zat en – nog meer – geluk zocht omdat het misschien ergens anders toch beter was.

Christina en ik huilden heel wat af samen. Voor haar was de schok minstens zo groot; een paar dagen eerder had ze op school nog een werkstuk ingeleverd over de echte liefde tussen haar ouders. Ik hoor haar nog gillen: ‘Nu sta ik compleet voor gek!’ Haar heilige geloof in ware liefde ging in rook op. Ik had zo met haar te doen. Het maakte me ook kwaad, kwaad, kwaad – dat was fase twee. Gelukkig schakelde ik snel door naar fase drie, een golf van energie en succesdrang. Het gevoel van: potverdorie, ik zal eens laten zien wat ik in huis heb, ik heb jou echt niet nodig. Kort na de breuk had ik een liveshow van Holland’s Got Talent. Tegen ontwerper Paul Schulten zei ik: ‘Ik wil waanzinnig van die showtrap af komen. Al die tranen moeten verleden tijd zijn, ik wil als winnares boven aan die trap staan.’ Ik was nog verre van stabiel, maar daar ging ik: kin omhoog, neus de lucht in, met trillende benen die trap af. En wat denk je? Het publiek steunde me door massaal overeind te komen en te klappen. Dat applaus emotioneerde me, maar belangrijker: het sterkte me.”

Weer sjans

“In de periode erna werkte ik keihard en verdiende veel geld. Mijn hart mocht dan gebroken zijn, ik duwde dat gevoel weg en zette de knop om. Wat had het voor zin om boos en verdrietig te blijven? Ik had ook hier en daar leuke dates met mannen die ik ontmoette bij vrienden of op feestjes, maar het was nooit wat ik zocht. Het vrijgezellenbestaan is niets voor mij – ik was niet voor niets al bijna mijn hele leven getrouwd! Als ik sjans had, wist ik nooit waarom een man naar me keek. Was het herkenning of oprechte interesse? Ik vond het ingewikkeld. Ik had heus wel lol in die tijd, maar terugblikkend denk ik dat ik meer gelukkig ‘speelde’ dan dat ik het echt was. Een voordeel daarvan: als je lang genoeg gelukkig speelt, ga je het vanzelf geloven. Talloze vrouwen met soortgelijke verhalen kwamen naar me toe en zeiden dat ze net zo sterk wilden zijn als ik. Die bevestiging hielp mij ook verder, want inderdaad, ik bén stoer en sterk. Mijn trots was mijn redding en ik ben blij dat ik andere vrouwen daarmee kon helpen. Want je vóelt jezelf misschien een ouwe peuk, uitgedrukt in een asbak, maar je bent veel meer waard. Hup, borst vooruit en gaan met die banaan. Het leven is te mooi om te blijven hangen in ellende. Uiteindelijk vond ik weer écht geluk. Ik ben nu getrouwd met een leuke man die niks van showbusiness weet. Hij is mijn maatje, ik heb mazzel met hem. Natuurlijk dacht ik af en toe: doe dat nou niet, dat trouwen. Maar ik vind het nu eenmaal heerlijk om getrouwd te zijn. Ik geniet van het gevoel dat een ander je nodig heeft, lekker voor iemand zorgen, gewoon gezellig, samen. Eén ding is wel veranderd. Vroeger deed ik echt alles om de ander gelukkig te maken, nu sta ik wat meer op de rem. Ik blijf dichter bij mezelf.”

Interviews: Kim Hopmans. Fotografie: ANP, BrunoPress, Petronellanitta

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden