null Beeld

PREMIUM

Petra’s moeder zit in een verzorgingstehuis: “Mijn hart breekt als ze vraagt of ze naar huis mag”

Petra's moeder zit in een verzorgingstehuis. Op de momenten dat ze helder is en niet begrijpt waarom ze niet thuis is, vindt haar moeder dat extra lastig. 

Petra (48): “De heldere momenten zijn het ergst. Dan kijkt mijn moeder om zich heen en vraagt: ‘Wat doe ik hier?’

Dat herhaalt ze dan terwijl ze mij recht aankijkt. Het gebeurt niet vaak dat ze mij herkent, en het zou heerlijk zijn als ik me dan niet meteen vreselijk schuldig zou voelen. ‘Waarom ben ik hier? Heb jij me hiernaartoe gebracht?’ Ja. Samen met mijn jongere zus heb ik een verzorgingshuis uitgezocht waar ze niet ’s nachts van de trap kan vallen als ze naar de wc moet en niet meer weet waar ze is. Waar ze geen gaspitten kan opendraaien die ze daarna vergeet aan te steken. Waar ze niet struikelt en een halve dag op de grond ligt omdat ze niet meer overeind kan komen. Ik weet dat dit het beste voor haar is, maar ze heeft er zelf geen stem in gehad. Als ik zie hoe ze me aankijkt terwijl ze vraagt of ik haar naar huis wil brengen, breekt mijn hart. Eerlijk gezegd ben ik blij als ze na zo’n opleving weer wegzakt in het niet meer weten, want dan is ze ook niet meer ongelukkig. Kun je het naar je zin hebben op een plek waar je eigenlijk niet wilt zijn? Vreemd genoeg lijkt het daar wel op. Vaak hoor ik haar meeneuriën als er een bekend liedje door de conversatieruimte klinkt. Ook van het advocaatje dat ze er op zondagmiddag serveren zit ze echt te genieten. Mijn moeder is alleen maar ongelukkig op de momenten dat ze helder is en niet begrijpt waarom ze niet thuis is. Mijn zus en ik hebben een potje gehuild toen we haar huis leeghaalden. Een huis vol herinneringen aan de tijd dat mijn vader nog leefde, met spulletjes die haar zo dierbaar waren. Maar toen mijn vader er niet meer was, leek het alsof zij er eigenlijk ook niet meer wilde zijn. Ik denk weleens dat ze het heeft laten gebeuren, dat wegglijden in een toestand van niet meer helder denken, niets concreets meer weten. Maar dat zal wel niet zo zijn. Door haar situatie ben ik aan mijn eigen oude dag gaan denken. Zou ik dit willen, de laatste periode van mijn leven in een mist leven? Ik ben er nog niet uit.”

Interview: Tineke Beishuizen. Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden