null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Politieagent Gert-Jan werd buiten bewustzijn geslagen: “Mijn zoontje is nu bang”

In de 17 jaar dat Gert Jan politieagent is, heeft hij veel zien veranderen. Net als veel andere hulpverleners krijgt hij steeds vaker te maken met geweld. Zo ook op 30 augustus, toen een man uit een Rotterdamse trouwstoet hem van achteren aanviel. "Voordat ik besefte wat er gebeurde, was ik buiten bewustzijn."

Eva BredaGetty Images

“‘Papa, staat er nu achter iedere container iemand die jou neer wil steken?’, vroeg mijn 11-jarige zoontje zich af. Dat is schrijnend om te horen. Natuurlijk wordt ik als agent niet iedere dag geconfronteerd met geweld. Maar tegenwoordig gebeurt het wel steeds vaker. Als kind leerde ik respectvol met autoriteit om te gaan en dat je er met praten altijd uitkomt. Helaas denken steeds meer mensen daar anders over."

Die ene vrijdag

"Dat bleek maar weer die vrijdag, 30 augustus. Mijn dag begon rustig en ik reed door Rotterdam toen ik een melding kreeg. Er was onrust bij de Erasmusbrug. Een trouwstoet hield de weg op en zorgde voor veel overlast. Wat ik daar aantrof was inderdaad een hoop lawaai en gedoe, maar niets duidde op een bedreigende situatie. Ik stapte dan ook kalm op de twee overduidelijke ‘leiders’ van de groep af. Op een rustige manier zei ik dat ze gewoon verder konden rijden, maar wel op een normale manier, zonder het verkeer op te houden."

Stoer gedrag

"Alles leek in orde, totdat de twee mannen die ik net aansprak zonder iets terug te zeggen instapten en met piepende banden vertrokken. Daarbij reed iemand uit de groep me zelfs bijna omver. Opzettelijke intimidatie, heel stoer. Dit was niet de afspraak en zeker toen ze even later weer op asociale wijze de weg bezetten, besloot ik in te grijpen. De groep, en zéker de wegpiraat, zou een bekeuring krijgen."

Handboeien en pepperspray

"Dat ging niet zonder slag of stoot. De leider van de groep ging grof tegen me in dus ik besloot hem aan te houden. Hem in de boeien slaan was door zijn worsteling onmogelijk en dus besloot ik mijn pepperspray erbij te pakken. Ik vroeg via mijn portofoon om versterking, omdat de sfeer om me heen steeds grimmiger begon te worden. Omstanders begonnen zich met de situatie bemoeien. Van allerlei kanten om me heen werd ik uitgescholden en verzamelden boze mensen zich om me heen."

Zwart voor mijn ogen

"Ineens werd het zwart voor m’n ogen. De klap kwam van achteren en voordat ik besefte dat het een hand was die mijn achterhoofd raakte, was ik buiten bewustzijn. Voor m’n gevoel stond ik direct weer op, maar toen ik me realiseerde wat er gebeurde, verdween de trouwstoet alweer in de verte. De pijn voelde ik amper, ik was vooral overrompeld van de aanval. Waarom zou iemand zoiets doen, terwijl ik niet eens met hem in discussie ben?"

Sneu figuur

"In het verleden ben ik vaker aangevallen. Iemand rende eens met een mes op me in en ook werd in het verleden mijn gezin bedreigd. Boos word ik niet snel. Ik vind het vooral heel laf. Dat was nu nog erger. Wat een sneu figuur moet dit zijn geweest om een agent zo aan te vallen, en dan ook nog eens van achteren. Dan heb je echt weinig lef. Erg persoonlijk trok ik het me niet aan en dat we de dader dan ook nog niet te pakken hadden, was niet iets waar ik veel mee bezig was."

Stressaanval

"Totdat Opsporing verzocht op televisie kwam. Ik zat thuis op de bank en zag de beelden die een omstander schoot. Ik zag mezelf staan, zag hoe een wildvreemde man van achter op me insloeg en zag mezelf door m’n benen heen zakken. Ik kreeg het bloedheet, het zweet brak me uit en mijn maag begon te draaien. Dit was niet goed."

Fysieke en mentale schade

"Op advies van mijn teamchef en vrouw besloot ik om naar een psycholoog te gaan. Wat raakte me na het zien van deze beelden? Zij vertelde me dat mijn reactie heel normaal is. Na de aanval ben ik direct opgestaan en doorgegaan alsof er niets aan de hand is. Achteraf bleek ik wel 15 seconden buiten bewustzijn te zijn geweest en heeft het zowel fysiek als mentaal flinke schade achtergelaten. Door het zien van de beelden, maakte ik voor het eerst écht mee wat er met me is gebeurd. Ineens begon ik het naar te vinden dat deze persoon nog steeds vrij en ongestraft rondliep, na zo’n respectloze actie."

Opluchting

"Het is een opluchting dat de dader inmiddels terecht is, al haalt dit het grotere probleem natuurlijk niet weg. Ik werk al 17 jaar bij de politie en heb de hoeveelheid onenigheid en geweld zien stijgen in mijn werk. Dat maakt het heel moeilijk om mijn werk nog fatsoenlijk uit te voeren."

Vooroordelen bevestigd

"In januari sta ik tegenover de dader in de rechtszaal en dat is dan ook een punt dat ik wil maken. Maar belangrijker nog wil ik laten zien hoe deze man met zijn daad het leven van anderen beïnvloedt. Deze trouwstoet was openlijk Marokkaans, draaide luid Marokkaanse muziek en zwaaiden met vlaggen. Er is veel discussie rondom allochtonen en deze bevolkingsgroep wordt dan ook vaak als problematisch gezien. Dat is volledig onterecht vind ik, maar een groep als deze verpest dat beeld natuurlijk volkomen. Één gek zorgt er nu voor dat voor veel mensen het beeld wat zij van allochtonen hebben, wordt bevestigd. Ik heb Marokkaanse vrienden die daar last van hebben. Ze doen geen vlieg kwaad, maar worden wel geweigerd in kroegen, uitgescholden en bevooroordeeld. Omdat een paar gekken een onterecht beeld bevestigen."

Steun

"Inmiddels zit ik al een tijd thuis en kan ik nog steeds maar weinig verdragen. Ik heb een zware hersenschudding en een whiplash. Geluiden zijn te luid, alles kost veel energie en iedere avond ben ik kapot. Voor mijn gezin is dat zwaar. Mijn vrouw neemt veel zorg op zich, ontvang alle visite en reageert op alle beterschapskaartjes. Die steun heb ik echt nodig, want ik red het zelf momenteel niet."

Gezin

"Ook mijn drie kinderen hebben het moeilijk gehad en nog steeds merk ik dat ze zich zorgen maken om papa. Mijn 8-jarige zoontje kwam steeds met een smoesje zijn bed uit de eerste weken. Hij had meegekregen dat ik ’s nachts gewekt moest worden vanwege mijn hersenschudding en wilde steeds stiekem komen kijken of het wel goed met me ging. Mijn dochtertje wil steeds voor mij voorlezen in plaats van ik voor haar. Ze is bang dat het te veel voor me wordt en mijn oudste is alleen maar bang dat me weer iets overkomt."

Andere eenheid

"Zodra ik hersteld ben ga ik bij een andere eenheid aan het werk. Dus gelukkig kan ik ze vertellen dat papa deze meneer nooit meer zal zien. Al betekent dit niet dat het me bang heeft gemaakt of ik dit soort situaties nu ontloop. Ik zou het in de toekomst weer precies hetzelfde aanpakken. Al hoop ik natuurlijk dat er niet altijd geweld aan te pas komt.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Interview: Eva Breda. Beeld: iStock.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden