Riejanne heeft twee mannen:
Riejanne heeft twee mannen: "Ze delen één grote hobby: mij"Beeld iStock

Riejanne heeft twee mannen: "Ze delen één grote hobby: mij"

Riejanne (49) heeft twee mannen: ze is getrouwd met Bas (60) en heeft ook een relatie met Ad (54). Ze wonen met z’n drieën in één huis. “Het is heus niet alleen voor de lust, we houden van elkaar.”

“Toen we ons huis verbouwden, vroegen we aan de aannemer of de badkamer een stukje kleiner mocht en de slaapkamer iets groter, zodat er twee tweepersoonsbedden in pasten. ‘Gaan jullie daar met z’n viertjes slapen?’, vroeg hij nieuwsgierig. Toen we uitlegden dat ik de vrouw van beide mannen ben, viel zijn mond open van verbazing.”

Bijna telepathisch

“Bas en ik leerden elkaar twaalf jaar geleden kennen op een muziekfestival. We kletsten aanvankelijk via de chat en spraken daarna regelmatig af voor een kopje koffie. Vanaf het allereerste begin was onze band bijzonder, telepathisch haast. We maken continu elkaars zinnen af en we denken zo vaak hetzelfde dat het bijna eng is. Dat had ik nog nooit eerder in mijn leven meegemaakt. Na twee jaar trouwden we. Ik had al twee kinderen uit mijn eerste huwelijk, Bas had er geen.”

“Toen ik een paar jaar getrouwd was, vertelde een collega over een parenclub. Wij hadden er nog nooit van gehoord, maar gingen op onderzoek uit op internet. Naarmate we er meer over lazen, hoe nieuwsgieriger we werden samen. Dus besloten we een keer zo’n club te bezoeken. En hoewel we daar allebei met knikkende knieën voor de deur stonden, voelden we ons die avond toch op ons gemak. Ik was in die tijd behoorlijk zwaar, en waar ik tijdens onze normale avondjes uit altijd werd aangesproken op mijn gewicht en lengte, voelde ik me hier veel meer geaccepteerd. We besloten vaker deze club te bezoeken.”

Een rit van elf uur

“Natuurlijk hadden we het er van tevoren over gehad of we ook iets met iemand anders erbij zouden willen, of met een ander stel. Daar stonden we allebei voor open. Toch kreeg Bas er als eerste een vriendin bij. Dat vond ik leuk voor hem, maar toch was ik soms jaloers op haar en zij op mij. Bas en ik bleven gelukkig steeds wel goed met elkaar in contact, dat was nodig om ruzies te voorkomen. De relatie met die vrouw heeft uiteindelijk negen maanden geduurd.”

“Na een paar maanden kwam ook ik in de club iemand tegen: Ad. Vanaf het moment dat ik daar aan hem werd voorgesteld door wederzijdse vrienden, was er een klik. Vooral toen bleek dat we allebei onlangs onze vader hadden verloren, konden we dat verdriet met elkaar delen. Ad werkt als vrachtwagenchauffeur, net als mijn vader en mijn opa. Ik vroeg of ik een keer met hem mee mocht rijden. Het werd een rit van elf uur lang waarin ik huilend mijn verhaal over mijn opa en mijn vader bij hem kwijt kon. Iets waar ik het met Bas minder over had, hij praat niet zo makkelijk over gevoelens. Ik vond het daarom extra bijzonder dat ik dit nu wel met Ad kon.”

“Ik vertelde Bas dat ik gevoelens voor Ad had gekregen. En hoewel hij even moest wennen aan het idee dat ik verliefd was op iemand anders, vond hij het prima. Hij kent geen jaloezie. Gelukkig konden de mannen het ook goed vinden samen. Ze trokken steeds meer naar elkaar toe. Ze werden goede vrienden die er regelmatig samen met de motor op uittrekken en delen nóg een grote hobby: mij.”

Zes jaar samen

“Ad en ik droomden weleens van een toekomst met z’n drietjes. Na de vakantie was Bas ook aan het idee gewend. Aanvankelijk huurden we een woning en sinds een jaar hebben we een koophuis, dat de mannen samen verbouwd hebben. We zijn inmiddels zes jaar met z’n drieën. En wie weet wordt dat ooit nog wel met z’n vieren, want we staan open voor nog een vrouw erbij. Praktisch gezien komt het erop neer dat ik op vrijdag tot en met zondag bij Ad slaap, de rest van de week lig ik bij Bas in bed. Dat heeft ook te maken met de wisselende werktijden die we hebben, zo houden we elkaar het minste wakker. Als ik intiem wil zijn met één van de mannen, gaan we even naar de zolderkamer waar een extra bed staat.”

“Voor ons is het inmiddels de gewoonste zaak van de wereld dat we met z’n drieën zijn. Net als ieder ander runnen we een huishouden waarin vooral communicatie heel belangrijk is. Wie doet wat? Wat willen we en hoe? Met de kinderen is het niet altijd even makkelijk geweest. Ze wonen allemaal op zichzelf, maar hebben wel moeten wennen aan de situatie van hun ouders. Voor mensen in het dorp is onze situatie minder normaal en blijft onze relatie daarom een mooi verhaal. Toen ik een keer bij ons in de buurtwinkel kwam, dacht de eigenaar me een nieuwtje te vertellen: ‘Er is nu toch iets vreemds aan de hand. Er woont een vrouw met twee mannen!’, vertelde hij samenzweerderig. Toen ik zei dat ik het was, rolden zijn ogen zowat uit hun kassen.”

Op een voetstuk

“In mijn eerste huwelijk schaamde mijn man zich zo voor me dat hij soms achter me ging lopen in plaats van naast me. Nu heb ik twee mannen die me op een voetstuk plaatsen en dat is natuurlijk een heerlijk gevoel. Bovendien ben ik nu veertig kilo lichter. Het liefst zou ik ook met Ad trouwen, zodat ik met allebei op die manier verbonden ben. Maar dat mag helaas niet in Nederland. Dus nu draag ik aan mijn rechterhand mijn trouwring van Bas en aan mijn linkerhand een vriendschapsring van Ad. En trouwen we nog wel een keer in Las Vegas, voor de grap.”

“Ik besef dat onze relatie onconventioneel is en dat mensen er daarom soms een mening over hebben. Dat doen ze dan maar, iedereen mag vinden wat hij vindt. Maar ik vind wel dat ze ons in onze waarde moeten laten. Wij doen niemand pijn of verdriet met onze relatie, we zijn eerlijk tegen elkaar en anderen. Ik ben trots op de relatie die wij met z’n drieën hebben, de liefde die er tussen ons is. Dat mag iedereen weten.”

Interview: Merel Brons. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden