null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Roos Schlikker: “Wie legt z’n baby nou in een bloemkool?”

Roos Schlikker (44) heeft 2 jonge kinderen, een man, een vader op leeftijd, een baan, vriendinnen en o ja, ook zichzelf om voor te zorgen. In haar wekelijkse column vertelt ze ons over haar leven.

Getty Images/iStockphoto

Ik heb een vriendin die een Instagram-pagina in één kleur heeft. Ja, u leest het goed. In al haar foto’s zit mintgroen. Nu is mintgroen best een mooi tintje, maar ik ben verbijsterd hoe ze het voor elkaar krijgt. Familiefoto: alle kinderen dragen een mintgroen T-shirtje.

Diploma-uitreiking? Zij heeft een mintgroene jurk. Een foto van de keurige bank? Her en der liggen strategisch mintgroene kussens. “Ach, ik hou er gewoon van als er eenheid in styling is”, zei ze toen ik ernaar vroeg. Ik moet toegeven dat ik totaal geobsedeerd ben door haar pagina. Elke paar dagen kijk ik of ze weer iets nieuws heeft. Het ziet er altijd prachtig uit. Maar ook best raar.

Nu vind ik al te bedachte foto’s altijd een beetje raar. Toen ik veertien was, lagen ze voor het eerst in de winkel. Mannen met baby’s. Stoere, sterke spierballenmannen met zachte, mollige babylijfjes op hun arm of buik. Het gezicht van de papa meestal verhuld door een zorgvuldig gecoiffeerde semi-nonchalante lok haar. Overal babymannen. Ik begreep er niets van. Waarom opeens zo veel aandacht voor fotomodellen met fotomodellenbaby’s? Niet lang daarna verdwenen de vaders een beetje uit beeld en kwamen de Anne Geddes-kaartenreeksen met allemaal baby’s naast een kool. Bloemkool, rode kool, groene kool. Wie bedenkt dat? En hoe zouden die fotoshoots verlopen zijn? Het baby’tje wordt eerst helemaal bepoederd, want stel dat het glimt. Vervolgens is het wachten geblazen tot het slaapt. Als het baby’tje helemaal is opgedoft en ver weg in dromenland verkeert, wordt het voorzichtig rond de bloemkool gevouwen, waarna de fotograaf gretig klikt.

En iedereen roept bij het zien van de kaart: “Oh! Wat schattig!” terwijl ik alleen maar kan denken: wat raar. Wie legt zijn baby nou bij een bloemkool?

Het komt erop neer dat ik me toen al verbaasde over foto’s die te bedacht zijn. Maar ja, het is nu dertig jaar later en we leven in een wereld achter een Instagram-waas. Een wereld waarin mensen het hebben over de ‘eenheid in styling’. Dat moet ik toch ook kunnen?

Vanmiddag keek ik rond in mijn eigen woonkamer. Ik kneep mijn ogen tot spleetjes zodat ik de tostiresten, oude schoolschriften en rondslingerende vieze voetbalsokken even kon negeren en plotseling zag ik het: een explosie van kleur! Ik denk dat ik daar iets mee moet doen. Want een ongelofelijke puinhoop, dat is toch zeker ook eenheid van styling?

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden