Sandra Beeld Roy Zweers
SandraBeeld Roy Zweers

PREMIUMShit happens

Sandra (33) liet een enorme tattoo zetten met de naam van haar vriend. En toen ging het uit

Een tattoo neem je voor het leven. Net als een relatie. Dat was wat Sandra (33) hoopte toen ze een 15 centimeter brede tattoo met de naam van haar vriend liet zetten. Maar het sprookje liep anders. “Het weglaseren doet verschrikkelijk veel pijn.”

Eva BredaRoy Zweers

“Wat vond ik het romantisch toen Dennis thuiskwam en zijn nieuwe tattoo aan me liet zien. Mijn naam! Hartstikke zichtbaar op zijn pols nog wel. Als dit geen liefde was… Ik wilde hem laten zien dat ik net zo veel om hem gaf. Ik wilde een nog beter, nog groter romantisch gebaar maken. En zo komt het dat ik al jaren met een 15 centimeter brede naam op mijn billen loop. De naam van mijn ex, inmiddels.

Bad boy

Ik leerde Dennis kennen op een festival. Met zijn sprankelende lach en flauwe grappen had hij me meteen in zijn greep. En eerlijk is eerlijk: ik viel ook wel een beetje voor zijn bad boy uiterlijk. Tattoos en flinke spieren, ik hou ervan.

Beste vrienden

We waren een jaar samen toen we elkaars naam lieten tatoeëren. Ik kan me voorstellen dat mensen dat nogal extreem vinden, maar het typeert ons wel. Na het festival zijn we meteen gaan daten en na drie weken waren we officieel een stel. Dennis stond vaak spontaan met een bos bloemen voor de deur, nam me mee uit eten en al snel woonden we samen. We werden maatjes, beste vrienden. We douchten samen voor werk, vertelden bij thuiskomst over onze dag, gingen daarna samen naar feesten, spendeerden onze weekenden met dezelfde vrienden. In de drie jaar dat we samen waren, week ik amper van Dennis’ zijde.

Bekroning op de liefde

De tattoo die hij als verrassing voor me liet zetten was een bekroning op onze intense liefde. Sommige mensen zeggen ‘ik hou van je’, maar een tattoo met je eigen naam op iemand anders z’n lijf, dat gebeurt niet iedere dag. Ik wilde Dennis overtreffen en wist al gauw dat ik zijn naam op mijn bil wilde laten tatoeëren. Een plek die lang niet iedereen te zien krijgt.

Lekker dik en opvallend

Zijn naam was niet mijn eerste tattoo, ik heb allerlei verschillende. Een tribal op mijn borst, vrouwengezichten op mijn armen, teksten over mijn hele lijf. Allemaal bewust in een andere stijl en een ander lettertype. Ik zie tattoos als lichaamskunst. De één gebruikt make-up om haar lijf te versieren, de ander leuke kleding of piercings, ik doe dat met tattoos. Voor deze nieuwe tattoo vond ik op internet een geschikt lettertype: sierlijk, schuingedrukt, maar wel lekker dik en opvallend.

Mijn moeder stond niet te springen toen ik haar vertelde over mijn plan. ‘Kijk je wel uit’, zei ze. Ach, ze kent me en laat me mijn eigen fouten maken. Daarnaast had ze ook wel vertrouwen in onze relatie. Dennis kwam bijna ieder weekend bij mijn ouders op bezoek, ze wist dat het goed zat tussen ons.

‘Knettergek’

‘Je bent knettergek’, zei Dennis toen ik de vijftien centimeter grote tatoeage liet zien. ‘Als je dat ooit weg moet laten laseren, doet het drie keer meer pijn dan het zetten zelf.’ Ik wist dat hij gelijk had, maar ik vond het zó romantisch. Dennis vond het ook hartstikke lief. En zijn woorden over weg laseren, waren puur hypothetisch. Een tattoo is voor altijd, en dat was ook precies de bedoeling van onze relatie. Met onze namen op elkaar vereeuwigd, droomden we over de toekomst. We wilden geen kinderen maar zouden hard werken om daarna de wereld over te reizen om samen nog meer mooie herinneringen te maken.

Uit elkaar

Van die dromen kwam niets terecht. Twee jaar na het zetten van de tattoos liep onze relatie stuk. Dennis was ook op werkgebied een bad boy en zijn praktijken waren niet altijd even fris. Ik kan er niet veel over zeggen, maar voor mijn eigen veiligheid ben ik bij hem weggegaan. Bijna onmogelijk als je zo veel van iemand houdt. Maar ik moest voor mezelf kiezen.

Je ex op je kont

Mijn hart was zo gebroken dat ik drie maanden lang alleen maar heb gehuild. Gelukkig had ik een vangnet vol lieve vrienden en familie om me heen die me steunden en opvingen. In het begin had ik amper tijd om met de tattoo bezig te zijn. Maar na verloop van tijd sleet het verdriet. En daar zit je dan, met de naam van je ex op je kont. Het klinkt afschuwelijk, maar ik probeer altijd ergens de humor van in te zien en zat er niet echt mee dat zijn naam nog op mijn billen stond. Als ik met een nieuwe partner in bed belandde, maakte ik er een grapje van. ‘Als je je afvraagt wie Dennis is, dat is mijn ex’, zei ik. En dan lachten we erom. Dingen zijn zo zwaar als je ze zelf maakt.

Tattoo laseren

Drie jaar later heb ik besloten de tattoo weg te laseren in de tattooshop waar ik zelf werk en te laten coveren met iets nieuws. Het Dennis-hoofdstuk was echt voorbij, ik wilde iets anders. Op internet vond ik een mooi ontwerp van mijn favoriete tattoo-designer. Het was een groot kunstwerk van een vrouw met een kralenketting en hoorns. Omdat de letters zo dik waren, had ik heel veel sessies nodig voordat de tattoo een beetje verdween.

Het laseren viel me echt niet mee. Het doet zo verschrikkelijk veel pijn! Het is alsof je een postbode-elastiek strak trekt en loslaat op je huid. En dat meerdere keren per seconde, tien minuten lang. Na de eerste keren stonden de blaren op mijn billen. Ik zag vreselijk op tegen iedere sessie en het duurde lang voordat de dikke, zwarte letters eindelijk minder werden. Maar wie mooi wil zijn, moet pijn lijden.

Shit happens

Dat mooie stuk is nu, na een jaar laseren, eindelijk in zicht. Ik kan niet wachten tot ik mijn nieuwe tattoo heb, maar als de ‘Dennis-tattoo’ niet weg gelaserd had kunnen worden, had ik er ook wel een oplossing voor gevonden. Dan stond er nog steeds groot ‘Dennis’ op mijn billen, maar dan met een dikke streep erdoorheen en ernaast: shit happens. Misschien niet de mooiste tattoo, maar wél een goed verhaal.”

De tattoo vlak na het zetten (boven), na één keer laseren (midden), na vier keer laseren (onder). Beeld Privébeeld Sandra
De tattoo vlak na het zetten (boven), na één keer laseren (midden), na vier keer laseren (onder).Beeld Privébeeld Sandra

Beeld: Roy Zweers.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden