Baby milk bottle icon with long shadow on pink background, flat design style Beeld Getty Images/iStockphoto
Baby milk bottle icon with long shadow on pink background, flat design styleBeeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Shirley (49) baalt dat haar dochter geen borstvoeding geeft: “Ze vindt haar uiterlijk belangrijker dan de gezondheid van haar kind”

Alexandra (25) is hoogzwanger van haar tweede kind. Ze is trots op haar volle decolleté en zweert daarom bij flesvoeding. Haar moeder Shirley (49) staat niet achter die beslissing. “Het is haar kind, maar ook míjn kleinkind.”

Joan MakenbachGetty Images/iStockphoto

“Mijn drie dochters heb ik helemaal zelf gevoed. De oudste zelfs anderhalf jaar, de jongste twee volgden snel op elkaar en heb ik daarom net een jaar mijn eigen melk kunnen geven. Maar ze hebben allemaal lang genoeg de voedingsstoffen van moeder natuur binnen gekregen. Heel belangrijk, want aandoeningen als eczeem, voedselintolerantie en astma komen voor aan beide kanten van onze familie.

Ik durf zelfs te beweren dat onze dochters er nauwelijks last van hebben gehad, mede door mijn melk. Maar ook dat mijn kleinzoon Jay veel minder klachten zou hebben als mijn dochter niet zo ijdel en eigenwijs zou zijn. Ze vindt haar uiterlijk en het behoud van haar mooie decolleté belangrijker dan eventuele gezondheidsvoordelen voor haar kinderen.

Kunstmelk

Al vanaf het eerste moment dat Alexandra zwanger was van Jay, drukte ik haar op het hart dat ze borstvoeding moest gaan geven. Er is volgens onderzoeken immers een verband tussen het immuunsysteem van een baby en de kans op eczeem. Maar Alexandra weigerde. Ze is altijd een modepop geweest en geobsedeerd door haar uiterlijk. Al op haar achttiende onderging ze een liposuctie om haar billen te vergroten en gebruikt sindsdien ook ‘babybotox’ in haar voorhoofd. Allemaal prima, háár lijf, háár leven, maar toen ze met haar vriend koos voor kinderen en daadwerkelijk zwanger raakte, vond ik het tijd worden voor meer verantwoordelijkheid. Alexandra bleef echter bij haar standpunt; kunstmelk was net zo prima. Lekker makkelijk, zo kon iedereen een fles geven, want ze vond een baby al druk genoeg. Maar vooral vanwege haar schoonheidsideaal. Haar borsten zijn haar grote trots. Ze heeft een natuurlijke cup D en ze was doodsbang dat ze na het geven van borstvoeding slechts ‘lege theezakjes’ - haar eigen woorden - zou overhouden.

Krijsen van de jeuk en pijn

Jay werd geboren en ik werd een super trotse oppas-oma. Twee keer in de week komt hij naar ons toe en hij blijft op vrijdag ook logeren, zodat Alexandra en haar vriend Roy kunnen werken, stappen en uitslapen. Het is een heerlijk en vrolijk kind. Maar waarvoor ik al vreesde, gebeurde: na een paar maanden zag ik Jay krabben. Op zijn buikje en armpjes zaten rode vlekjes, droge plekken en krassen. Ik herkende het als de eczeem die mijn dochters in veel mindere mate hadden gehad.

Bij Jay werd het steeds heftiger. Ook begon hij ineens te spugen en zijn lipjes zwollen op na het eten van een fruithap. Hij lag ’s nachts te krijsen van de jeuk en pijn. Allemaal verdrietig en zielig om hem te zien lijden. Dat vond mijn dochter ook. Alexandra huilde regelmatig bij mij uit, omdat ze zoveel medelijden had met die kleine. De artsen constateerden een intolerantie voor appels, peren en perziken. Het werd zelfs direct gelinkt aan zijn eczeem. Jay kreeg een verbod voor pit- en steenvruchten en zalfjes en bandages voor zijn plekjes. Dat hielp en hij sliep gelukkig ’s nachts weer door.

Bemoeial

Maar mede door zijn verhaal verwachtte ik dat mijn dochter het bij een volgend kind - hoog op de verlanglijst - anders zou aanpakken. Maar nee. Inmiddels is Alexandra hoogzwanger van de tweede en geenszins van plan deze baby zelf te gaan voeden. Ze blijft bij haar theezakjes-standpunt en gelooft niet in een causaal verband met eczeem. Ze zegt dat ze gewoon pech hebben gehad bij Jay. Ze is ervan overtuigd dat het bij deze baby - een meisje - allemaal vanzelf goed gaat komen. Ze wil zelfs niet eens nádenken over borstvoeding, mocht de baby toch hetzelfde probleem krijgen als haar broer.

Ik ben ten einde raad. Ik vind haar zo dom. Maar wat kan ik nog meer zeggen? Ze heeft me al een paar keer een bemoeial genoemd en ik wil geen ruzie. Ik snap dat het haar kind is, maar het is ook mijn kleinkind. En ik zie het als een kleine opoffering om toch borstvoeding te geven. Oké, mijn ‘dames’ zijn niet meer zo vol als vroeger, maar echt ook niet volkomen leeggezogen. Het effect valt dus best mee en de nadelen wegen niet op tegen de voordelen, vind ik. Desnoods betaal ik mee aan een borstvergroting later!”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden