null Beeld

Stoer beroep: Marian is vrachtwagenchauffeur

De marine laat nieuwe onderzeeboten ontwerpen, zodat er nu ook plaats is voor vrouwelijke bemanningsleden. Maar is dat nou leuk, werken in een mannenwereld? Vrachtwagenchauffeur Marian Kusters (43) vindt van wel. "Ik heb veel sjans op de weg."

"Toen mijn baas mij en mijn zus Anita aannam, kreeg hij heel veel complimenten, maar ook grappig bedoelde waarschuwingen: een vrouw in het verkeer, zeker met een trekker-oplegger van veertien meter, dat kon toch nooit wat zijn? Inmiddels zijn we ruim acht jaar verder en staat de wagen die mijn zus en ik delen het minst in de garage. Vergeleken met de twintig andere vrachtwagens van ons bedrijf, hebben mijn zus en ik de minste schade gereden. Zelf denken we dat dat komt doordat wij met gevoel sturen en altijd verantwoord rijden. Hoewel ik ook pittig doorrijd."

LEES OOK: WAT MANNEN WILLEN: DE 7 KENMERKEN VAN EEN DROOMVROUW

Iets anders

"Dat ik mijn dagen zou slijten in een vrachtwagencabine had ik nooit verwacht. Mijn zus en ik zijn fervente paardrijliefhebbers en haalden op ons 21e samen ons groot rijbewijs, omdat we dat nodig hadden om ooit met een paardenvrachtauto te kunnen rijden. Ik werkte destijds als leidinggevende in een productiebedrijf en bij een bloemkwekerij, maar ik wilde iets anders."

Duobaan

"In 2005 solliciteerde ik bij Kanters, een bedrijf dat groenten en fruit van en naar veilingen vervoert. In eerste instantie werkte ik alleen op zaterdag, toen het drukker werd, kon ik fulltime aan de slag. Omdat ik drie dagen werken eigenlijk wel genoeg vond, stelde ik voor die functie samen met mijn zus in te vullen. Zo heb ik ook nog tijd voor mijn paard. Sindsdien hebben we een duobaan: zij rijdt op dinsdag, donderdag en zaterdag en ik op maandag, woensdag en vrijdag."

LEES OOK: HANS DOET WAT MANNEN WEL ERG VAAK DOEN: BLUFFEN

Sjans

"Natuurlijk krijg je als 'vrachtwagenchauffeuse' veel aandacht op de weg. Doordat er maar weinig vrouwelijke chauffeurs zijn, ben je een bezienswaardigheid. Vooral buitenlandse collega's toeteren zodra ze een paardenstaart achter het stuur zien zitten. Ik heb genoeg sjans. Toch doet me dat niet zo veel. Ik kom ook nooit in een truckerscafé voor een broodje bal. Ik eet liever mijn eigen brood op in de cabine, terwijl ik luister naar Sky Radio."

Mannenwerk

"Sommige mensen zeggen: 'Goh, wat knap dat je dat werk doet.' Dat begrijp ik niet. Hoezo? Omdat het zwaar werk is? Welnee, we hebben stuurbekrachtiging en bij het laden en lossen maken we gebruik van elektrische palletwagens. Daar hoef je echt geen man voor te zijn."

Interview: Joan Makenbach. Beeld: Petronellanitta

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden