null Beeld

Sylvia had zich nooit gerealiseerd dat er iets verkeerds was aan haar stem

Sylvia Witteman (54) is getrouwd, heeft een dochter (21), 2 zoons (18 en 15) en katten Lola en Siepie. Sylvia twijfelt, is haar stem echt zo vervelend als gezegd wordt?

Kun je aan iemands stem horen wat voor een type mens hij of zij is? Bijna een kwart eeuw geleden was ik behoorlijk verliefd op een radiopresentator. Op zijn stem, let wel. Een heerlijke, warme stem. Ik zag helemaal voor me wat voor man daarbij hoorde: lang, donker, hoekige kaaklijn... Omdat het lot nogal eens rare sprongen maakt, kwam ik in Moskou te wonen.

Daar was indertijd zó veel aan de hand dat de Nederlandse media blij waren met iedereen die zich journalist durfde te noemen, hoe amateuristisch ook. Voordat ik het wist had ik een baantje als verslaggeefster te pakken, stomtoevallig precies voor het radioprogramma van de presentator met de warme stem. Hij interviewde mij telefonisch op de radio vanuit Hilversum, bijvoorbeeld over de stand van zaken in het Russische parlement, of de oorlog in Kabardië-Balkarië (ik verzin dit niet).

"Ik klaagde niet, ik kreeg meermaals per week te maken met die heerlijke stem"

Daar deed ik dan vanuit Moskou zo goed en zo kwaad als dat ging verslag van. Heel eerlijk gezegd kon ik er niets van, maar ja, er zaten maar een stuk of 10 Nederlandse journalisten in die enorme Sovjetunie, dus ze waren allang blij dat ze me hadden. Ook ik klaagde niet, want ik kreeg meermaals per week te maken met die heerlijke stem. Niet alleen in de uitzending, maar ook tijdens de voorbespreking.

Behalve presentator was De Stem ook redacteur. Niks aan de hand dus… tot die onzalige dag dat De Stem mij belde en sprak: "Ik moet je iets zeggen." Shit, hadden ze door dat ik écht niks snapte van de situatie in Kabardië-Balkarië? Nee hoor: "Het gaat om je stem", vervolgde De Stem. "Vrouwenstemmen zijn vaak al vervelend om te horen op de radio, maar bij jou is het wel heel erg." Pardon? Nooit had ik me gerealiseerd dat er iets verkeerds was aan mijn stem. "Geeft niets", vervolgde De Stem. "De volgende keer dat je in Nederland bent, moet je maar langskomen in de studio, dan geef ik je een paar tips om die stem te verbeteren." Hm...

"Een klein, mollig, roze mannetje met dun blond haar"

Het was met gemengde gevoelens dat ik een paar maanden later Hilversum binnenreed. Ik had een rotstem, dat was jammer, maar ik ging nu wel die knappe eigenaar van De Stem ontmoeten! Nou ja, u raadt het al. Die heerlijke stem bleek toe te behoren aan een klein, mollig, roze mannetje met dun blond haar. Terwijl ik mijn verbijstering en teleurstelling probeerde te verbijten luisterde ik met een half oor naar zijn tips. Of ze hebben geholpen weet ik niet meer. Ik denk het niet.

Onlangs maakte mijn uitgever een radiospotje waarin ik zelf iets vertel over mijn nieuwste boek. Met mijn eigen stem. Waaraan volgens mij nog steeds niets bijzonders te horen valt. Maar elke keer dat dat spotje wordt uitgezonden, krijg ik verontruste mailtjes van lezers. "Was jij dat écht op de radio? Ik had me je stem heel anders voorgesteld!" "Je stem klinkt als die van een VVD-kamerlid!" Had ik nu maar beter naar De Stem geluisterd.

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden