null Beeld

Sylvia komt tot een nare ontdekking over de kerstlampjes

Sylvia Witteman (54) is getrouwd, heeft een dochter (21), 2 zoons (18 en 15) en katten Lola en Siepie.

De beroemde Amerikaanse schrijfster Maya Angelou schreef eens: “Je kunt heel wat te weten komen over iemand door te kijken hoe hij met 3 dingen omgaat: een verregende dag, verloren bagage en in de knoop geraakte kerstboomlampjes.” Daar had ze groot gelijk in. Je hebt frisse, daadkrachtige mensen die zich over dit soort klein leed blijmoedig heen zetten en zelfs van de nood een deugd maken. Verregende dag? Lekker alle keukenkastjes eens goed uitsoppen. Koffer kwijt? Niet zeuren, gewoon ter plekke een tandenborstel en onderbroek aanschaffen. De koffer wordt vrijwel altijd binnen een dag teruggevonden en op je vakantieadres

nabezorgd. Kerstboomlampjes in de knoop? Wacht eens even: bij dit soort mensen ráken de kerstboomlampjes nooit in de knoop. Zij hebben namelijk vorig jaar, toen ze de boom aftuigden, de lampjes keurig om een daartoe speciaal aangeschafte haspel gewikkeld. Zo’n haspel die voor een paar euro te koop is en de lampjes het hele jaar netjes in toom houdt. Zelf heb ik in 54 jaar van het leven geleerd dat: A. keukenkastjes uitsoppen het best kan worden uitgesteld tot Sint Juttemis, zeker als het ook nog regent, want dat is al deprimerend genoeg. B. ik bij een vliegreis altijd mijn toilettas in mijn handbagage meeneem, plus een onderbroek én mijn badpak (kan ik in elk geval naar het strand en lekker zwemmen). C. als het er in die 54 jaar niet van is gekomen een kerstlampjeshaspel aan te schaffen, dat ook nooit meer gaat gebeuren.

“Keukenkastjes uitsoppen kan best worden uitgesteld tot Sint Juttemis”

Daar stond ik dus gisteren weer, zoals elk jaar, met zo’n dikke kluit lampjes in mijn handen. Zuchtend begon ik, naast de boom, te peuteren. Het duurde lang. Dat viel te verwachten, het duurt altijd lang. Intussen dacht ik aan de kerstboom vroeger, bij mijn oma. Daar stonden echte kaarsjes in. Brandgevaarlijk ja, maar helemaal zonder snoer. Dat waren nog eens tijden. Voorgoed voorbij. Hop, daar had ik weer een lampje aan die klont ontfutseld. Hoe veel nog? @%$, wat is dat snoer lang! Waarom bestaan er geen draadloze kerstlampjes? Alles kan toch draadloos, waarom dát dan niet. Nou, nu is het toch bijna klaar. Nog 3...2...1! Hè hè, en nu de stekker erin. Niets. Er gebeurt niets. Geen lichtjes. Het snoer is kapot. Als ik niet zo’n stom rund was geweest had ik natuurlijk éérst even die stekker in het stopcontact gedaan, vóór het ontwarren. Nu is al dat werk voor niets geweest en moet ik nieuwe lampjes gaan kopen. Het voordeel daarvan is dan weer wel dat nieuwe kerstlampjes niet in de war zitten. Wat een feest.

Wacht eens even. Als ik nou eens gewoon voortaan elk jaar nieuwe kerstlampjes zou kopen? Ze kosten tenslotte maar een paar euro. Dat heb ik er dubbel en dwars voor over. Maar ja, ik weet zeker dat Maya Angelou dan verschrikkelijk op me zou neerkijken. Om nog maar te zwijgen van Huisgenoot P.

Beeld: iStock.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden