null Beeld

Sylvia Witteman is orgaandonor: “Maar of ze er nog iets aan hebben…”

Sylvia Witteman (54) is getrouwd, heeft een dochter (22), twee zoons (18 en 16) en katten Lola en Siepie. Deze week doet ze erg veel moeite om zich te registreren als orgaandonor. Ze las de rode letters in de brief niet...

In de brievenbus zit een brief van het donorregister. Mooi, want ik ben helemaal vóór orgaandonatie, altijd geweest ook. Toen ik jong was, kon je al zo’n donorcodicil bij je dragen, maar door mijn slordige levenswandel kwam dat er nooit van. Als ik jong en slordig wandelend onder een tram het loodje had gelegd, had de mensheid naar mijn toentertijd nog frisse hart, lever en hoornvliezen kunnen fluiten.

Inmiddels ben ik 54. Mijn organen ook, en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik er niet altijd even netjes mee ben omgegaan. Nee, ik heb nooit in de goot spiritus liggen drinken uit een oude schoen, maar ik heb mijn avonden ook niet gesleten met een glas karnemelk voor oude uitzendingen van Van gewest tot gewest.

Hoe dan ook, of ze er nog iets aan hebben, dat zoeken ze na mijn dood maar uit. Maar dan moet ik natuurlijk eerst wel even doorgeven dat ze al mijn onderdelen ook echt mogen hebben. Eindelijk kan ik die jaren zonder codicil goedmaken!

‘Vul uw keuze in’ staat in de brief. ‘Dat kan op twee manieren: digitaal of met het papieren formulier’. Nou, digitaal natuurlijk, want dat is sneller. Papieren brieven hebben in mijn huis nogal eens de neiging om de postbus nooit te bereiken. Hop, daar zit ik al op donorregister.nl. ‘Vul uw keuze in met DigiD’ lees ik. Hmm... heb ik wel een DigiD? Eh, dacht het niet…

‘Geen DigiD? Vraag een DigiD aan’ schiet de site me te hulp. Klik! ‘Voor de aanvraag hebt u uw burgerservicenummer nodig’. @%$@&%! Waar kan ik dat burgerservicenummer ook alweer vinden? Op mijn paspoort toch? Waar is mijn paspoort ook alweer? Ach, natuurlijk, gewoon in de fruitschaal. Wat staan er een hoop nummers in dat paspoort! Welk daarvan is mijn burgerservicenummer? Even googelen. Hebbes.

En invullen maar: adres, geboortedatum, postcode, klaar. O nee, toch niet. Gebruikersnaam: gewoon mijn naam. ‘Naam is al in gebruik’. Huh? Heb ik er toch al eerder een aangevraagd? Nou, dan de naam van de poes maar. Gelukt. Wachtwoord? Gewoon het wachtwoord van onze wifi, waarom niet? Nee, mag niet, er moet een 2, een %, een ! of een & in voorkomen. Wat een gedoe!

Eindelijk. Ik krijg een code per sms; ingevuld. Dan krijg ik een code per mail; ingevuld. En daar is het (niet zo heel) verlossende bericht: ‘U krijgt binnen drie werkdagen een brief met uw activeringscode’. Een brief! Waarom niet gewoon een mailtje? Drie werkdagen? Tegen die tijd kan ik alsnog wel onder een tram zijn gelopen! Ik ga de deur uit voor boodschappen, en let extra goed op in het verkeer.

Weer thuis ga ik nog namopperend over zo veel bureaucratie, weer aan mijn bureau zitten. En mijn oog valt weer op die brief. En daar staat, in de grote rode letters die ik over het hoofd heb gezien: ‘Vult u geen keuze in? Dan komt er in het donorregister te staan dat u geen bezwaar hebt tegen orgaandonatie.’

Ik had dus HELEMAAL NIETS hoeven doen. Rund dat ik ben!

Als ze na mijn dood mijn hersenen nou maar meteen in de vuilnisbak gooien.

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden