null Beeld

Sylvia Witteman: “Stiekem keek ik m’n eentje het hele seizoen achter elkaar”

Sylvia Witteman (54) is getrouwd, heeft een dochter (22), twee zoons (18 en 16) en katten Lola en Siepie. Deze week vertelt ze waarom ze niet samen met huisgenoot P series kan kijken.

Bij ons op de schoorsteenmantel staat al heel veel jaren een spreuk in een gouden lijstje: ‘De liefde heeft geduld/en haat het bitter spreken/de liefde ziet en zwijgt/de liefde dekt gebreken’. Ik kocht dat bordje voor de grap bij een uitdragerij. Geinig, die ouderwetse tekst in dat kitscherige lijstje! Maar in feite is het natuurlijk gewoon wáár wat daar staat. Na dertig jaar samen met huisgenoot P. weet ik er alles van. Zonder geduld gaat het niet, ‘bitter spreken’ werkt meestal averechts, waaruit volgt dat zwijgen inderdaad vaak de beste optie is. Zeker bij dingen waaraan nu eenmaal niets te veranderen valt, zoals onze totaal verschillende gewoontes.

Series

Zo hebben P. en ik het al geruime tijd geleden opgegeven om samen series te kijken. Want hoe gaat dat?

Als ik een serie kijk die me goed bevalt, dan wil ik het hele seizoen achter elkaar kijken, liefst op één avond. Alleen als het echt niet anders kan, bewaar ik de rest voor morgen. Ik ga er dan helemaal in op en verheug me de hele dag op de vrije avond. Zelfs bij de fijnste series kan ik trouwens niet rustig zitten kijken. Ik sta op om een kop thee in te schenken. Ik pieker over het korte, rode kapsel van de hoofdrolspeelster in The Queen’s Gambit, is dat haar eigen (geverfde) haar of een pruik? Ik wil het zó graag weten dat ik de aflevering stilzet om het op te zoeken. Een pruik, blijkt. Aha, ik zie nu ook waarom: ze had geen zin om haar lange, blonde haar af te knippen, natuurlijk. En waar zat ze ook alweer nog meer in? En die tegen-speler, zat die niet als klein jongetje in Love Actually? Even opzoeken… ja inderdaad! Hij leek toen sprekend op mijn jongste zoontje, nu helemaal niet meer. Als mijn zoon maar niet zo’n vieze snor laat staan... Zo, nu weer verder kijken. Of wacht, eerst een glaasje port inschenken. Stukje kaas erbij, heerlijk.

Volgende week

Ik geniet daar enorm van, in mijn eentje. Want dit kun je een ander niet aandoen, zeker huisgenoot P. niet. Hij heeft toch al zo weinig tijd voor ontspanning. En áls hij dan een keer kijkt, moet ik het niet wagen om op te staan of iets in te schenken, want hij zit ademloos aan het beeld gekluisterd. Voor één aflevering, meer dan dat is ‘zonde’. “Misschien kunnen we er volgende week weer een kijken”, zegt hij dan. Volgende wéék?!

Ooit keek ik met hem het eerste seizoen van The Crown, we deden er wéken over. Dat wil zeggen, hij. Want ik hield het na twee afleveringen niet meer uit en keek stiekem in m’n eentje het hele seizoen achter elkaar. Met die talloze onderbrekingen voor een hapje, een slokje, wat opzoeken, wat appen... Daarna heb ik de serie met P. nóg eens gekeken, in zíjn tempo. Waarom ook niet? Het is een mooie serie, die kun je best twee keer zien.

De liefde ziet en zwijgt, de liefde dekt gebreken. En gelukkig hebben we drie tv’s in huis.

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden