null Beeld

Sylvia Witteman: “Toen mijn jongste zeven was, zag ik zijn literaire toekomst nog zonnig in”

Sylvia Witteman (54) is getrouwd, heeft een dochter (22), twee zoons (18 en 16) en katten Lola en Siepie. Deze week probeert ze haar zoons aan het lezen te krijgen.

Je zou toch zeggen dat mijn zoons tijdens de lockdown (die naadloos overging in een lange, lange zomervakantie) genoeg tijd hebben gehad om eindelijk eens een boek te lezen. Helaas: er waren belangrijkere dingen te doen, zoals uitslapen tot twee uur ’s middags, chillen met grote zakken chips en met een luchtdrukpistool schieten op een brandende kaars (kaarsvet tegen muren,

plafonds, tapijt en poezen, en nee, die laatsten kun je niet met een heet strijkijzer en keukenpapier ontvetten. Althans, het kán vast wel, maar ze zullen het je niet in dank afnemen…).

Toen begonnen, eindelijk, de scholen weer. De verplichte leeslijst bleek intussen niet gesmolten als sneeuw voor de zon (of als kaarsvet voor een strijkbout). Met een kop als een oorwurm kwam de jongste thuis. “Mama, kun jij een boek bedenken dat ik misschien niet zo heel ontzettend stomvervelend ga vinden?”

“Wel duizend!”, riep ik met de moed der wanhoop. Wat was het laatste boek dat hij uit eigen beweging en zonder tegenzin had gelezen? Het leven van een loser denk ik, tien jaar geleden. Hij was toen zeven, en ik zag zijn literaire toekomst nog zonnig in. Kort daarop deed hij de verontrustende mededeling “Mama, weet je wat het is met lezen? Het duurt gewoon te lang.”

Te lang? Leuke dingen duren toch nooit te lang? Die jongens houden het toch ook eindeloos vol op voetbalvelden, in bootjes, op scooters en met vrienden in het park? “Ja, maar dat is allemaal léuk. En lezen niet. Serieus, mama, hoe kun je je tijd verspillen aan al die bóeken?”

Zijn grote broer denkt er precies zo over, maar die zit inmiddels, na veel vijven en zessen, in de eindexamenklas en heeft zijn lesje geleerd wat die verplichte boekenlijst betreft, en dat is: je komt er niet onderuit.

Hierbij een paar gratis tips van mijn zoons.

1. Bij de mondelinge overhoring strekt het tot aanbeveling zelf zo lang mogelijk aan het woord te blijven. Vertel vooral enthousiast over Het gouden ei, leuter door tot je erbij neervalt, dan komt de docent misschien niet met lastige vragen over De donkere kamer van Damokles!

2. Kies een boek dat is verfilmd en kijk de film in plaats van het boek te lezen. Pas op, leraren zijn niet gek, die weten inmiddels haarscherp het verschil tussen de boeken Komt een vrouw bij de dokter, Het diner, Ventoux en Tirza en de verfilmingen.

3. Vaak duurt zelfs een film te lang, zeker als er niet uitgebreid in wordt gevochten of geracet. In dat geval kijk je gewoon alleen de trailer, terwijl je intussen het braafste meisje van de klas appt of je haar uittreksel van het boek mag lenen, in zo’n schattig, goed leesbaar, brave-meisjeshandschrift.

4. Kies een luisterboek!

5. Speel dat luisterboek af op dubbele snelheid, dan schiet het echt lekker op. De Donald Duck-stemmetjes maken er bovendien een trippy belevenis van.

Leve de literatuur!

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden