null Beeld

Tamara’s tante bood aan draagmoeder te zijn: “Haar baarmoeder was ‘logeerbuik’ voor onze dochter”

Tamara Braams (28) werd geboren zonder baarmoeder. Haar tante Jessica van Duijn-Hoorns (38) bood aan om draagmoeder te zijn voor Tamara en haar man. In juli van dit jaar werd Lina geboren.

Online redactie Libelle

Tamara (rechts op de foto): “Zeven jaar geleden kwam Jessica zelf naar me toe. Ze was de nieuwe liefde van mijn oom Casper, met wie ik maar tien jaar scheel. Van mijn moeder had Jessica gehoord dat ik zelf nooit een kind zal kunnen dragen en zij stelde voor om onze draagmoeder te worden, mochten we ooit een gezin willen. Ik vond het meteen bijzonder, al van jongs af aan wist ik dat ik later moeder wilde worden. Het was dan ook heel heftig toen ik op mijn 15de te horen kreeg waarom ik maar niet ongesteld werd: ik bleek geen baarmoeder te hebben.”

Draagmoeder

“Toen Jessica naar me toe kwam, was ik 21 – Remco en ik waren nog niet bezig met gezinsuitbreiding. Maar haar aanbod stond en bleef staan. Nadat Jessica zelf haar derde kind had gekregen en haar lichaam helemaal ontzwangerd was, besloten we ervoor te gaan. Via ivf werd een bevruchte eicel van mij – ik heb namelijk wél eierstokken – bij Jessica geïnsemineerd. De tweede keer was het raak, we waren alle drie in de wolken. Ik vond het altijd al heel fijn om Jessica te zien, maar toen ze zwanger was, werd ik gewoon helemaal verliefd op haar. Ik ging mee naar elke controle en echo en probeerde haar te helpen waar ik kon. Gelukkig verliep de zwangerschap perfect. Ik ben nooit bang geweest dat ze het kindje zou willen houden, ze maakte steeds duidelijk dat haar gezin compleet was. Haar baarmoeder was puur een ‘logeerbuik’ – zo legden we het ook uit aan haar drie kinderen.

Ode aan haar

“Lina is geboren in een tweepersoonsbed bij ons in de woonkamer. Ik lag naast Jessica, hield haar hand vast en streelde haar haren. De geboorte was zó ontzettend mooi, zo intens, het emotioneert me nog. Jessica was de eerste die Lina even vasthield, daarna gaf ze haar aan mij. Na de geboorte van Lina heb ik Jessica een brief geschreven. ‘Hoe kan ik je ooit bedanken?’ schreef ik, ‘je hebt me het mooiste van het mooiste gegeven.’ Wij kunnen nooit voor Jessica terugdoen wat zij voor ons heeft gedaan. Lina’s tweede naam is Jess, als een ode aan haar. Jessica zal voor altijd een heel bijzondere tante blijven. Laatst was ze bij ons op bezoek en toen ze wegging, zeiden Remco en ik tegen elkaar: ‘Wij houden echt van haar hè?’”

Jessica: “Ik geloof niet dat het toeval is dat Tamara op mijn pad kwam. Meteen toen haar moeder, mijn schoonzus, vertelde dat ze zelf geen kindje kan dragen, zei ik dat ik dat wel voor haar wilde doen. We waren allebei in tranen, haar moeder wist hoe graag Tamara moeder wilde worden.”

Niet raar

“Deze zwangerschap voelde heel anders dan mijn drie eerdere zwangerschappen. Je bouwt toch een soort muurtje op, hechten aan de baby is geen optie. Toch wilde ik het kindje in mijn buik wel alle liefde meegeven, dat deed ik door er veel met Tamara over te praten en alles met haar te delen. Ze leefde zo ontzettend mee en deed alles om mij te ontlasten. Paste veel op mijn kinderen en verwende me met lieve cadeautjes. Toen ik met mijn gezin eens een weekend weg was, gaf zij ons hele huis een make-over: geschilderde muren, nieuwe meubels, zo ontzettend lief. Toen Lina was geboren en op mijn buik werd gelegd, zei ik: ‘Ah, die is niet van mij.’ In tegenstelling tot mijn eigen kinderen had ze een bos donker haar. Het voelde totaal niet raar of tegennatuurlijk om Lina bij Tamara en Remco te laten, ik was alleen maar ontzettend dankbaar voor hen, dat alles zo goed was gegaan. Het pakketje was afgeleverd, mijn taak zat erop.”

Cadeau

“Ik maak mensen graag blij, dat zit in me. Dat ik dit mooie cadeau aan Tamara en Remco mocht geven, pakt niemand me meer af. Aan mijn man heb ik moeten beloven het niet nog een keer te doen, want ook al stond hij voor de volle honderd procent achter me en heeft hij nooit geklaagd, voor hem was het ook zwaar, weer een zwangere vrouw in huis. Er kwam veel op zijn schouders. Maar ik geloof dat als Tamara voor een tweede wil gaan, dat er dan weer iets of iemand op haar pad komt. Een draagmoeder, adoptie, of misschien kan er tegen die tijd een baarmoeder bij haar worden gemaakt. Want hoe graag ik het ook voor haar deed, ik gun het haar ook zo om zelf een zwangerschap en bevalling mee te maken.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Interview: Krista Izelaar. Fotografie: Petronellanitta

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden