Tessel Beeld Libelle
TesselBeeld Libelle

Tessel: “Ik lik de champagne van haar lippen”

Deze date met een man en een vrouw was best gezellig. Tessel gaat met Carla mee naar Wijnands huis voor een laatste drankje, waar deze avond een onverwacht einde krijgt.

TesselLibelle

Wijnand kijkt een beetje beduusd naar ons. Ik zie hem aarzelen: wordt hij nu uitgelachen of niet? ‘We zijn gewoon verlegen’, zeg ik troostend. Na de thee bestellen we een wijntje.

Terwijl we praten over koetjes en kalfjes bestudeer ik Carla. Ze lijkt me leuk en slim, en ik vind haar een mooie vrouw. Ze is slank en heeft een prachtige lach. Maar voel ik behoefte om haar trui uit te trekken en haar lijf te strelen?

Ik kijk eens opzij naar Wijnand, die stil naast me zit en in hoog tempo zijn glas naar binnen gooit. Wijnand heeft een vriendelijke, bijna verlegen uitstraling, hij is superintelligent en ik vermoed dat hij ergens op het autistische spectrum zweeft. Hij heeft een enorme verzameling rekenlinialen en als hij zenuwachtig is en zichzelf tot kalmte wil brengen maakt hij ingewikkelde sommen daarop. Niemand die op het eerste gezicht zou vermoeden dat deze man een beest in bed is, en min of meer seksverslaafd. Opeens staat hij op en rekent af bij de bar. Carla en ik kijken elkaar aan. ‘Gaan jullie mee?’ zegt Wijnand. ‘Hier gaan ze sluiten. Drinken we bij mij thuis nog een glas.’ Hij gooit me mijn jas toe en helpt Carla in de hare.

Buiten is het inmiddels donker en de regen heeft plaatsgemaakt voor een fijne nevel. Ik haak mijn arm door die van Wijnand, Carla doet aan de andere kant hetzelfde. Opeens heb ik een deja-vu. Ik ben weer op het schoolplein en loop gearmd met een sliert vriendinnen. ‘Zullen we huppelen?’ roep ik uitgelaten. ‘Ja!’ roept Carla, en we sleuren Wijnand met ons mee tot aan zijn voordeur.

Als ik mijn jas uittrek voel ik dat mijn haren en gezicht vochtig zijn geworden. Ook Carla en Wijnand hebben natte wangen waarop regendruppeltjes glanzen. Ik loop de kamer binnen, ga op de bank zitten. Carla komt naast me zitten. Wijnand rommelt in de keuken. Ik hoor een fles ploppen en het gerinkel van glazen.

Opeens voel ik een hand in mijn nek en zachte lippen die even mijn lippen zoenen. We schuiven dichter tegen elkaar. Ik leg onhandig een hand op haar been.

‘Dat gaat rap hier’, hoor ik Wijnand zeggen. Ik doe mijn ogen open en zie hem in de kamer staan, in zijn ene hand een fles champagne, tussen de vingers van zijn andere hand bungelen drie glazen. Hij zet de glazen op een tafeltje neer en schenkt ze schuimend vol.

We proosten. We drinken.

Wijnand komt op zijn knieën voor ons zitten en zoent ons om beurten. Ik zoen Carla en lik de champagne van haar lippen. Dan staat Wijnand op. Hij trekt ons omhoog van de bank en met onze glazen lopen we naar zijn slaapkamer.

Even staan we onhandig bij elkaar voor het bed, dan geeft Wijnand ons onverhoeds een duw. Ik val achterover op het bed, Carla valt half over me heen. Wijnand duikt op Carla. We lachen en gillen. Pure zenuwen, denk ik.

Ik worstel me onder Carla vandaan en liggend op mijn zij en mijn hand onder mijn hoofd kijk ik hoe ze zoenen, hoe Wijnands handen haar trui uittrekt, haar beha losmaakt, hoe haar kleine borsten tevoorschijn springen. Het lijkt alsof ze mij zijn vergeten, en dat is prettig. Ik ben een toeschouwer en die rol bevalt me. Ik observeer hoe ze elkaar uitkleden en elkaar strelen tot ze opeens allebei naar mij kijken.

Wijnand schuift naar me toe. Hij zegt: ‘Kom Tessel, laat me je helpen.’ Ik ga op mijn knieën op het bed zitten, Wijnand trekt mijn truitje over mijn hoofd en slingert die op de grond. Carla schuift achter me, ze maakt mijn beha los en legt voorzichtig haar handen op mijn borsten.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden