null Beeld

Tessel over Robert: “Manisch of niet, hij kon voorlopig de pot op”

De nacht na het etentje met Jet, Mieke en Ingrid had ik lang wakker gelegen. Het was inmiddels januari, de nachten waren koud, en ik kreeg het maar niet warm onder mijn dekbed.

Tenslotte ging ik mijn bed uit, trok een pyjamabroek aan en sokken, en maakte in de keuken wat melk warm. Ik keek op mijn telefoon en zag dat het bijna half vier was. Op de Whatsapp van Robert zag ik dat hij om 3.11 uur nog online was geweest. Met wie was hij in vredesnaam midden in de nacht aan het appen? Mijn hart sloeg op hol. Zou hij ook momenteel ook andere vrouwen hebben? Deze zweterige, veel te schel lachende en ratelende man? Ik kon het me niet voorstellen. Waarschijnlijk viel hij ook ‘s nachts zijn vrienden, zussen en zonen lastig met een onophoudelijke vloed aan telefoontjes, voorstellen en manische waanideeën.

Dat hij midden in de nacht aan het appen was, betekende ook dat hij niet of nauwelijks sliep. En juist dat tekort aan slaap was zo gevaarlijk bij een bipolaire stoornis, had ik gelezen op internet. Ook zijn psychiater had bij zijn ontslag uit de kliniek benadrukt dat hij moest zorgen voor een leven met rust, reinheid en regelmaat, had Robert verteld. ‘Daarom vind ik het aan zee ook zo fijn. Ik denk dat ik daar een huisje ga zoeken. Dan trek ik me terug uit het Amsterdamse leven en ga ik alleen nog maar lezen en schrijven.’ Toen ik vroeg hoe hij dan zijn geld moest verdienen, sloeg hij met geïrriteerd gebaar de krant op. Ik voelde me een oude zure doos die zijn feestje verpestte door voortijdig het licht aan te doen.

Voorlopig was er nog niks van gekomen, van dat lezen en schrijven en dat kalme leven. Als ik het zo bekeek van een afstandje, was Robert vooral per taxi door het land aan het reizen. Niks rust, reinheid en regelmaat.

De volgende dag stond ik gebroken op. In de spiegel bekeek ik mezelf: wallen, een bijna grijzige huid. Het leek wel of er in een paar weken tientallen lijntjes bij waren gekomen. Zittend op de wc zat bekeek ik mijn knieën. Knoestige knieën, de rechterknie wat dikker dan de ander, vanwege een meniscusoperatie waarna hij altijd was blijven piepen en kraken. Ik moest weer in conditie komen, nam ik me voor. Minder drinken, minder stress, meer sporten, meer lol. Dat lijf weer in conditie brengen. Die vermoeide geest oplappen.

Opeens had ik schoon genoeg van Robert. Manisch of niet, hij kon voorlopig de pot op. Ik dacht aan Jet, hoe kapot ze was over wat Robert over haar vader had verteld, over dat hij vroeger chronisch vreemd zou zijn gegaan.

Ik appte haar: Beetje bekomen van gisterenavond?

Ze antwoordde niet.

Op mijn werk kropen de uren traag voorbij. In een vergadering bekeek ik van een afstandje het gedrag van de andere chefs. Normaal zou ik met ze meedoen, een grap maken, iets slims zeggen, one of the guys zijn. Vandaag vond ik ze zelfgenoegzaam en breedsprakig en deed ik er het zwijgen toe.

Ik appte een oud vriendje van me, Wim, of hij zin had om zaterdag met me naar Spa Zuiver te gaan. De meisjes zouden het weekend bij Thomas zijn. Hoewel we al een jaar niks meer met elkaar hadden, krijg ik opeens zin om hem te zien. Met Wim in de sauna was het altijd spannend. Daar was ik opeens heel erg aan toe, aan een beetje stiekem gevoos in de stoomcabine, in de droge hitte van de sauna, in zwemmen in een dampend buitenbad, in een lunch met een glaasje witte wijn. En daarna op een holletje naar zijn of mijn huis om al die opgekropte geilheid ruim baan te geven.

Toen ik een uur later op mijn telefoon keek had ik twee appjes. Een van Jet. Ze had evenmin vannacht geslapen. Ik weet nog niet wat ik met deze informatie over mijn vader aan moet. Gewoon vergeten?

Tja, dat was natuurlijk ook een manier om met slecht nieuws om te gaan. Gewoon je ogen en oren dichtdoen en verder leven.

Het andere was van Wim. Goed idee. We beginnen de dag om 10 uur met koffie en croissantje bij mij thuis.

Op slag klaarde mijn humeur op. Een hete sauna en stomende seks: precies wat ik nodig had.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden