null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Tessel Tindert: “Echt, het ligt niet aan jou, ik vind het heerlijk met je”

Tessel is in Schoorl, waar David haar opwacht in de lounge. Een beetje zenuwachtig laat hij de kamer zien, die de Bossuite blijkt te heten en die geheel volgens het thema is ingericht met veel hout en bruintinten en een gigantisch hertengewei boven het brede bed.

Getty Images/iStockphoto

Die moet niet naar beneden donderen, denk ik onwillekeurig en ik knijp mijn ogen dicht. Een filmscène met 2 aan elkaar gespietste lijven jaag ik snel uit mijn hoofd. Daarna gaan we naar het terras, waar de avondzon lange schaduwen werpt op het gazon. Een meisje met een wit schortje voor en met witte plastic handschoentjes aan legt op veilige afstand uit hoe de 1,5-metersamenleving in hun hotel werkt: ze zal de glazen op de tafel naast ons zetten en die moeten we dan zelf ophalen. En straks zal het diner tot aan de deur van onze suite worden geserveerd.

We drinken een glas en nog een. David rijgt de ene anekdote aan de ander over zijn vroegere vakanties met zijn vrouw en zijn zonen. Hij zegt dat hij niet kan wachten om mij door Italië te reizen. Ik vraag hem plagend of hij, mochten we ooit samen op vakantie gaan, wel soms zijn mond kan houden zodat ik een boek kan lezen.

Zoenen

Dan gaan we naar onze kamer, waar de balkondeuren openstaan. De zon gaat onder en ik krijg koude voeten in mijn open sandalen. Ik overweeg of ik mijn wandelsokken uit mijn tas kan halen. Nee, Tessel, dat kan niet, want dat is niet erg romantisch. Gelukkig pakt David mijn voeten en warmt ze tussen zijn handen. We zoenen een beetje tot er op de deur wordt geklopt. De asperges met de zalm en het ei en de gesmolten boter zijn zaliger dan ik ze ooit zelf kan maken. De wijn die David heeft uitgezocht is verrukkelijk, maar ik probeer er niet te veel van te drinken. Ik kan niet goed tegen drank en na 3 glazen wil ik het liefst slapen en dat is nou net niet de bedoeling. Net als ik me afvraag hoe verliefd ik eigenlijk op David ben en of het niet heel erg lang duurt voordat we ons op elkaar durven storten, trekt hij me op het grote bed.

We vrijen en het is lief en lekker en een tikje onwennig. Hij blijkt een ervaren minnaar die precies weet hoe hij me kan laten komen, en nog een keer. Maar zelf heeft hij last van zenuwen. ‘Dat komt omdat ik je zo ontzettend leuk vindt, Tessel,’ zegt hij. ‘Gun me maar een beetje tijd. Echt, het ligt niet aan jou, ik vind het heerlijk met je.’ ‘Niet erg’, zeg ik terwijl ik hem over zijn brede rug streel. Ik probeer om niet aan Pieter te denken met wie de sex altijd zo buitenaards en bijzonder en toch ook vanzelfsprekend is. Hoe komt het toch dat met hem alles klopt? Omdat het niet mag? Omdat we elkaar nauwelijks kennen waardoor elke aanraking iets mysterieus en magisch krijgt? Of is er tussen ons sprake van een chemie zoals je die maar een paar keer in je leven meemaakt?

Diepe slaap

Later, als David ligt te slapen, zijn hand beschermend om mijn borst, denk ik slaperig: ik moet Pieter uit mijn hoofd krijgen wil ik deze man een kans geven. En ik wil hem zo graag een kans geven, hem en mezelf en ons samen. En we hebben vandaag maar een heel klein beetje gekibbeld. Dan val ik in een diepe slaap.

De volgende dag worden we wakker van een klopje op de deur. Een meneer met het ontbijt dat op het tafeltje bij de deur wordt gezet. ‘Wat hebben we nou samen?’, vraagt David plompverloren als we ons op het balkon hebben geïnstalleerd met eitjes en sap en croissantjes en koffie. ‘Na onze eerste nacht samen? Is dit niet het begin van een relatie?’ ‘Een prela bedoel je’, zeg ik. ‘Of een kwarrel.’

Ik leg hem uit dat ik deze termen van mijn kinderen heb geleerd, een typisch staaltje studententaal. Een kwarrel is een kwaliteitsscharrel: nog niet exclusief, maar je vindt elkaar wel erg leuk en je ziet elkaar geregeld. Een prela is een pre-relatie, je ben exclusief met elkaar, je vindt elkaar erg leuk, je ziet elkaar een paar keer per week en je bent misschien wel een beetje verliefd. ’Dan ben jij mijn prinsesje prela’, zegt David en hij gooit me op het bed. Ik werp een blik op het enorme gewei. ‘En jij mijn prins kwarrel’, zeg ik. ‘Of liever Prince Quarrel, naar het Engels werkwoord to quarrel. Een prins die een enorme kletskous is en met wie ik heel erg kan kibbelen.’

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden