null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Tessel tindert erop los: “Waar ben ik in godsnaam aan begonnen?”

Tessel (50) heeft twee dochters van 20 en 22. Sinds tien jaar is ze gescheiden. Hoewel ze enkele relaties heeft gehad de laatste jaren, is ze nooit meer aan iemand blijven hangen. Toch droomt ze van een grote liefde voor de rest van haar leven. Vanaf nu doet ze op Libelle.nl  verslag van haar speurtocht naar die ene man.  

Getty Images/iStockphoto

Hij zit er al als ik de bar van het chique hotel kom binnenlopen waar hij mij heeft uitgenodigd. Staat haastig op, knoopt zijn jasje dicht en geeft me drie zoenen. ‘Glas witte wijn?’

Ziet er niet onaardig uit, monster ik snel.

Beetje ballerig naar mijn smaak. Hij zakt weer terug in de kussens van de bank, glimlacht en keurt me van top tot teen. En valt dan meteen met de deur in huis. ‘Ik heb je natuurlijk even gegoogeld, want je maakte een beginnersfoutje door je mailadres te geven. Daardoor wist ik ook je achternaam.’ Hij grijnst zelfgenoegzaam. Ik krijg het warm. ‘Ik moet zeggen: ik ben best een beetje onder de indruk van alles wat je doet en gedaan hebt. Ik ben maar een omhooggevallen textieljongen.’

Na tien minuten, we hebben ons glas nog lang niet leeg, zegt hij: ‘Ik denk dat ik verliefd op je ga worden.’ Sodeju, dat gaat snel. Na het tweede glas wijn vraagt hij of ik oesters met hem wil eten: ‘Voor de zekerheid heb ik al een tafeltje gereserveerd.’ Ach ja, waarom niet, ik ben op z’n minst nieuwsgierig naar deze man. We lopen naar de brasserie, zijn hand zachtjes op mijn rug. Hij zegt tegen de ober: ‘Zes oesters voor mijn vrouw en zes voor mij. En wat frieten, daar is mijn vrouw dol op.’ Die man is gek, denk ik.

Achter zijn schelpen die hij haastig leeg slurpt ontvouwt hij zijn toekomstplannen. Samen met mij wil hij een ‘kaveltje’ kopen in Zuid-Frankrijk en daar een huis op laten bouwen. Met een keuken van 90 m2, een logeervleugel voor onze kinderen - hij heeft er drie, ik twee - en toekomstige kleinkinderen, een atelier voor mij en een bibliotheek. ‘Lees jij graag?,’ vraag ik verheugd. Nee, aan lezen doet hij niet, hij is dyslectisch, die bibliotheek mag ik vullen. We praten wat over ons liefdesleven. Zijn tweede huwelijk is kort geleden mislukt. Ik vertel hem dat ik weliswaar een minnaar heb, maar graag een mooie, bestendige liefde in mijn leven zou willen hebben. Als we weggaan, zet hij zich achter de vleugel in de lounge. ‘Zet eens een stoel voor mijn vrouw neer,’ sommeert hij de man achter de balie. Terwijl hij ‘Let it be’ van de Beatles speelt met zwaaiend bovenlichaam, zit ik ernaast en gil inwendig.

Buiten probeert hij me te zoenen. Ik weer hem af. Gepikeerd zegt hij: ‘Die minnaar moet vanavond nog de deur uit. Die zet mij op achterstand.’

Ik bedank hem als een keurig opgevoed meisje voor de wijn en de oesters en fiets naar huis, waar ik schuddebuikend op de bank mijn eerste Tinderdate al append evalueer met mijn beste vriendin.

De volgende avond stuurt hij me een berichtje: Minnaar al gedumpt?

Ik reageer niet meteen, denk na wat ik moet antwoorden. Hoe dump je op een aardige maar resolute wijze zo’n rare tinderman?

Een minuut later komt een tweede appje: 170 euro door de plee!

Eerst begrijp ik hem niet, dan gaat bij mij een lichtje op: dat zal de rekening zijn van gisteravond! Ik stuur hem een appje terug, tikje vals, ik geef het toe: Frans, niet netjes om over geld te praten.

Zijn antwoord verschijnt onmiddellijk.

Wie is niet netjes. Jij bent niet netjes!

OPPORTUNIST!

OPPORTUNIST!

Resoluut block ik hem op Tinder, WhatsApp en Facebook, en bid dat hij me niet gaat stalken.

Waar ben ik in godsnaam aan begonnen?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden