null Beeld

PREMIUM

Tessel Tindert: “Ik en David zoenen, en dat is best lekker”

Ik krijg een appje van David. David! Ik was bijna de hele David vergeten door de coronacrisis en door de zorg om Marijke - die gelukkig weer thuis is uit het ziekenhuis, moe en verzwakt maar herenigd met haar Maarten die ook moe en verzwakt is.

‘Soms zitten we tegen elkaar geleund zomaar een potje te grienen’, vertelt ze me als ik haar bel om te vragen hoe het gaat. David is een van mijn tindermannen. We appen sinds een paar maanden. Een echt alphamannetje. Barse kop, buikje, heerszuchtige blik. Een enorme kletskous. Als hij in de auto zit spreekt hij de ene boodschap na de andere in, tot ik er gék van word en mijn telefoon op vliegtuigstand zet. Maar hij is ook onderhoudend en enthousiast en hij heeft zijn zinnen op mij gezet. Dat streelt onwillekeurig mijn ego.

Vorige maand hadden we een krankzinnige date, nog net in het precoronatijdperk, in de verlaten lobby van een sjiek hotel, niet ver van mij vandaan.

Hij is er al als ik aankom lopen en neemt me op met een borende blik. ‘Jij ook een glas champagne?’, vraagt hij. Hij heeft een licht geaffecteerde stem, een echte Oud-Zuid-stem, maar dat wist ik al van de vele ingesproken berichten. Voor ik boe of bah kan zeggen heeft hij de ober gewenkt, 2 glazen champagne besteld en is hij van wal gestoken. 3 uur lang is hij aan het woord. Er valt er geen speld tussen te krijgen. Als ik af en toe iets zeg of vraag, neemt hij onmiddellijk het gesprek weer over. Hij vertelt over zijn lange gelukkige huwelijk, over zijn vrouw die aan borstkanker is doodgegaan. Over haar ziekte, en hoe hij haar heeft gesteund. Hij hield veel van zijn vrouw, dat is duidelijk. Als hij het over haar heeft, zie ik zijn kwetsbaarheid en dat vertedert me. Maar hij gaat alweer verder: over zijn zonen, over zijn werk als advocaat. Over zijn jeugd. Onderwijl klokt hij 4 glazen champagne naar binnen (ik 2). Het is allemaal best boeiend en hij is een goede verteller, maar ik heb niet het gevoel dat ik ‘op date’ ben.

Als de ober ons de deur heeft uitgewerkt, stelt hij voor nog een biertje te drinken in het café ernaast. Terwijl hij achter zijn vaasje zit en ik achter een spaatje rood, zegt hij, terwijl hij me weer met borende blik aankijkt: ’Ik vind het leuk met je, je bent een interessante, aantrekkelijke vrouw.’ ‘O ja?’, zeg ik, plotseling geïrriteerd. ‘Vind je me interessant? Daar heb ik weinig van gemerkt. Je hebt geen enkele interesse in mij getoond.’ ‘Jawel’, zegt hij verbouwereerd, ‘zeker wel. We hebben toch een leuke avond en een fijn gesprek?’ ‘Maar wat weet je nu van mij?’, zeg ik bokkig. ‘Je hebt me geen enkele vraag gesteld.’

Nu wordt hij kwaad. ‘Dat is niet waar!’, roept hij, ‘je hebt mij ook veel verteld!’ ‘Daar kreeg ik helemaal niet de gelegenheid voor’, zeg ik koeltjes. ‘Nou, vertel eens? Wat weet je van mij?’ Stotterend zegt hij: ‘Ehhh… dat je Frans hebt gestudeerd…. Dat je journalist bent….’ ‘Dat wist je al’, zeg ik. ‘Kom nou David. Wij hebben helemaal geen gesprek gevoerd. Jij heb een monoloog afgestoken. En ik was het behang waartegen je 3 uur lang heb geluld.’ Zijn ogen vlammen. Kwaad zegt hij: ‘Het is niet waar! Maar als je er zo over denkt, goed, dan kappen we er nu mee.’ Als hij heeft afgerekend, loopt hij met me mee naar mijn fiets. Opeens ziet hij er een beetje verloren uit. ‘Je hebt gelijk’, zegt hij, ‘Ik heb inderdaad veel te veel op mijn praatstoel gezeten. Maar dat doe ik uit enthousiasme, begrijp je, zo zit ik in elkaar. Ik denk dat ik altijd iedereen moet entertainen. Stom. Maar ik vind je echt heel leuk.’ Zwijgend maak ik het slot van mijn fiets los.

Dan trekt hij me in zijn armen. ‘Toe’, zegt hij smekend. ‘1 zoen. En mag ik alsjeblieft een herkansing? Mag ik je meenemen naar een mooi restaurant?’ Ik zwicht. We zoenen, en dat is best lekker. En ik beloof hem een herkansing. Maar dan gooit Rutte opeens alle horeca dicht en hebben we andere kopzorgen en zet ik David on hold. Nu is er dus een appje van hem. Had ik je al verteld dat ik een hond heb? Wandeling morgen door het Beatrixpark?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden