null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Tessel Tindert: “Ik schrik als ik hem zie, een man met scheve tanden en een verweerd gezicht”

Tessel is weer terug in Nederland na een korte 'affaire' met Neil de bankier. Nu ze weer terug is in Nederland begint het Tinder-avontuur weer opnieuw.

Getty Images

Op Tinder heb ik weer beet. Ene Jolle, werkzaam in de theaterwereld. Hij bouwt decors en runt in zijn vrije tijd een stadstuin waar hipsters en buurtbewoners groente kunnen kopen. Andere piece of cake dus dan de bankier uit Manhattan. Pepijn lijkt me zachtaardig en poëtisch, eigenlijk niet mijn type.

Maar zijn tekstjes zijn speels en filosofisch en hij leest zowaar boeken. Van Tinder snapt hij niets: Vind het eigenlijk idioot om op uiterlijk een contact aan te gaan. En vervolgens er een eind op los te fantaseren. Hij vertelt waar hij woont: Waar die twee stoelen met een tafeltje voor de deur staan. Als het zonnig is kunnen we daar afspreken.

Uiteindelijk spreken we niet voor zijn deur af, maar in zijn stadstuin. Ik schrik als ik hem zie, had hij op zijn foto’s nog iets bohemienerigs, nu zie ik een man met scheve tanden in een verweerd gezicht, een vuil T-shirt en een woeste grijsblonde haardos. Maar zijn lach is lief en hij is op een verlegen manier verheugd om me te zien.

Op een gastoestelletje in een pipowagen zet hij thee voor me en ik krijg een boterham met kaas en tomaat. Hij troont me langs lange bakken vol sla, courgettes en worteltjes, en neemt en passant alle tijd voor de vragen van de spaarzame klanten die tussen de groente rondscharrelen. Op zijn iPad laat hij me filmpjes zien van ruige voorstellingen en happenings op de rafelranden van de stad waarvoor hij megagrote stellages en decors heeft gebouwd. Naast hem voel ik voel me een tutje in mijn jurkje, mijn handtas en mijn rode lippen. We passen voor geen meter bij elkaar, dat weet ik vanaf het eerste moment, en ik zou hem nooit willen kussen, en toch vind ik het fijn om hier naast hem te zitten en een beetje met hem te ouwehoeren.

Opeens voel ik hoe gejaagd ik ben. Hoe gejaagd mijn leven is. Altijd werken, altijd vrienden, kinderen, sporten, altijd hollen naar een volgende afspraak. En nu ook nog dat daten. Ik heb Neil nog maar nauwelijks verwerkt en nu zit ik alweer te tinderen alsof mijn leven er vanaf hangt. Jolle straalt uit: ik heb geen haast. Of hij nu zijn klanten helpt aan sla en courgettes, over het balkonnetje leunt van die rood-met-groene pipowagen, of in dat scharrige keukentje ronddrentelt. En ook als hij me schrijft dat hij met plezier aan me denkt en een goed gevoel en met tedere zachtheid, merk ik dat hij rustig afwacht.

"Zien we elkaar weer?", vraagt hij als ik afscheid neem. "Worden we vrienden?" Ik kijk hem in zijn grijze smekende ogen, pluk een halve tomaat van zijn shirt en zeg: "ja".

Als ik weer naar huis fiets ben ik een beetje down. Waarom kan ik niet op een man als Jolle vallen? Een man die goed in zijn vel zit, geen haast of stress kent, die 2 rechterhanden heeft en ontzettend lief voor me is? Waarom is me dat niet genoeg?

Wat Tinder me ook gaat opbrengen, bedenk ik, het zorgt er in ieder geval voor dat ik mezelf beter leer kennen. Als die mannen die voorbij fladderen nopen je tot zelfreflectie. Wie ben ik? Wat wil ik? En waarom?

Als ik thuiskom heb ik het koud. Toch is het 20 graden buiten. Ik trek een trui aan en rillend maak ik thee. Maar ik word maar niet warm. Ik maak een kruik en ga met thee en kruik naar bed, ook al is het pas 8 uur. Diep in elkaar gedoken kruip ik diep onder mijn dekbed waar ik ook nog een deken op heb gelegd. Ik blijf zo hard klappertanden dat mijn kiezen pijn doen. Waar is de thermometer? Ik moet mijn koorts opmeten, denk ik vaag. Ik heb de moed niet om uit mijn hol te komen. Dan val ik in een onrustige slaap.

Tessel (50) heeft twee dochters van 20 en 22. 10 jaar geleden is ze gescheiden. Hoewel ze enkele relaties heeft gehad de laatste jaren, is ze nooit meer aan iemand blijven hangen. Toch droomt ze van een grote liefde voor de rest van haar leven. Vanaf nu doet ze op libelle.nl elke week verslag van haar speurtocht naar die ene man.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden