null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Tessel Tindert: “We weten niet beter dan dat Robert een relatie heeft, al dertien jaar”

Eehhh, Tessel, ik heb niet zulk goed nieuws voor je.’ Tegenover me aan het cafétafeltje zat Guus, de beste vriend van Robert.

Tot mijn verbazing had hij me uitgenodigd voor een kop koffie. Guus bleek een te zware man met een bril en vriendelijke ogen die me afwisselend nieuwsgierig opnamen en wegkeken. Hij roerde in zijn zwarte koffie. Koeltjes keek ik hem aan. Ik was nog steeds beledigd door de toon van zijn mail waarin hij me als een lastige vlieg had behandeld die vermorzeld moest worden. Ik besloot hem op de man af te vragen waarom hij zo afstandelijk deed. We waren toch allemaal begaan met Robert?

Vernedering

Weer keek hij van me weg. Hij zuchtte. Toen zei hij: ‘Je kwam nogal uit de hoge hoed getoverd, Tessel. Ik had geen idee van je bestaan. Robert heeft me nooit iets over je verteld.’ Hij zweeg. Ik verwerkte de vernedering. Waarom had Robert nooit over mij verteld aan zijn beste vriend? Waarom had hij niet van de daken geschreeuwd dat hij verliefd was? Waarom had hij mij verborgen gehouden?

Toen zei Guus plompverloren: ‘Wij, zijn vrienden en zijn familie, weten niet beter dan dat hij met Constance is. Al dertien jaar.’ Cynisch voegde hij eraan toe: ‘Het is dus nogal een schok om te ontdekken dat hij er nog een vrouw op nahoudt.’

Bedrog

Ik voelde mijn wangen dieprood kleuren. Mijn hart kneep samen. Het liefst had ik die onbeschofte lul een klap gegeven. Maar ik beheerste me en ik bleef stil op mijn stoel zitten. De ober kwam vragen of alles naar wens was. Met schorre stem bestelde ik nog een koffie. ‘Tegen mij heeft Robert gezegd dat het uit is met Constance. Ik wist niet dat ik een clandestiene verhouding met hem heb.’

Weer dacht ik aan de vrouw op het strand, de nicht van Constance, die mij bijna vijandig had gemonsterd. Aan de ontwijkende reactie van Robert, als ik naar zijn relatie met Constance vroeg. ‘Dat ligt nogal gecompliceerd, ze heeft het moeilijk met de breuk’, zei hij dan. Meer had hij er niet over willen zeggen.

Leugens

Ik zag dat Guus me geloofde. Zijn beeld van mij, femme fatale die stookte in andermans relatie, brokkelde voor mijn ogen af. In zijn blik zag ik gêne en medelijden verschijnen. Niet alleen Constance, ook ik was blijkbaar een bedrogen vrouw.

‘Robert heeft er een potje van gemaakt, dat kunnen we gevoeglijk vaststellen’, zei hij droog. ‘Afgezien daarvan: het gaat niet goed met hem. Hij verschuilt zich in zijn huis en is niet bereikbaar. Iedereen maakt zich enorme zorgen.’

Overspannen

Hij speelde met zijn koffielepeltje. Toen keek hij mij in de ogen. ‘Weet jij dat hij eerder zwaar overspannen geweest? Hij heeft toen een tijd in een rusthuis in Limburg gezeten. Maar ik vraag me wel of dat nu voldoende is. Ik heb er geen goed gevoel over. En zijn zonen ook niet.’ Ik wist niet wat ik moest zeggen. Mijn bezorgdheid werd weggedrukt door woede. Robert was weliswaar ziek, maar hij had ook dingen verzwegen. Een halfjaar lang.

Toen ik het café uitliep en afscheid had genomen van Guus, aarzelde ik bij mijn fiets. Naar huis? Of gewoon aanbellen bij Robert en hem hiermee confronteren? Ik besloot tot het laatste. Bij Robert werd niet opengedaan. Toch wist ik zeker dat hij thuis was. Ik belde nog een keer. En nog een keer. De buurvrouw kwam haar deur uit met een boodschappentas en vroeg of ze me kon helpen. ‘Nee’, zei ik grimmig. ‘Ik zoek Robert.’

Confrontatie

Pas nadat ik mijn vinger een minuut op de bel had gehouden, hoorde ik een sleutel omdraaien in het slot. De deur ging op een kier. Toen ik hem openduwde, zag ik Robert door de schemerige gang naar de woonkamer lopen. Ik liep achter hem aan. Met een plof liet hij zich op de bank zakken.

Plompverloren zei ik: ‘Ik weet het van Constance. Je bent een grote klootzak, Robert.’ Hij draaide zijn hoofd naar de leuning. ’Sorry’, zei hij. ‘ik snap het als je me nooit meer wil zien. En dan moet je nu maar liever weggaan.’

Beeld: iStock.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden