null Beeld

PREMIUM

Tessel Tindert: “Zou hij mij ook geld afhandig hebben willen maken?”

Met een bonkend hoofd en een uitgedroogde mond word ik wakker van bouwvakkers die in de binnentuin met een gillende zaag aan het werk zijn. Ik trek mijn dekbed over mijn hoofd.

Ik wil slapen, ik wil er niet zijn, ik wil weg uit mijn lichaam dat beurs en pijnlijk aanvoelt alsof ik in elkaar ben geslagen. Terwijl ik luister naar het gejank van de zaag, denk ik aan de vorige avond. Doris, Julie en ik hebben toen David/Taco was vertrokken 2 flessen wijn soldaat gemaakt en ik heb zelfs een sigaret van Doris gerookt terwijl ik al 15 jaar ben gestopt. Ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan; ik lijk wel gek om door die man weer te gaan roken. Maar ik kan het niet ontkennen; het feit dat hij me zo heeft voorgelogen, hakt er zo verschrikkelijk in. Ik kan nog nauwelijks geloven dat hij een bedrieger is zoals je wel op televisie ziet bij, hoe heet dat programma, Opgelicht?!. Zou hij mij ook geld afhandig hebben willen maken, zoals die oplichters doen? Eerst een man of een vrouw het hoofd op hol brengen, dan infiltreren in hun leven en vervolgens met allerlei smoesjes hun geld aftroggelen?

In al zijn verwarring gaf David Doris een hand toen ze gisterenavond het balkon op stapte terwijl we al in geen maanden meer handen schudden. Doris was ongenaakbaar, in mijn herinnering leek ze met haar lange dunne lijf uit te torenen boven een verschrompelde David. David mompelde wat, ging nog naar de wc (heel lang, wat deed hij daar?), pakte zijn jasje, zei Doris gedag die in de keuken haar handen aan het wassen was. Ik liep met hem mee de trap af, naar de voordeur. Daar trok hij mij tegen zich aan. ‘Het spijt me zo, Tessel’, fluisterde hij in mijn oor. ‘Ik begrijp dat ik geen enkele kans meer bij je maak, maar ik zou het je graag nog eens rustig willen uitleggen.’

‘We zullen zien’, zei ik koeltjes. ‘Nu moet je gaan. Dag.’

Even later kwam ook Julie die was opgetrommeld door haar zus. Dicht tegen me aan op de bank en met grote ogen luisterden de meisjes naar mijn verhaal. Daarna pakte ik mijn laptop en liet ik hun de site zien. Ik staarde weer vol ongeloof naar de kop: Stop de oplichter Taco S.!!! Ik keek naar de foto waarop David met een norse blik met een bierviltje speelt. Blauw jasje, wit overhemd - precies zoals ik hem ken. Weer las ik het verhaal waarin de zakenpartner uit de doeken doet hoe hij is opgelicht. Ogenschijnlijk is Taco S. een leuke, brave burger. Die graag door de buurt fietst en hier en daar een praatje maakt. Hij ziet er gesoigneerd uit en is zeer welbespraakt. De werkelijkheid is anders. Hij is een rasoplichter. Hij ontziet niets en niemand. Liegt alles aan elkaar. Zeg van alles toe, maar doet uiteindelijk niets. Hij laat een spoor van vernieling achter.

‘Ik schaam me zo verschrikkelijk’, zei ik. ‘Ik ben jullie moeder, ik zou het goede voorbeeld moeten geven. In plaats daarvan moeten jullie mij troosten en opbeuren. Maar ik kan toch zó niet geloven dat dit mij is overkomen. Ik ben toch niet een of andere domme doos die een man op zijn mooie blauwe ogen gelooft? Ik ben toch niet een van die wanhopige vrouwen die zó graag een man willen dat ze met open ogen in mooie praatjes trappen? Zo naïef ben ik toch niet?’

’Jeetje mam’, zei Doris, ‘draai het niet om, het is niet jouw schuld. En wat ik in de gauwigheid van die Taco zag, kan ik me voorstellen dat je hem leuk vond.’ Ze lachte en schonk ons nog eens in. ‘Hij was wel heel erg aangeslagen. En je hebt hem toch maar weten te ontmaskeren. Wees trots dat je intuïtie je waarschuwde! Maar als ik jou was zou ik wel van Tinder af gaan. Dat levert toch alleen maar narigheid op.’

Julie zei alleen maar lief: ‘Misschien is hij wel echt gek op je. Ook oplichters kunnen verliefd worden.’

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden