null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Tessels kinderen waarschuwen hun tinderende moeder: “Doe je wel voorzichtig?”

Tessel is flink aan het tinderen en haar kinderen vinden daar iets van. 

Na 2 dagen is de koorts gezakt en trekt de pijn uit mijn lendenen weg. Na een week ben ik weer redelijk boven Jan. Ook Daniel, de huisarts, is tevreden nadat hij voor de laatste keer een urinetestje heeft gedaan. Toch neemt hij me onderzoekend op: ‘Gaat het verder wel goed, Tessel?’ vraagt hij polsend.

Ik mompel dat het prima met me gaat. Ik weet me nooit zo’n raad met zijn gevraag: is dat nou professionele belangstelling of ongezonde nieuwsgierigheid? Vindt hij het wel spannend, zo’n vrouw van 50 met een actief liefdesleven?

Als ik naar huis loop, denk ik aan zijn onderzoekende blik. Tja, goeie vraag, hoe gaat het eigenlijk met me? Lichamelijk voel ik me uitgeput, maar dat komt waarschijnlijk door die hoge koorts, die heeft me flink ondermijnd. En ik ben wat down, maar dat ben ik toch altijd als ik ziek ben geweest? Of komt het ook door dat stomme tinderen? Als ik op de bank kruip met een kopje thee - ik moet eigenlijk achter mijn laptop, er liggen stapels werk op me te wachten - maak ik de balans op van 3 maanden daten. Ik heb inmiddels een stuk of 5 afspraakjes gehad. En al liep het gros van die afspraakjes op niks uit, ik kan in ieder geval vaststellen dat ik lééf. En, bijvangst, je leert wel de meest uiteenlopende mensen kennen die je anders nooit tegen het lijf zou lopen. Ik denk aan Frans, die piano voor me speelde in het Amstel Hotel, aan Neil, de bankier, met wie ik de sterren van de hemel vree in een New Yorks appartement. Ik denk aan Jolle en zijn stadstuin en zijn scheve tanden. Jolle die me elke dag bezorgd een appje stuurt, en vraagt of ik al een beetje opknap. Maar die langzamerhand ook wat kriegel wordt omdat ik nauwelijks reageer. ‘Je stelt alleen maar vragen en geeft nauwelijks antwoorden. Je wilt jezelf niet laten zien. Ik wil ook weleens iets van je horen zonder dat ik erom vraag.’ Die lieve Jolle. Het wordt tijd dat ik hem uit zijn lijden verlos. Ik sluit mijn ogen en dommel weg.

De weken erop heb ik geen tijd voor en geen zin in afspraakjes. Ik ben flink op achterstand geraakt met mijn werk en mijn energieniveau is laag. ’s Avonds lig ik op de bank en swipe lusteloos alle mannen met vissen en fietshelmen en tattoos en wezenloze blikken naar links. Misschien ben ik niet in de stemming, maar zelden zie ik een man die me bevalt. Ene Paul, een knappe man met geamuseerde ogen en een vierkante kin, wordt wel naar rechts geswipet. It’s a match! vertelt mijn telefoon. Maar Paul reageert niet. En ik ben te moe om een originele openingszin te bedenken.

De kinderen weten inmiddels dat ik op Tinder zit. Julie, mijn oudste, heeft me betrapt toen ik door haar straat reed en zij toevallig op weg was naar de bakker. Toen ik mijn autoraampje opendraaide om haar te begroeten, zag ze mijn telefoon op de passagiersstoel liggen. Ze herkende onmiddellijk het icoontje. Haar ogen werden groot. ’Mam! zit je nou achter het stuur te tinderen? You are crazy! Dat is levensgevaarlijk.’

Als Julie en Doris die zondag stamppot-andijvie met spekjes komen eten, onderhouden ze me streng. ‘Mam, nooit appen achter het stuur. Wil je dood of zo? En wat moet jij op Tinder? Die mannen willen alleen maar sex!’ Ik zie de weerzin in hun ogen, een moeder die tindert, die misschien wel een sexleven heeft - dat is nog eens awkard. Ik voel me beschaamd, maar ook strijdlustig. Ik leg ze uit dat het juist voor mijn leeftijdscategorie een uitkomst is, zo’n datingapp, want waar zou je anders mannen moeten tegenkomen die vrij zijn? En nee, er zitten ook mannen op die meer willen dan alleen maar sex. En wat is er trouwens mis met sex?

‘Mam, doe je wel voorzichtig?’ zegt Juul lief. Door zegt niks. Maar bij het afscheid omhelst ze me stevig en zegt: ‘Ook wel stoer, een moeder die tindert. Dat hebben mijn vriendinnen niet.’

Tessel (50) heeft 2 dochters van 20 en 22. Sinds 10 jaar is ze gescheiden. Hoewel ze enkele relaties heeft gehad de laatste jaren, is ze nooit meer aan iemand blijven hangen. Toch droomt ze van een grote liefde voor de rest van haar leven. Voor Libelle doet ze iedere dinsdag verslag van haar speurtocht naar die ene man.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden