null Beeld

Valentijn (25) en zijn vader (60) groeien steeds meer naar elkaar toe: “Hij neemt me serieuzer”

Met Vaderdag in aantocht vroegen we mannen naar de relatie met hun vader. Zijn ze close met elkaar? Praten ze over gevoelens, of blijft de band juist oppervlakkig? Dit keer: Valentijn (25) over zijn vader (60).

“Mijn vader en ik kunnen goed praten over gezamenlijke interesses. Werk, auto’s, sport. We hebben een leuke band, maar die bleef lange tijd wat oppervlakkig. We konden samen lachen, maar over emoties werd niet gepraat en als ik met een probleem bij hem kwam, kreeg ik een praktische tip terug. Maar nu hij zichzelf in mij begint te herkennen omdat ik ouder word, lijkt hij me langzaamaan serieuzer te nemen.”

Interesse

“Vroeger werkte mijn vader heel veel. Als ik uit school kwam, was mijn vader aan het werk en mijn moeder thuis. Met haar besprak ik dan ook wat me bezighield en hoe het met me ging. Van dat soort dingen was mijn vader minder op de hoogte.

Toen ik ouder werd, bleef ik vooral met mijn moeder praten over emotionelere onderwerpen. Als er iets met me aan de hand was, vroeg zij ernaar. Er was veel wederzijdse interesse. Bij mijn vader ontbrak dat een beetje. We hadden het over leuke dingen en waren zeker geen vreemden van elkaar. Maar we zouden nooit een traan bij elkaar laten.

Als ik eens probeerde om met mijn problemen naar hem toe te komen, voelde het gesprek vaak ongemakkelijk aan. Als je nooit over emoties praat, is het onwennig om dat ineens wel te doen. Zo had ik een relatie die echt niet lekker liep en vroeg ik hem om advies. Als reactie kreeg ik een praktische tip en daarmee was het gesprek afgedaan. Dat is op zich prima, maar ik had best eens wat vaker de diepte in gewild. Maar na verloop van tijd wen je er wel aan dat dit gewoon de manier is waarop we met elkaar omgaan.”

Goed gesprek

“Tenminste, dat dacht ik, want er lijkt wel iets te veranderen. Inmiddels ben ik halverwege de 20 en studeer ik af en langzamerhand lijkt mijn vader mij serieuzer te nemen. De afgelopen jaren lijkt hij me niet langer enkel als jonge jongen te zien en voeren we steeds vaker een serieus gesprek. We stellen meer vragen aan elkaar en je begint jezelf in de ander te herkennen. Ik denk dat we dat allebei steeds meer krijgen. Het is nog niet waar ik zou willen, maar het is een begin en daar ben ik blij om. Ik geloof namelijk dat je als zoon later terugvalt in het patroon dat je van huis uit kent. Zo ging mijn vader vroeger met zijn ouders om zoals hij nu met mij omgaat. Later zou ik zelf heel graag close worden met mijn eigen kinderen en over serieuze onderwerpen kunnen praten. En dat maak ik een stuk makkelijker door die nu zelf ook op te bouwen met mijn vader!”

Andere afleveringen van deze serie vind je hier en hier.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden