null Beeld

Veronique (69) werd beroofd: “Mijn wond zal genezen, maar de emotionele schade blijft”

Uit de AD-misdaadmeter die dinsdag verscheen, blijkt dat het in Amsterdam het meest onveilig is op straat. De hoofdstad heeft vooral last van zakkenrollers, mishandelingen en straatroven. Veronique (69) werd beroofd op straat. "Ze liepen dicht op me, het voelde niet goed." 

Elselien van Dieren

In de rubriek 'De dag nadat' in Libelle vertelde ze haar verhaal:

Veronique (69): “Beurs ben ik, bont en blauw over mijn hele lichaam. Het is een prachtige dag, ik lig op een ligbed in de tuin van mijn dochter, maar ik kan er niet van genieten. Alles doet me pijn en ik heb zelfs hulp nodig om naar de wc te kunnen. Stilletjes lig ik onder de parasol. Als een film komt alles wat er is gebeurd langs."

Bijna thuis

"Ik was met mijn schoonzus naar een mode­show geweest, we hadden er een gezellige dag van gemaakt. Om half vijf waren we naar huis gegaan. Normaal neem ik de bus, nu besloot ik in een opwelling de tram te pakken. Ik stapte uit bij de halte en stak schuin het plein over. Ik was al bijna thuis. Het was warm, mijn jasje hing over mijn arm. Achter me liepen twee jongens. Ze liepen te dicht op me, het voelde niet goed. Het waren buitenlandse jongens en ik verstond niet wat ze tegen elkaar zeiden. Nog een paar stappen en dan was ik bij de bushalte, daar stonden mensen. Ineens kwam er van links een derde op me af. Hij hield een telefoon tegen zijn oor. Ik hoorde hem zeggen: ‘Dan kom ik naar de moskee.’"

LEES OOK: KAREN VERLOOR HAAR MAN DOOR ZINLOOS GEWELD

Zwart

"Het volgende moment strekte hij zijn armen naar me uit en greep me onder mijn kin. Zijn handen sloten rond de ketting om mijn hals. Hij gaf een ruk, heel hard. Hij rukte nog eens en nog eens. Hij sleurde me over straat. Bij de vierde ruk brak de ketting. Ik struikelde van de stoep in de goot. Ik viel op mijn hoofd. Even was het zwart."

Waarom?

"Ik moet steeds zo huilen. Als mijn dochter of een van de kleinkinderen komen kijken of alles goed is hier in de tuin, droog ik snel mijn tranen. Mijn kleinzoon stond van­ morgen met grote schrikogen naar me te kijken, naar de hechtingen bij mijn dikke, blauwe oog en naar mijn ingetapete enkel. Steeds opnieuw zie ik die derde jongen op me komen aflopen. Steeds opnieuw denk ik: waarom doet iemand zoiets? Je hoort niet aan de spullen van een ander te komen, je hoort een naaste geen kwaad te doen. Mijn ketting, de mooie, zware schakelketting van wit en geel goud die ik zeventien jaar geleden van mijn man kreeg. Drie weken later overleed hij. Ik was er zo trots op, was er zo aan gehecht."

LEES OOK: CORINNE ZWEEG 30 JAAR OVER HAAR VERKRACHTING

Vooroordelen

"Toen ik bijkwam, was er een jong stel, ook Marokkaans, dat me eerste hulp verleende. De vrouw legde heel lief een handdoek on­ der mijn hoofd. Ik zei tegen haar: ‘Waarom zijn ze niet allemaal zoals jullie?’ De politie en de ambulance waren er snel. Ik was enorm overstuur. Vandaag ben ik het ene moment verdrietig en dan weer opstandig. Ik kan het bijna niet bevatten. Ik ben geschokt dat dit me is aangedaan. Ik woon in een wijk waar alle kleuren mensen in vrede naast elkaar leven. En dan gebeurt er dit. Het bevestigt de vooroordelen jegens Marokkaanse jongeren en dat is afschuwelijk."

Logeren

"Ik laat bloe­men bezorgen bij het jonge stel dat me op straat heeft geholpen. Ik zal nog een week logeren bij mijn dochter en het verhaal wel honderd keer vertellen. Mijn hoofd­wond zal genezen, na maanden zal ik weer gewoon kunnen lopen. De emotionele schade blijft. Wat fijn en bijzonder is, is dat iedereen voor me zal klaarstaan. De Turkse onderburen zullen boodschappen voor me doen en me lekkere hapjes brengen, de Nederlandse buurvrouw van verderop leent me haar wandelstok. Mijn dochter zal zeggen: ‘Verhuis dan toch!’ Maar ik zal niet verhuizen, ik ben op mijn plaats hier.”

Interview: Marleen Janssen. Beeld: iStock.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden